یورو روز سه‌شنبه در برابر دلار آمریکا بازگشت، زیرا جابه‌جایی موقعیت‌ها در پایان ماه باعث شد واکنش «گرین‌بک» به داده‌های قوی‌تر آمریکا تعدیل شود. EUR/USD پس از لمس کف روزانه 1.1382، نزدیک 1.1415 معامله شد. فرصت‌های شغلی JOLTS آمریکا در ماه مه از رقم بازنگری‌شده 7.585 میلیون در آوریل به 7.594 میلیون افزایش یافت و فراتر از پیش‌بینی 7.3 میلیون بود؛ در حالی‌که شاخص اعتماد مصرف‌کننده کنفرانس‌بورد در ژوئن از 90.6 (بازنگری نزولی) به 91.2 صعود کرد اما از انتظار 94.7 کمتر بود.

شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از ثبت سقف روزانه 101.43، حوالی 101.23 معامله شد و همچنان در مسیر ثبت دومین رشد ماهانه متوالی قرار داشت؛ موضوعی که EUR/USD را نیز در مسیر دومین افت ماهانه پیاپی نگه می‌داشت. طبق قیمت‌گذاری‌ها در ابزار CME FedWatch، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر 67% برآورد می‌شد؛ چرا که انتظارات «هاوکیش» از فدرال رزرو در کنار ابهام درباره دور بعدی گفت‌وگوهای آمریکا-ایران در دوحه ادامه داشت؛ جایی که فرستادگان وارد شده‌اند اما دیدار مستقیم برنامه‌ریزی نشده است.

در سمت یورو، انتظار برای یک افزایش دیگر نرخ بهره از سوی بانک مرکزی اروپا کمتر قطعی شد؛ زیرا افت قیمت نفت از نگرانی‌های تورمی کاست و سیاست‌گذاران نیز دیدگاه‌های متفاوتی درباره اثرات دور دوم و چشم‌انداز تداوم انقباض پولی ارائه کردند.

قدرت دلار و واگرایی سیاستی

تا تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۶، مشاهده می‌شود دلار آمریکا قدرت خود را در برابر یورو حفظ کرده و جفت‌ارز EUR/USD در محدوده 1.0850 معامله می‌شود. شاخص دلار (DXY) در حوالی 105.50 مستحکم است، زیرا بازارها در حال سنجش تفاوت رویکرد سیاستی میان فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا هستند. این واگرایی در چشم‌انداز بانک‌های مرکزی، در هفته‌های پیش‌رو محرک اصلی بازار ارز خواهد بود.

در این هفته، توجه ویژه‌ای به گزارش اشتغال غیرکشاورزی (NFP) آمریکا داریم. پیش‌بینی‌های فعلی از افزایش ملایم حدود 165 هزار شغل حکایت دارد؛ عددی که می‌تواند تاییدی بر روند خنک‌شدن تدریجی بازار کار آمریکا باشد. این در حالی است که قرائت ماه گذشته تورم هسته CPI آمریکا، نرخ 2.8% را نشان داد؛ رقمی که همچنان سرسختانه بالاتر از هدف 2% فدرال رزرو است، اما بسیار پایین‌تر از اوج‌هایی است که چند سال قبل دیده شد.

تداوم تورم—هرچند در سطوح پایین‌تر—فدرال رزرو را نسبت به کاهش سریع نرخ‌های بهره محتاط کرده است؛ درسی که از دوره تورمی اوایل دهه ۲۰۲۰ گرفته شد. ابزار CME FedWatch اکنون نشان می‌دهد احتمال یک نوبت کاهش نرخ بهره تا نشست دسامبر ۲۰۲۶ حدود 55% ارزیابی می‌شود. این عدم قطعیت یعنی فدرال رزرو همچنان به‌شدت داده‌محور خواهد ماند و گزارش‌های اشتغال و تورم به رویدادهای کلیدی و اثرگذار بر بازار تبدیل می‌شوند.

تورم منطقه یورو و استراتژی‌های معاملاتی

در آن سوی آتلانتیک، شرایط متفاوت است؛ آخرین آمار تورم هسته HICP منطقه یورو در سطح 3.1% ثابت مانده است. این «چسبندگی» تورم به این معناست که بانک مرکزی اروپا فعلاً در موقعیتی نیست که به این زودی‌ها سیگنال کاهش نرخ بهره بدهد. این تفاوت، نوعی کف حمایتی برای یورو ایجاد می‌کند و مانع از افت شدیدتر آن در برابر دلار می‌شود.

با توجه به این فضای بازار، معتقدیم بهترین رویکرد برای معامله‌گران مشتقه، آماده‌شدن برای نوسان در حوالی انتشار داده‌های کلیدی است. عدد NFP ضعیف‌تر از انتظار می‌تواند به سرعت احتمال کاهش نرخ بهره را بالا ببرد و دلار را تضعیف کند؛ در مقابل، گزارش قوی‌تر موضع صبورانه فدرال رزرو را تقویت خواهد کرد. در این چارچوب، به استراتژی‌های آپشنی مانند خرید «استرادل» نگاه می‌کنیم تا از حرکت قابل‌توجه قیمت در هر دو جهت—بدون شرط‌بندی روی نتیجه گزارش اشتغال—منتفع شویم.