یورو برای سومین جلسه پیاپی در برابر دلار آمریکا در روز پنج‌شنبه تضعیف شد. جفت‌ارز EUR/USD همچنان در یک محدوده حدود ۸۰ پیپی (پیپ واحد کوچک تغییر قیمت در بازار ارز) اطراف ۱.۱۶۰۰ در نوسان است و بالای ۱.۱۵۷۵ حفظ شده است. ریسک‌های ژئوپلیتیک (خطرهای ناشی از تنش‌های سیاسی و نظامی) فضای بازار را شکل داد؛ گزارش‌هایی از حملات تازه آمریکا به ایران، در کنار ادعای تهران درباره حمله به یک پایگاه آمریکا در خلیج فارس و همچنین رهگیری موشک‌ها و پهپادها توسط کویت، باعث شد آتش‌بس همچنان شکننده بماند. این وضعیت انتظارها برای بازگشایی سریع تنگه هرمز را کاهش داد و قیمت نفت برنت را (نفت معیار بازار جهانی) پس از معامله زیر ۹۲ دلار در روز چهارشنبه، به بالای ۹۴ دلار رساند و فشار بیشتری بر ارز واحد اروپا وارد کرد.

در مقابل، انتظارات سیاست پولی (تصور بازار از تصمیم‌های بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره) نقشِ تعدیل‌کننده دارد. ابزار ECB Watch Tool (ابزاری که با داده‌های بازار احتمال تصمیم‌های بانک مرکزی اروپا را برآورد می‌کند) احتمال ۹۱ درصدی برای افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای (واحد پایه=۰.۰۱٪؛ یعنی ۲۵ واحد پایه برابر با ۰.۲۵٪) نرخ سپرده (نرخی که بانک‌ها برای نگهداری پول نزد بانک مرکزی دریافت می‌کنند) تا ۲.۲۵٪ در نشست ۱۱ ژوئن را نشان می‌دهد. در آمریکا نیز قرار است شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE؛ یکی از شاخص‌های مهم تورم که فدرال رزرو زیاد به آن توجه می‌کند) مربوط به آوریل بعدتر منتشر شود و بازارها به‌دنبال تأیید این هستند که فشارهای تورمی ادامه داشته است؛ موضوعی که می‌تواند انتظار برای سیاست سخت‌گیرانه‌تر فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را تقویت کند و به دلار حمایت بدهد. از نظر تکنیکال (تحلیل بر پایه نمودار قیمت)، EUR/USD نزدیک ۱.۱۶۱۰ معامله شد؛ مقاومت (سطحی که عبور قیمت از آن سخت‌تر است) حوالی ۱.۱۶۶۰ و حمایت (سطحی که معمولاً جلوی افت بیشتر را می‌گیرد) در ۱.۱۵۷۵ قرار دارد. سطوح پایین‌تر ۱.۱۵۰۵ تا ۱.۱۵۲۵ و اهداف بالاتر ۱.۱۷۲۰ و سپس ۱.۱۷۹۰ هم زیر نظر هستند.

معامله در محدوده و فرصت نوسان

با توجه به شرایط فعلی، جفت‌ارز EUR/USD در یک محدوده فشرده گیر کرده و گزارش تورم PCE آمریکا به‌احتمال زیاد محرکی خواهد بود که شکست از این محدوده را رقم بزند. نکته اصلی این است که برای یک حرکت بزرگ آماده شد، نه اینکه روی یک جهت مشخص شرط‌بندی کرد. بنابراین راهبردهای اختیار معامله (Options؛ قراردادی که «حق» خرید یا فروش را می‌دهد، نه «الزام» را) که از افزایش نوسان سود می‌برند، در هفته‌های آینده منطقی‌تر هستند.

فشار بر یورو قابل‌توجه است؛ عمدتاً به‌خاطر تشدید دوباره تنش‌ها پیرامون ایران که نفت برنت را به بالای ۹۴ دلار در هر بشکه رسانده است. این وضعیت یادآور بحران انرژی ۲۰۲۲ است؛ دوره‌ای که با جهش هزینه واردات انرژی اروپا، یورو تا نزدیکی برابری با دلار (Parity؛ یعنی حدود ۱ یورو برابر با ۱ دلار) پایین آمد. از آنجا که آمریکا در انرژی مستقل‌تر است (وابستگی کمتری به واردات نفت و گاز دارد)، در تاریخ بازارها، دوام قیمت‌های بالای نفت معمولاً به نفع دلار و به ضرر یورو تمام شده است.

انتظار افزایش نرخ بهره ECB و واکنش‌های راهبردی

با این حال، بانک مرکزی اروپا در حال ساختن یک کف حمایتی قوی زیر یورو است. برآوردهای فوری (Flash؛ تخمین‌های اولیه و زودهنگام) از تورم منطقه یورو نشان می‌دهد تورم در ۲.۶٪ «چسبنده» مانده است (یعنی به سختی پایین می‌آید) و همچنان بالاتر از هدف ۲٪ بانک است؛ بنابراین مواضع سخت‌گیرانه‌تر سیاست‌گذاران (Hawkish؛ یعنی تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) قابل توجیه است. بازار، احتمال ۹۱٪ برای افزایش نرخ بهره ECB در ژوئن را قیمت‌گذاری کرده و همین موضوع مانع افت بیشتر یورو شده است.

به همین دلیل، بهترین واکنش را «خرید نوسان» می‌دانیم. راهبرد «لانگ استرادل» (Long Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با یک قیمت اعمال یکسان) که شامل خرید یک اختیار خرید (Call؛ حق خرید) و یک اختیار فروش (Put؛ حق فروش) با قیمت اعمال نزدیک سطح فعلی ۱.۱۶۰۰ است، راهبرد مناسبی است. این موقعیت زمانی سود می‌دهد که EUR/USD پس از انتشار داده‌های PCE، یک حرکت تند به بالا یا پایین انجام دهد و از محدوده فعلی خارج شود.

این نگاه با بررسی شاخص‌های نوسان ارز (Volatility Index؛ سنجه‌ای برای میزان نوسان مورد انتظار) هم تقویت می‌شود: این شاخص‌ها بالا هستند، اما هنوز به سطح بحران‌های بزرگ نرسیده‌اند. یعنی بازار نگران است، اما هزینه خرید این اختیارها آن‌قدر گران نشده که صرفه اقتصادی را از بین ببرد. در عمل، هدف این است که از شکسته شدن تنش‌های موجود و خروج جفت‌ارز از کانال ۱.۱۵۷۵ تا ۱.۱۶۶۰ که در آن گیر کرده، بهره‌برداری شود.