افت EUR/USD با افزایش شکاف سیاستی در پی تورم آمریکا و چشم‌انداز فدرال‌رزرو

جفت‌ارز EUR/USD در معاملات اولیه آسیا روز جمعه تا حوالی 1.1365 افت کرد و در نزدیکی کف ۱۳ماهه حدود 1.1350 باقی ماند؛ در حالی‌که بازارها بیش از پیش به سمت سناریوی افزایش‌های بیشتر نرخ بهره در آمریکا متمایل شدند. پس از انتشار داده‌های تازه تورمی که به تقویت دلار آمریکا انجامید، توجه بازار در ادامه به شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان معطوف می‌شود که قرار است روز جمعه منتشر شود.

در ماه مه، شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) سرفصل نسبت به سال قبل 4.1% افزایش یافت؛ رقمی بالاتر از 3.3% در آوریل و برای نخستین بار در سه سال اخیر بالای 4.0% قرار گرفت؛ زیرا افزایش قیمت انرژی مرتبط با تنش‌های خاورمیانه به تورم منتقل شد. PCE هسته نیز از 3.3% به 3.4% افزایش یافت که بالاترین نرخ سالانه هسته از اکتبر 2023 است و داده‌های CME FedWatch احتمال افزایش نرخ بهره در نشست ۱۵–۱۶ سپتامبر را نزدیک به 63.4% نشان می‌دهد. یورو همچنین تحت فشار سیگنال‌های سیاستی بانک مرکزی اروپا (ECB) قرار گرفت: ECB در ژوئن نرخ سپرده را 25 واحد پایه افزایش داد و به 2.25% رساند، در حالی که سیاست‌گذاران رویکردی سنجیده نسبت به سرریزهای مرتبط با درگیری‌ها و پویایی‌های تورمی بلندمدت در منطقه یورو را مطرح کردند.

تداوم واگرایی سیاستی به نفع ضعف بیشتر یورو

با توجه به گسترش شکاف سیاستی میان فدرال‌رزروِ متمایل به انقباض و بانک مرکزی اروپا با رویکرد ملایم‌تر، انتظار داریم ضعف جفت‌ارز EUR/USD ادامه یابد. دلار با جهش تورم PCE آمریکا در ماه مه به 4.1% تقویت شده و بازارها را به قیمت‌گذاری افزایش نرخ بهره سوق داده است. در هفته‌های پیش‌رو باید برای آزمون و احتمالاً شکست کف ۱۳ماهه یورو آماده بود.

این واگرایی سیاستی اکنون به یک واقعیت آماری روشن تبدیل شده است. در حالی‌که PCE هسته آمریکا به سقف چندساله 3.4% رسیده، برآوردهای اولیه یورواستات نشان می‌دهد شاخص هماهنگ قیمت مصرف‌کننده (HICP) در منطقه یورو با فاصله قابل‌توجهی و در سطح 2.9% عقب‌تر است. این تفاوت معنادار تورمی به فدرال‌رزرو اختیار بیشتری برای انقباض می‌دهد؛ در حالی‌که ECB محتاط باقی می‌ماند.

استراتژی معاملاتی: اختیار معامله، فیوچرز و معاملات کری

بر این اساس، به خرید اختیار فروش (Put) روی EUR/USD با سررسیدهای آگوست و سپتامبر نگاه می‌کنیم. قیمت‌های اعمال پایین‌تر از سطح 1.1300 مانند 1.1250 و 1.1200 برای شکار موج بعدی نزول جذاب به نظر می‌رسند. این راهبرد امکان کسب سود از افت یورو را فراهم می‌کند و در عین حال حداکثر ریسک را به‌طور شفاف محدود می‌سازد.

از منظر تاریخی، دوره‌های واگرایی قابل‌توجه سیاستی میان فدرال‌رزرو و ECB معمولاً به روندهای ارزی طولانی‌مدت منجر شده‌اند. نمونه مشابه در سال‌های 2014-2015 دیده شد؛ زمانی که فدرال‌رزرو پایان تسهیل کمی را مخابره می‌کرد و ECB تازه برنامه خود را آغاز کرده بود و EUR/USD در کمتر از یک سال بیش از 20% سقوط کرد. آرایش فعلی که با تورم و شوک‌های ژئوپلیتیکی در انرژی هدایت می‌شود، الگوی مشابهی را نشان می‌دهد.

برای معامله‌گرانی که با اهرم راحت هستند، در حال ایجاد موقعیت‌های فروش در قراردادهای آتی (Futures) EUR/USD هستیم. هدف فوری سطح روانی 1.1300 است و هدف دوم حوالی 1.1240. برای مدیریت مؤثر ریسک، از حدضرر (Stop-loss) فشرده بالای ناحیه تجمیع اخیر استفاده می‌کنیم.

اطمینان بازار بالاست و ابزار CME FedWatch اکنون احتمال 63.4% برای افزایش نرخ بهره فدرال‌رزرو در نشست ۱۵–۱۶ سپتامبر را نشان می‌دهد. این سیگنال قدرتمندی است که هنوز به‌طور کامل در قیمت ارز منعکس نشده و فرصت افت بیشتر را فراهم می‌کند. این را کاتالیزوری با احتمال بالا برای تداوم رشد دلار می‌دانیم.

در سوی دیگر، اظهارات لاگارد، رئیس ECB، حاکی از عدم تمایل به واکنش تهاجمی نسبت به شوک قیمت انرژی ناشی از درگیری خاورمیانه است. با قرار داشتن نرخ سپرده ECB در سطح 2.25%، افزایش شکاف نرخ بهره به نفع دلار همچنان فشار سنگینی بر یورو وارد خواهد کرد. این موضوع نگهداری موقعیت‌های فروش یورو را به‌عنوان یک معامله کری (Carry Trade) جذاب‌تر می‌کند.