نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در معاملات آسیایی پس از سقوط به کف سه‌هفته‌ای ۸۴.۸۶ دلار (و افت به زیر ۸۵.۰۰ دلار)، تا حوالی ۸۹.۰۰ دلار افزایش یافت. این حرکت پس از اعلام ارتش آمریکا درباره «محاصره کامل» تنگه هرمز رخ داد.

قیمت WTI طی دو روز قبل نزدیک به ۸٪ افت کرده بود؛ در پی گزارش‌هایی از ازسرگیری تماس‌ها میان آمریکا و ایران. دونالد ترامپ گفت احتمال دارد مذاکرات طی دو روز آینده دوباره آغاز شود.

در نمودارها، WTI همچنان در یک روند غالب نزولی داخل «کانال افقی» (حرکت قیمت بین سقف و کف تقریباً ثابت) قرار دارد و حمایت (سطحی که معمولاً جلوی ریزش را می‌گیرد) نزدیک ۸۴.۵۰ دلار دیده می‌شود. شاخص RSI (شاخص قدرت نسبی؛ سنجش سرعت و شدت حرکت قیمت) از محدوده «اشباع فروش» (یعنی افت بیش از حد و احتمال واکنش کوتاه‌مدت) در حال برگشت است اما زیر ۵۰ مانده است. همچنین MACD (اندیکاتور همگرایی/واگرایی میانگین‌های متحرک؛ ابزار سنجش شتاب روند) یک هیستوگرام منفی در حال گسترش نشان می‌دهد؛ یعنی فشار فروش هنوز قوی است.

شکست به زیر ۸۴.۴۶ دلار می‌تواند اهدافی نزدیک ۸۰.۰۰ دلار و کف ۱۰ مارس حوالی ۷۶.۰۰ دلار را فعال کند. مقاومت‌ها (سطوحی که معمولاً جلوی رشد را می‌گیرند) شامل سقف هفتگی ۹۸.۱۰ دلار، سقف‌های ۵ و ۷ آوریل نزدیک ۱۰۶.۵۰ دلار و سقف ۹ مارس در ۱۱۳.۲۸ دلار است.

WTI یک شاخص مرجع نفت خام آمریکا است که از طریق مرکز کوشینگ (Cushing hub؛ نقطه اصلی تحویل و انبارش نفت در اوکلاهما و مرجع قیمت‌گذاری) معامله می‌شود و در دسته «سبک و شیرین» قرار می‌گیرد؛ یعنی چگالی پایین‌تر و گوگرد کمتر دارد و پالایش آن معمولاً آسان‌تر است. قیمت آن از عرضه و تقاضا، ریسک‌های ژئوپلیتیک، تحریم‌ها، تصمیم‌های اوپک (سازمان کشورهای صادرکننده نفت) و دلار آمریکا اثر می‌گیرد.

گزارش‌های هفتگی موجودی انبار نفت آمریکا از سوی API (موسسه نفت آمریکا؛ سه‌شنبه) و EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا؛ چهارشنبه) می‌تواند قیمت‌ها را جابه‌جا کند. نتایج این دو گزارش در ۷۵٪ مواقع با اختلاف کمتر از ۱٪ به هم نزدیک است و داده‌های EIA معمولاً قابل‌اتکاتر تلقی می‌شود.

محاصره ناگهانی تنگه هرمز از سوی آمریکا، شرایط بازار را تغییر داده و نوسان بسیار شدید وارد بازار کرده است. جهش فوری تا ۸۹.۰۰ دلار، روند نزولی اخیر را که بر امید به گفت‌وگوهای صلح بنا شده بود، تا حدی خنثی کرده است. اکنون باید انتظار دوره‌ای از نوسان‌های تند را داشت، زیرا تنش‌های سیاسی می‌تواند بر عوامل معمول عرضه و تقاضا غلبه کند.

باید در نظر داشت حدود ۲۱ میلیون بشکه نفت، یعنی نزدیک ۲۰٪ از عرضه روزانه جهان، از این تنگه عبور می‌کند. محاصره کامل و پایدار، اختلالی بسیار شدیدتر از تنش‌های مقطعی نفتکش‌ها در سال ۲۰۱۹ خواهد بود و اگر سریع حل نشود می‌تواند شوک عرضه‌ای ایجاد کند که سال‌ها مشابه آن دیده نشده است.

با توجه به ابهام، توجه به راهبردهای مشتقه (ابزارهای مالی مبتنی بر دارایی پایه مثل قرارداد اختیار معامله) که از محیط نوسانی سود می‌برند مطرح می‌شود. خرید «استرادل» یا «استرَنگل» (دو استراتژی اختیار معامله برای کسب سود از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت؛ استرادل با خرید همزمان اختیار خرید و فروش در یک قیمت اعمال، و استرنگل با قیمت‌های اعمال متفاوت) می‌تواند در صورت جهش بالای ۱۰۰ دلار یا سقوط قیمت در صورت رفع محاصره سودآور باشد. «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیارها برای آینده برداشت می‌کند) در اختیارهای کوتاه‌مدت WTI در معاملات آسیایی به بالای ۳۰٪ جهش کرده که نشان‌دهنده انتظار بازار برای یک رویداد مهم است.

با این حال، احتمال کاهش سریع تنش را هم نمی‌توان نادیده گرفت، به‌خصوص با توجه به اظهارات رئیس‌جمهور درباره از سرگیری گفت‌وگوها. افت ۸٪ ابتدای هفته نشان داد قیمت‌ها با کوچک‌ترین نشانه از راه‌حل دیپلماتیک می‌تواند سریع پایین بیاید. برای پوشش ریسک (hedge؛ کاهش ریسک زیان) بهتر است موقعیت‌های صعودی با «اختیار فروش خارج از پول» (out-of-the-money put؛ اختیار فروشی که قیمت اعمالش پایین‌تر از قیمت فعلی است و بیشتر نقش بیمه دارد) نزدیک قیمت اعمال ۸۰ دلار بیمه شود.