اقتصاددانان «ولز فارگو» انتظار دارند فدرال‌رزرو نرخ وجوه فدرال را بدون تغییر نگه دارد، اما می‌گویند صورت‌جلسه نشست ژوئن کمیته بازار باز فدرال (FOMC) با دقت بررسی خواهد شد تا مشخص شود چه عواملی می‌تواند یک کمیته دوپاره را از تثبیت سیاست پولی به سمت ازسرگیری افزایش نرخ‌ها سوق دهد. این بانک به‌دنبال جزئیات بیشتری درباره نحوه تفسیر سیاست‌گذاران از تقویت اخیر تورم آمریکا است و اینکه آیا با کاهش «راهنمایی آینده‌نگر» (forward guidance) در دوره ریاست «وارش»، خواندن «تابع واکنش» سیاست پولی دشوارتر می‌شود یا نه.

این صورت‌جلسه همچنین احتمالاً نشان می‌دهد مقام‌ها تا چه اندازه فشارهای تورمی را پایدار می‌دانند یا ناشی از یک شوک عرضه موقت، و اینکه آیا بازار کار و تقاضا را عامل تشدید رشد قیمت‌ها می‌بینند یا نه. چارچوب تحلیلی ولز فارگو افزایش تورم را عمدتاً به عوامل سمت عرضه نسبت می‌دهد، با محوریت تعرفه‌ها و انرژی، و انتظار دارد این اثرات فروکش کند. از زمان نشست ژوئن، قیمت نفت بیشتر کاهش یافته و گزارش اشتغال ژوئن نیز نشانه‌ای از داغ‌شدن بازار کار نشان نداده است؛ موضوعی که بر لزوم ثابت ماندن سیاست پولی در افق قابل پیش‌بینی تأکید می‌کند.

ارزیابی فشارهای تورمی موقت در برابر پایدار

ما انتشار صورت‌جلسه نشست ژوئن FOMC را از نزدیک دنبال می‌کنیم تا ببینیم چه چیزی ممکن است سیاست‌گذاران دوپاره را به افزایش نرخ‌ها قانع کند. با وجود برخی اظهارات متمایل به انقباض (hawkish)، ما معتقدیم فدرال‌رزرو در وضعیت «صبر و انتظار» باقی خواهد ماند. محور اصلی بحث اخیر درباره تورم این است که آیا موقتی است یا ماندگار.

به نظر ما، رشد اخیر تورم عمدتاً از عوامل عرضه مانند تعرفه‌ها و جهش‌های گذشته انرژی ناشی شده است، نه از رونق اقتصاد. برای مثال، آخرین رقم «PCE هسته» در ماه مه ۲.۸٪ ثبت شد که از کاهش اندک نسبت به ماه قبل حکایت دارد. این موضوع نشان می‌دهد فشارهای قیمتی زیربنایی به شکلی شتاب نمی‌گیرد که فدرال‌رزرو را ناچار به اقدام کند.

کاهش قیمت انرژی نیز از دیدگاه ما حمایت می‌کند؛ به‌طوری که نفت خام WTI از بالای ۸۵ دلار در هر بشکه در ماه مه به حدود ۷۸ دلار در هفته گذشته افت کرده است. گزارش اشتغال ژوئن که صبح امروز منتشر شد نیز نشانه‌ای از داغ‌شدن بازار کار ارائه نداد و افزایش اشتغال (payrolls) رقم متوسط ۱۹۵ هزار نفر را نشان داد. این داده‌ها در شرایط فعلی دلیل چندانی به فدرال‌رزرو نمی‌دهد که به سمت موضع سیاستی محدودکننده‌تر حرکت کند.

راهبرد نوسان‌گیری و موقعیت‌یابی بازار پیش از انتشار صورت‌جلسه

این شرایط نشان می‌دهد «نوسان ضمنی» در اختیارمعامله‌های نرخ بهره، مانند اختیارهای مبتنی بر قراردادهای آتی SOFR، احتمالاً برای ماه‌های پیش‌رو بیش از حد قیمت‌گذاری شده است. ما در فروش نوسان کوتاه‌سررسید پیش از انتشار صورت‌جلسه فرصت می‌بینیم، با این انتظار که واکنش بازار شدید اما کوتاه‌مدت باشد. در افق میان‌مدت، موقعیت‌گیری برای کاهش نوسان از طریق راهبردهایی مانند «شورت استرادل» یا «آیرون کندور» می‌تواند سودآور باشد، زیرا بازار دوره‌ای از بی‌عملی را می‌پذیرد.

این وضعیت ما را به یاد جدال «تورم گذرا» در اوایل دهه ۲۰۲۰ می‌اندازد، اما با یک تفاوت کلیدی: بازار کار همان نشانه‌های تنگنای شدید را بروز نمی‌دهد. بنابراین باید آماده باشیم که صورت‌جلسه لحن انقباضی داشته باشد، اما هرگونه ترس ناشی از احتمال افزایش نرخ را فرصتی برای «فروکش‌کردن حرکت» (fade the move) بدانیم. ما به موقعیت‌هایی در اختیارمعامله‌های مبتنی بر قراردادهای آتی Fed Funds نگاه می‌کنیم که از رفتار قیمتی «دامنه‌ای» (range-bound) تا اواخر تابستان منتفع می‌شوند.