کومرتس‌بانک گزارش داد مازاد عرضه در بازار جهانی مس در دو ماه نخست امسال به حدود ۳۰۰ هزار تن افزایش یافته است. این رقم بیش از ۱۰۰ هزار تن بالاتر از مدت مشابه سال قبل بود؛ چون تولید بالا رفت اما تقاضا تقریباً بدون تغییر ماند.

تقاضا در ژانویه کمی رشد کرد اما در فوریه کاهش یافت. در فوریه، مس حوالی ۱۳ هزار دلار به‌ازای هر تن معامله شد؛ تقریباً ۴۰٪ بالاتر از فوریه سال قبل.

این گزارش افت تقاضای فوریه را به سطح بالای قیمت‌ها مرتبط دانست. همچنین تأکید کرد افزایش سریع اخیر قیمت‌ها و تداوم هزینه‌های بالای انرژی می‌تواند رشد قیمت را در کوتاه‌مدت محدود کند.

همچنین گفته شد این مطلب با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط یک دبیر بازبینی شده است. این گزارش به تیم FXStreet Insights نسبت داده شد؛ تیمی که مشاهدات بازار را گردآوری می‌کند و تحلیل‌هایی از منابع داخلی و بیرونی اضافه می‌کند.

مازاد عرضه مس در دو ماه نخست امسال به حدود ۳۰۰ هزار تن رسیده که نسبت به سال گذشته افزایش معنی‌داری است. این اضافه‌عرضه برای قیمت‌ها «سقف» ایجاد می‌کند؛ یعنی تا وقتی تقاضای واقعیِ فیزیکی (خرید و مصرف در دنیای واقعی، نه صرفاً معاملات کاغذی) هم‌پای تولید رشد نکند، بالا رفتن قیمت سخت‌تر می‌شود. اثر آن را در موجودی‌های انبارهای بورس‌ها می‌بینیم.

داده‌های تازه بورس فلزات لندن (London Metal Exchange) نیز همین تصویر را تأیید می‌کند؛ موجودی انبارها این ماه ۱۵٪ افزایش یافته و به بالاترین سطح ۶ ماهه یعنی ۱۵۵ هزار تن رسیده است. این یعنی بازار از نظر کالا «به‌خوبی تأمین» است و جهش تند قیمت احتمالاً بیش از حد کش آمده است. برای معامله‌گران، این افزایش موجودی نشان می‌دهد در کوتاه‌مدت حرکت قیمت بیشتر احتمالاً «رِنج» (نوسان در یک بازه محدود) یا نزولی خواهد بود.

سطح بالای قیمت در فوریه (حدود ۱۳ هزار دلار به‌ازای هر تن و نزدیک ۴۰٪ بالاتر از ابتدای ۲۰۲۵) به‌وضوح مصرف را محدود کرده است. شاخص مدیران خرید بخش تولید چین (PMI؛ یک عدد ماهانه برای سنجش وضعیت تولید، بالای ۵۰ یعنی رشد و زیر ۵۰ یعنی افت) نیز که ۵۰.۱ اعلام شد، از کند شدن اشتهای صنعتی بزرگ‌ترین مصرف‌کننده جهان خبر می‌دهد. این «تخریب تقاضا» (کاهش مصرف به‌دلیل گران شدن قیمت) مانع مهمی برای ادامه رشد قیمت است.

با این شرایط، می‌توان به راهبردهایی فکر کرد که از تثبیت قیمت یا افت محدود در چند هفته آینده سود می‌برند. برای نمونه، فروش اختیار خریدِ خارج از پول (Out-of-the-money Call؛ اختیار خریدی که قیمت اعمال آن بالاتر از قیمت فعلی است و معمولاً تا زمانی که قیمت خیلی بالا نرود ارزش اجرایی ندارد) یا اجرای اسپرد کال نزولی (Bear Call Spread؛ فروش یک اختیار خرید و هم‌زمان خرید یک اختیار خرید دیگر با قیمت اعمال بالاتر برای محدود کردن ریسک) روی قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) می‌تواند روش مناسبی برای استفاده از محدود بودن پتانسیل رشد باشد. این موقعیت‌ها اگر قیمت‌ها درجا بزنند یا کمی پایین بیایند، می‌توانند درآمد حق‌بیمه ایجاد کنند.

ابهام ناشی از هزینه‌های بالای انرژی، در حالی که نفت برنت (Brent؛ شاخص مهم قیمت نفت در بازار جهانی) بالای ۹۵ دلار به‌ازای هر بشکه مانده، همچنان فشار را بر مصرف‌کنندگان صنعتی حفظ می‌کند و چشم‌انداز تقاضای آینده را تضعیف می‌کند. این فشار اقتصادیِ ماندگار، بررسی اختیار فروشِ حفاظتی (Protective Put؛ خرید اختیار فروش برای بیمه کردن ارزش دارایی در برابر افت) را توجیه می‌کند. چنین موقعیت‌هایی نقش پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش ریسک زیان با گرفتن موقعیت جبرانی) را دارد تا اگر اصلاح قیمتی شدیدتری رخ دهد و نشانه‌های رشد جهانی بیشتر ضعیف شود، زیان کنترل شود.