GBP/USD برای دومین روز پیاپی رشد کرد و با خرید در افت قیمت نزدیک سطح 1.3500، در جلسه آسیایی روز دوشنبه به بالاترین سطح بیش از یک هفته اخیر رسید. این جفت‌ارز کمی پایین‌تر از محدوده میانی 1.3500 معامله شد و در روز حدود 0.10% رشد داشت؛ سطح 1.3600 به‌عنوان یک هدف احتمالی مطرح شد.

دلار آمریکا پس از گزارش‌هایی تضعیف شد که ایران یک پیشنهاد جدید به آمریکا درباره بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به جنگ ارائه کرده است. کاهش قیمت نفت نیز نگرانی‌ها درباره تورم را کمتر کرد و انتظار برای موضع «انقباضی» فدرال رزرو (یعنی سخت‌گیری بیشتر در سیاست پولی مثل افزایش نرخ بهره) را پایین آورد و فشار بیشتری به دلار وارد کرد.

انتظارات انقباض سیاستی بانک انگلستان

حمایت از پوند از انتظار بازار برای «سخت‌گیری بیشتر» بانک انگلستان در سیاست پولی در ادامه سال ناشی شد (یعنی احتمال افزایش نرخ بهره یا حفظ نرخ‌های بالا برای مهار تورم). در گزارشی جداگانه گفته شد GBP/USD در ساعات آسیایی پس از کم‌کردن بخشی از افت، حوالی 1.3520 معامله می‌شد.

آن گزارش ضعف پوند را به متوقف شدن گفت‌وگوهای صلح آمریکا و ایران نسبت داد. بلومبرگ روز یکشنبه گزارش داد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعزام هیأتی به پاکستان را که قرار بود احتمالاً برای گفت‌وگوی مستقیم با ایران استفاده شود، لغو کرد؛ ترامپ گفت: «اگر می‌خواهند صحبت کنند، می‌توانند نزد ما بیایند یا به ما زنگ بزنند.»

همچنین گفته شد ترامپ روز شنبه به جرد کوشنر و استیو ویتکاف دستور داد سفر را انجام ندهند و اینکه ایران «پیشنهادهای زیادی داد، اما کافی نبود.» مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، گفت ایران وارد «مذاکرات تحمیلی زیر تهدید یا محاصره» نمی‌شود.

در سال 2025 هم نوسان مشابهی دیده شد؛ GBP/USD بر اساس خبرهای مربوط به آمریکا و ایران اطراف 1.3500 به‌شدت بالا و پایین می‌شد. امروز ریشه تنش همان است، اما محرک‌ها و سطوح قیمتی تغییر کرده‌اند. این جفت‌ارز اکنون برای ماندن بالای 1.2850 تقلا می‌کند که فاصله زیادی با اوج‌های قبلی دارد.

چیدمان کلان و نوسان

دلار آمریکا از تداوم تنش‌های ژئوپلیتیک در دریای جنوبی چین حمایت می‌گیرد که فضای «ریسک‌گریزی» می‌سازد (یعنی سرمایه‌گذاران به دارایی‌های امن‌تر می‌روند). با این حال، آخرین داده شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا (CPI؛ معیار تورم مصرف‌کننده) که هفته گذشته منتشر شد نشان داد تورم «هسته» (Core؛ بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) به 2.5% کاهش یافته است؛ بنابراین فشار بر فدرال رزرو برای افزایش دوباره نرخ بهره در سال جاری کمتر شده و فعلاً جلوی رشد بیشتر دلار را می‌گیرد.

در مقابل، پوند بریتانیا به عوامل داخلی تکیه دارد. تازه‌ترین آمار اداره ملی آمار بریتانیا (ONS) نشان می‌دهد تورم بریتانیا در 3.1% همچنان بالا و «چسبنده» است (یعنی سریع پایین نمی‌آید) و فاصله زیادی با هدف بانک انگلستان دارد. این داده انتظار بازار را تقویت می‌کند که بانک انگلستان احتمالاً دیرتر از دیگر بانک‌های مرکزی بزرگ سراغ کاهش نرخ بهره می‌رود و به استرلینگ (نام رایج پوند در بازار ارز) پشتوانه می‌دهد.

با توجه به این کشمکش، معامله‌گران ابزارهای مشتقه (قراردادهایی که ارزششان از قیمت دارایی پایه مثل ارز می‌آید) باید منتظر حرکت قیمت در یک «بازه محدود» باشند. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت آپشن‌ها/اختیار معامله برداشت می‌شود و انتظار بازار از آشفتگی آینده را نشان می‌دهد) برای قراردادهای اختیار معامله یک‌ماهه کمی بالا رفته و نشان می‌دهد بازار بیشتر روی شرایط پرنوسان حساب می‌کند تا یک جهش جهت‌دار روشن. در چنین فضایی، راهبردهایی مثل فروش «استرنگل» (Strangle؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در قیمت‌های اعمال متفاوت، برای سود گرفتن از ماندن قیمت در یک محدوده) بیرون از محدوده مورد انتظار 1.2750 تا 1.2950 می‌تواند مطرح باشد.

اختلاف نرخ بهره بین بریتانیا و آمریکا نیز یک فرصت ایجاد می‌کند. با ثابت‌ماندن موضع بانک انگلستان و نرم‌تر شدن موضع فدرال رزرو، «بازده نگهداری» مثبت برای نگهداری GBP در برابر USD در حال بیشتر شدن است (Carry؛ سود/هزینه ناشی از تفاوت نرخ‌های بهره). معامله‌گران می‌توانند از قراردادهای «فوروارد» (Forward؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با نرخ از پیش تعیین‌شده) برای قفل‌کردن این اختلاف استفاده کنند؛ موضوعی که می‌تواند مانند یک کف طبیعی برای این جفت‌ارز عمل کند.