EUR/USD روز جمعه 0.12% افزایش یافت و این جفت‌ارز در محدوده 1.1664 تا 1.1679 معامله شد؛ در حالی‌که دلار آمریکا تضعیف شد. قیمت نفت 1.50% افت کرد و نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) را به سمت 87.20 دلار سوق داد، در حالی‌که شاخص دلار آمریکا (DXY) نیز 0.17% کاهش یافت و به 98.81 رسید. داده‌های آمریکا نشان داد شاخص PMI شیکاگو 62.7 ثبت شده که بالاتر از پیش‌بینی 50.5 بود و تورم آلمان در ماه می بر مبنای HICP از 2.9% به 2.7% سالانه کاهش یافت؛ با این حال، نرخ هسته به 2.5% از 2.3% شتاب گرفت.

مقام‌های فدرال رزرو به توقف روند کاهش تورم و ریسک گسترش فشارهای قیمتی مرتبط با جنگ اشاره کردند؛ در این میان، در اظهارنظرها به پیامدهای سیاستی شوک نفتی نیز پرداخته شد. از منظر تکنیکال، گفته شد EUR/USD بالای میانگین‌های متحرک ساده 50، 100 و 200 روزه که نزدیک 1.1666 همگرا شده‌اند، حفظ شده است؛ همچنین ناحیه شکست خط روند صعودی در حوالی 1.1582 قرار دارد. شاخص قدرت نسبی (RSI-14) در 51.5 ذکر شد، در حالی‌که مقاومت نزدیک 1.1809 و سطح حمایتی عمیق‌تر حوالی 1.1245 عنوان شد.

ژئوپلیتیک و واگرایی بانک‌های مرکزی محرک نوسان بازار

در هفته‌های اخیر با کمرنگ شدن امیدها به احیای توافق هسته‌ای آمریکا-ایران، شاهد تقویت دلار آمریکا هستیم. این موضوع بر EUR/USD فشار نزولی وارد کرده و این جفت‌ارز اکنون نزدیک 1.0755 معامله می‌شود. عدم قطعیت ژئوپلیتیک همچنین قیمت نفت برنت را دوباره به بالای 82 دلار در هر بشکه بازگردانده و روند ماه‌های گذشته را معکوس کرده است.

توقف مذاکرات، یک فضای کلاسیک «ریسک‌گریزی» ایجاد می‌کند که معمولاً به نفع دلار آمریکا به‌عنوان دارایی امن تمام می‌شود. از منظر تاریخی، دوره‌های افزایش تنش در خاورمیانه غالباً با دلار قوی‌تر و هزینه‌های انرژی بالاتر همراه بوده است. انتظار داریم این الگو تداوم یابد و در کوتاه‌مدت برای یورو باد مخالف ایجاد کند.

این پویایی با تفاوت در چشم‌انداز بانک‌های مرکزی نیز تقویت می‌شود. داده‌های اخیر تورم آمریکا در سطح سرسختانه 3.1% قرار گرفت که احتمال کاهش قریب‌الوقوع نرخ‌ها از سوی فدرال رزرو را کم می‌کند. در مقابل، تورم منطقه یورو به 2.5% تعدیل شده و به بانک مرکزی اروپا انعطاف بیشتری می‌دهد؛ امری که به زیان ارز مشترک تمام می‌شود.

موضع‌گیری بازار و فرصت‌ها در ارزها و کالاها

با توجه به افزایش عدم قطعیت، معتقدیم نوسان ضمنی کمتر از واقع قیمت‌گذاری شده و معامله‌گران باید خرید اختیار معامله را مدنظر قرار دهند. شاخص VIX با وجود آن‌که هنوز نسبتاً پایین و در سطح 17 است، به‌تدریج رو به افزایش گذاشته که نشان می‌دهد بازار در حال قیمت‌گذاری ریسک بیشتر است. خرید «استرادل» یا «استرنگل» روی جفت‌ارزهای اصلی می‌تواند رویکرد محتاطانه‌ای برای معامله‌گری بر مبنای احتمال نوسان‌های بزرگ‌تر باشد.

برای کسانی که نگاه جهت‌دار دارند، فرصت‌هایی را در خرید اختیار فروش (Put) روی EUR/USD می‌بینیم. ترکیب ریسک ژئوپلیتیک و اختلاف نرخ‌های بهره به نفع افت بیشتر این جفت‌ارز است. ما اختیارهای فروش ماه جولای با قیمت اعمال حدود 1.06 را به‌عنوان راهی کم‌هزینه برای موقعیت‌گیری به نفع دلار قوی‌تر زیر نظر داریم.

در بازار انرژی، تشدید مجدد تنش‌ها نشان می‌دهد قیمت نفت ظرفیت بیشتری برای رشد دارد. ما در حال بررسی اختیار خرید (Call) روی قراردادهای آتی WTI برای بهره‌برداری از نگرانی‌های احتمالی درباره اختلال عرضه هستیم. به‌طور مشخص، به دنبال فرصت‌هایی برای خرید کال با قیمت‌های اعمال بالای 85 دلار برای قراردادهای اواخر تابستان هستیم.