خبر آتش‌بس میان آمریکا و ایران باعث تقویت قابل‌توجه یوان چین شد و دامنه پیش‌بینی USD/CNY (نرخ دلار آمریکا به یوان چین) به 6.70 تا 7.05 کاهش یافت؛ در حالی‌که قبلاً 6.85 تا 7.25 بود. پیش‌بینی نرخ پایان سال USD/CNY نیز به 6.75 پایین آورده شد.

از ابتدای 2026 تاکنون، یوان داخلی (Onshore) حدود 2.3% در برابر دلار آمریکا رشد کرده و از بیشتر ارزهای آسیایی عملکرد بهتری داشته است. از زمان شروع جنگ ایران، CNY و CNH تنها ارزهای سبدِ تحت‌نظر بودند که در برابر دلار تقویت شدند. (CNY یوان داخل چین و CNH یوان معاملات برون‌مرزی/خارج از چین است.)

سیگنال‌های سیاست‌گذاری و قدرت یوان

سیاست‌گذاران با تعیین «نرخ مرجع روزانه» توسط بانک مرکزی چین (PBoC Fixing: عددی که بانک مرکزی هر روز به‌عنوان نقطه مرجع نوسان اعلام می‌کند) عملاً اجازه داده‌اند یوان کمی قوی‌تر شود؛ به‌طوری که «عامل ضدچرخه‌ای» (Counter-cyclical factor: ابزاری برای تعدیل نوسان و جلوگیری از حرکت‌های افراطی بازار) در مارس و اوایل آوریل نزدیک به حالت خنثی بوده است. همچنین «نسبت ذخیره ریسک ارز» (FX risk reserve ratio: درصدی که برای کنترل سفته‌بازی در معاملات ارزی کنار گذاشته می‌شود) از 20% به 0% کاهش یافت و زمان مورد انتظار برای کاهش نرخ‌های بهره توسط بانک مرکزی چین از فصل دوم 2026 به نیمه دوم 2026 منتقل شد.

شکاف بازدهی اوراق دوساله آمریکا و چین (Yield spread: اختلاف نرخ سود/بازده بین دو کشور) به بالاترین سطح از فوریه 2025 رسید، اما یوان فقط کمی تضعیف شد. شاخص CFETS RMB (شاخص ارزش یوان در برابر سبدی از ارزها) از شروع جنگ 2.3% رشد کرده و از ابتدای سال 2.9% بالا رفته است؛ وزن‌ها شامل یورو (17.9%)، دلار آمریکا (18.3%)، وون کره (8.5%) و ین ژاپن (8.1%) است.

در ایده «عوارض عبور» برای تنگه هرمز، پرداخت با یوان یا رمزارز مطرح شد؛ با فرض 100 کشتی در روز (36 هزار در سال) و عوارض 2 میلیون دلار، مجموع به 72 میلیارد دلار یا 491 میلیارد یوان می‌رسد. سامانه CIPS (سیستم پرداخت بین‌بانکی چین برای تسویه بین‌المللی با یوان) در سال 2025 حدود 180 تریلیون یوان پردازش کرد.

خبر آتش‌بس آمریکا و ایران یوان را به‌طور محسوسی تقویت کرد و نرخ USD/CNY را از سطح 6.85 پایین‌تر برد. به همین دلیل، پیش‌بینی برای ماه‌های آینده به یک دامنه جدید و پایین‌تر 6.70 تا 7.05 به‌روزرسانی شده است. این تغییر نشان‌دهنده مقاومت غیرمنتظره ارز و تغییر شرایط ژئوپلیتیک است.

پیامدهای معاملاتی و موقعیت‌گیری

یوان امسال از بهترین‌ها در برابر دلار بوده و تا اوایل آوریل بیش از 2.3% از ابتدای سال تقویت شده است. این عملکرد از تقریباً همه ارزهای آسیایی بهتر است؛ بسیاری از آنها در درگیری اخیر خاورمیانه تضعیف شدند. داده صادرات چین در سه‌ماهه اول 2026 (Q1: سه‌ماهه اول) که رشد 7% نسبت به مدت مشابه سال قبل را نشان داد، «مازاد حساب جاری» (Current account surplus: مازاد درآمدهای ارزی کشور نسبت به پرداخت‌های ارزی، مثل صادرات بیشتر از واردات) را قوی نگه می‌دارد و پشتوانه بنیادی برای یوان ایجاد می‌کند.

به نظر می‌رسد سیاست‌گذاران پکن با این تقویت مشکلی ندارند؛ برخلاف موضع ابتدای سال. نرخ مرجع روزانه بانک مرکزی چین در مارس و اوایل آوریل عمدتاً خنثی بوده و نشان می‌دهد قصد ندارند جلوی کاهش USD/CNY (یعنی قوی‌تر شدن یوان) را بگیرند. این رویکرد می‌تواند برای کم‌کردن فشار هزینه واردات کالاهای پایه باشد؛ چون در دوره درگیری قیمت این کالاها بالا رفته بود.

برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (Derivatives: قراردادهای مالی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، پیام اصلی این است که موقعیت‌گیری به نفع تقویت بیشتر یوان می‌تواند استراتژی اصلی باشد. افزایش شکاف بازدهی دوساله آمریکا و چین که ماه گذشته به اوج از فوریه 2025 رسید، نتوانست یوان را ضعیف کند. اکنون با خبر آتش‌بس و شکل‌گیری انتظار برای سیاست کمتر تهاجمی فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا)، این شکاف احتمالاً کمتر می‌شود و یک عامل منفی مهم از جلوی یوان کنار می‌رود.

با توجه به پیش‌بینی جدید پایان سال 6.75، معامله‌گران می‌توانند به خرید «اختیار فروش» (Put option: قراردادی که حق فروش دارایی در قیمت مشخص را می‌دهد و از افت قیمت سود می‌برد) روی USD/CNY با قیمت اعمال (Strike: قیمت تعیین‌شده در قرارداد) نزدیک 6.80 یا 6.75 و سررسید سه‌ماهه سوم فکر کنند. این روش می‌تواند راهی کم‌هزینه‌تر برای بهره‌بردن از روند نزولی مورد انتظار باشد و در عین حال زیان احتمالی را محدود کند. «نوسان‌پذیری» (Volatility: میزان بالا و پایین شدن قیمت) پس از اعلام آتش‌بس کاهش یافته و قیمت‌گذاری اختیارها را جذاب‌تر کرده است.

با این حال، اگر صلح پایدار شود، یوان ممکن است در برابر همه ارزها بهترین عملکرد را نداشته باشد. ارزهایی که از درگیری آسیب بیشتری دیدند، مثل وون کره و یورو، ممکن است در برابر دلار سریع‌تر برگردند. بنابراین بهتر است در برابر این ارزها بیش از حد روی تقویت یوان حساب نشود و حتی می‌توان به «معامله ارزش نسبی» (Relative value trade: خرید یک دارایی و فروش دیگری برای استفاده از تفاوت عملکرد) فکر کرد؛ مثلاً خرید یورو در برابر یوان (Long EUR/CNY یعنی موقعیت خرید روی EUR/CNY، انتظار رشد این نرخ).

عامل مهم دیگر رفتار صادرکنندگان چینی است که از 2025 به دلیل بازدهی بالاتر آمریکا، مقدار زیادی دلار را در خارج از کشور نگه داشته‌اند. داده‌های ماه گذشته نشانه‌هایی از افزایش «تسویه ارزی شرکت‌ها» (FX settlements: تبدیل درآمدهای ارزی شرکت‌ها به پول داخلی از طریق سیستم بانکی) نشان داد. اگر USD/CNY به‌طور پایدار پایین‌تر برود، ممکن است موجی از بازگشت این دلارها به داخل شکل بگیرد و فشار خرید قابل‌توجهی برای یوان ایجاد کند.