پوند استرلینگ روز دوشنبه در برابر دلار آمریکا تقویت شد و جفت‌ارز GBP/USD با بالا رفتن تا حوالی 1.3500 رشد کرد؛ زیرا بهتر شدن انتظارها درباره احتمال رسیدن آمریکا و ایران به توافق، تقاضا برای «گرین‌بک» (لقب دلار آمریکا) را کمتر کرد. این جفت‌ارز 0.54% افزایش داشت و نزدیک بالاترین سطح خود از 14 مه معامله می‌شد. «شاخص دلار آمریکا» (DXY، معیاری برای سنجش ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) پس از افت از حدود 99.50، اطراف 99.00 ثابت ماند. این شاخص هفته گذشته به بالاترین سطح بیش از یک ماه رسیده بود، اما بازارها هم‌زمان چشم‌انداز کاهش تنش در خاورمیانه و بازگشایی تنگه هرمز را سبک‌سنگین کردند.

گفته می‌شود گفت‌وگوها پیشرفت داشته اما هنوز به نتیجه نرسیده است. نقاط اختلاف گزارش‌شده شامل برنامه هسته‌ای ایران، کاهش یا برداشته شدن تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران و محاصره دریایی آمریکا در بنادر ایران است. چارچوب پیشنهادی به‌طور گزارش‌شده شامل تمدید آتش‌بس 60 روزه همراه با اقداماتی درباره دسترسی کشتی‌ها به مسیرهای کشتیرانی است، در حالی که مذاکرات ادامه پیدا می‌کند. در بریتانیا، ابهام سیاسی مانع جهش قوی‌تر پوند شد و توجه بازار روی سیاست پولی ماند: پایین آمدن قیمت نفت خام فشار را کم کرده، اما سطح‌های هنوز بالا نگرانی تورم را حفظ می‌کند. بازارها سخنرانی مقام‌های فدرال رزرو و بانک مرکزی انگلیس را دنبال می‌کنند و منتظر انتشار داده «شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی» آمریکا (PCE، معیار تورم مورد توجه فدرال رزرو) در روز پنج‌شنبه هستند.

قدرت GBP/USD و احساسات بازار

پوند انگلیس در برابر دلار آمریکا تقویت شده و GBP/USD اکنون به سطح 1.2900 نزدیک می‌شود. دلیل آن این است که با کمی کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک (تنش‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها) در خاورمیانه، دلار آمریکا که معمولاً «دارایی امن» (پناهگاه سرمایه در زمان نااطمینانی) محسوب می‌شود جذابیت کمتری پیدا کرده است. شاخص دلار (DXY) از سقف‌های اخیر عقب نشسته و اکنون حوالی 104.50 معامله می‌شود.

در بازار خوش‌بینی محتاطانه‌ای دیده می‌شود، چون گفت‌وگوهای دیپلماتیک می‌تواند در نهایت عرضه نفت را بیشتر و قیمت انرژی را باثبات‌تر کند. قیمت نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI، نوع شاخص نفت آمریکا) این نگاه را نشان داده و طی هفته‌های اخیر از بالای 90 دلار برای هر بشکه به حدود 85 دلار رسیده است. با این حال، روند پیشرفت کند است و همین موضوع اجازه نمی‌دهد سقوط پرقدرتی در دلار رخ دهد.

با وجود تقویت پوند، به‌دلیل نااطمینانی سیاسی در بریتانیا با احتیاط عمل می‌شود و تمایل کمی برای گرفتن موقعیت‌های بزرگ خرید (شرط‌بندی روی رشد) وجود دارد. اختلاف‌های اخیر در دولت درباره سیاست مالی آینده (بودجه، مالیات و هزینه‌کرد دولت) فشار منفی ایجاد کرده است. این اصطکاک داخلی احتمالاً در کوتاه‌مدت رشد تند پوند را محدود می‌کند.

نوسان، سیاست بانک‌های مرکزی و چشم‌انداز

از نگاه بازار «مشتقات» (ابزارهای مالی مثل قرارداد اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزش‌شان از قیمت دارایی اصلی می‌آید)، این شرایط می‌تواند به این معنا باشد که فروش نوسان کوتاه‌مدت (یعنی کسب درآمد از کاهش انتظار بازار برای نوسان قیمت) گزینه بدی نیست. «نوسان ضمنی» یک‌ماهه GBP/USD (Implied Volatility، میزانی که بازار برای نوسان آینده از قیمت اختیار معامله نتیجه می‌گیرد) به 6.8% کاهش یافته، در حالی که ماه گذشته بالای 8.0% بود؛ نشانه اینکه بازار انتظار دارد جفت‌ارز در یک محدوده رفت‌وبرگشت کند. راهبردهایی مثل فروش «اختیار خرید پوشش‌دار» (Covered Call: فروش اختیار خرید در حالی که دارایی پایه را دارید تا از دریافت حق‌بیمه سود بگیرید) با قیمت اعمال بالاتر از سطح روانی 1.3000 می‌تواند جذاب باشد.

محرک اصلی بازار همچنان سیاست بانک‌های مرکزی است؛ هم فدرال رزرو آمریکا و هم بانک مرکزی انگلیس تصمیم‌های خود را «وابسته به داده‌ها» (یعنی بر اساس آمار تازه تورم، رشد و اشتغال) نگه داشته‌اند. آخرین رقم شاخص PCE آمریکا 2.8% اعلام شد که کمی بالاتر از انتظار بود و باعث می‌شود فدرال رزرو در دادن سیگنال برای کاهش نرخ بهره محتاط بماند. هم‌زمان، تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده بریتانیا (CPI، شاخص رایج تورم مصرف‌کننده) در سطح بالای 3.1% مانده و مسیر تصمیم‌گیری بانک مرکزی انگلیس را سخت‌تر کرده است.