گفتوگوهای اخیر آمریکا و چین با دو گزارش جداگانه پایان یافت و بازارها منتظر یک توافق تجاری قطعی هستند. هر دو طرف با لحنی همکاریجویانه صحبت کردند و به «رابطه سازنده برای ثبات راهبردی» اشاره کردند و گفتند باید از «تله توسیدید» پرهیز کرد (یعنی وضعیتی که در آن رقابت یک قدرت در حال رشد با قدرت مسلط میتواند به درگیری بزرگ منجر شود).
آمریکا از رئیسجمهور شی جینپینگ برای سفر رسمی دولتی در سپتامبر دعوت کرد. بازارها تغییرات احتمالی در تعرفههای آمریکا (مالیات/عوارضی که روی واردات گذاشته میشود)، محدودیتهای صادرات نیمهرساناهای پیشرفته (تراشههای الکترونیکی بسیار پیشرفته)، و کنترلهای صادراتی چین بر خاکیهای کمیاب (مواد معدنی مهم برای صنایع فناوری و دفاعی) را زیر نظر دارند.
روندهای صادرات چین
صادرات چین از ابتدای سال تا امروز نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۴.۵٪ رشد کرده است. ارسال کالا به آسهآن (اتحادیه کشورهای جنوبشرق آسیا) و اتحادیه اروپا حدود ۲۰٪ افزایش یافته است.
صادرات به آمریکا از ابتدای سال تا امروز ۱۰.۹٪ کاهش یافته و آمریکا سومین مقصد بزرگ صادراتی چین است. اگر صادرات به آمریکا دوباره افزایش پیدا کند، میتواند حدود ۱.۱٪ به کل صادرات اضافه کند.
صادرات قویتر و توافقهای بخشی (توافقهایی که فقط برخی صنایع را پوشش میدهد) با انتظار رشد اقتصادی بهتر همراه است. این موضوع فشار افزایشی محدود بر بازدهی اوراق دولتی چین با سررسیدهای بلندمدت نسبت به سررسیدهای کوتاهمدت ایجاد کرده است (بازدهی اوراق یعنی نرخ سودی که سرمایهگذار از نگهداری اوراق میگیرد؛ سررسید یعنی زمان بازپرداخت).
عملکرد بهتر صادرات میتواند از بازار کار هم حمایت کند (بازار کار یعنی وضعیت اشتغال و استخدام). این موضوع به بهبود فعلی حرکت اقتصاد داخلی کمک میکند.
پیامدهای بازار برای چین
در روابط آمریکا و چین لحن سازندهتری دیده میشود و همین، انتظار بازار از رشد چین را تغییر میدهد. این روند ادامه زمینهسازی دیپلماتیک مثبت در سال ۲۰۲۵ است. دادههای تازه سهماهه اول ۲۰۲۶ که نشان میدهد تولید ناخالص داخلی چین (GDP؛ مجموع ارزش کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد) با رشد غیرمنتظره ۵.۱٪ بالا رفته، این تصویر بهتر را تقویت میکند.
با توجه به این چشمانداز، میتوان گزینههایی را بررسی کرد که از تقویت یوان چین سود میبرند. خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص را میدهد) روی یوان در برابر دلار آمریکا (CNY در برابر USD) راهی است برای استفاده از احتمال افزایش ارزش یوان، در حالیکه ریسک زیان محدود میماند. با توجه به اینکه نرخ ارز USD/CNY اخیراً نزدیک ۷.۱۸ تثبیت شده، یک پیشرفت دیپلماتیک میتواند آن را پایینتر بیاورد (یعنی یوان قویتر شود).
همچنین میتوان به ابزارهای مشتقه سهام نگاه کرد (مشتقه یعنی قراردادی مثل اختیار یا آتی که ارزش آن از دارایی اصلی میآید)، چون هر کاهش در تعرفههای آمریکا مستقیم به نفع تولیدکنندگان و شرکتهای فناوری چین است. قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) روی شاخصهایی مثل FTSE China A50 جذاب به نظر میرسد، مخصوصاً چون صادرات چین در آوریل ۲۰۲۶ رشد ۱۱٪ نسبت به سال قبل ثبت کرده و از انتظار بازار بالاتر بوده است. احیای ارسال کالا به آمریکا، که عقب مانده، میتواند اثر افزایشی مهمی داشته باشد.
انتظار رشد قویتر همچنین به بازدهی بلندمدت اوراق دولتی چین فشار افزایشی وارد میکند. بازدهی ۱۰ساله را دیدیم که در نیمه دوم ۲۰۲۵ از ۲.۶٪ به ۲.۸٪ تقویت شد و در همین سطوح مانده است. این شرایط میتواند به نفع معاملات مبتنی بر «شیبدارتر شدن منحنی بازدهی» باشد (منحنی بازدهی یعنی رابطه بازدهی اوراق با سررسیدهای مختلف؛ شیبدارتر شدن یعنی نرخهای بلندمدت بیش از نرخهای کوتاهمدت بالا بروند).
