سناریوهای شوک نفت و اثر بر بازار
همچنین اضافه میکند که رشد میتواند با حمایت سیاستگذاری (مثل تصمیمهای دولت و بانک مرکزی)، گستردهتر شدن سوددهی شرکتها، و موج سرمایهگذاری در هوش مصنوعی (خرج کردن شرکتها برای خرید تجهیزات و زیرساختهای مرتبط با AI) تقویت شود. در سناریوی دوم، افزایش ماندگارِ بیش از ۲۰ دلار، یا نفت بالای ۱۰۰ دلار (مثل سال ۲۰۲۲)، میتواند به رشد آسیب بیشتری بزند و سود شرکتها و «ضریبهای ارزشگذاری» بازار را کاهش دهد (یعنی بازار حاضر باشد برای هر واحد سود، قیمت کمتری بپردازد). اچاسبیسی همچنین یک شوک ماندگارِ ۱۰ دلاری در قیمت نفت را مدلسازی میکند (یعنی در یک مدل عددی بررسی میکند اگر قیمت برای مدتی بالاتر بماند چه میشود) و نتیجه میگیرد اقتصادهای توسعهیافته (کشورهای ثروتمند و صنعتی) از نظر رشد و تورم اثرهایی تقریباً مشابه خواهند داشت. میگوید بازارهای نوظهور (کشورهایی با رشد بالاتر اما ریسک بیشتر) نتیجههای متفاوتتری میبینند. همچنین اشاره میکند بعضی داراییهای آمریکا «انگار همهچیز باید عالی پیش برود» قیمتگذاری شدهاند (یعنی قیمتها خیلی خوشبینانه است)، و در مناطق دیگر فاصله ارزشگذاری وجود دارد که شاید کمی ضربهگیر باشد. با بالا رفتن نفت خام WTI (نفت سبک آمریکا) تا ۹۲ دلار برای هر بشکه در این هفته، همزمان با تشدید دوباره تنشها در تنگه هرمز، اکنون با همان دو سناریوی متفاوتِ شوک نفت روبهرو هستیم که سال گذشته هم نگرانی بودند. پرسش اصلیِ هفتههای آینده این است که آیا این یک اتفاق کوتاهمدت است یا آغاز یک حرکت ماندگار به سمت ۱۰۰ دلار. باید برای هر دو مسیر آماده بود، چون اثر آن بر کل بازار مهم است. اگر فکر کنیم این ریسک ژئوپلیتیکی کاهش مییابد و عرضه قوی میماند، راهبردهای «اختیار معامله» که روی کاهش قیمت شرط میبندند جذاب میشوند. اختیار معامله یعنی قراردادی که حق خرید یا فروش را در قیمت مشخص، تا زمان مشخص میدهد. این میتواند شامل فروش «اسپردِ اختیار خرید» روی قراردادهای آتی نفت خام باشد (اسپرد یعنی ترکیب چند اختیار برای محدود کردن سود/زیان)، با قیمتهای اعمال (قیمت تعیینشده در قرارداد) در محدوده بالای ۹۰ دلار؛ با هدف سود بردن از برگشت قیمتها به محدوده میانی ۸۰ دلار. این دیدگاه فرض میکند سیاستهای حمایتی و سود قوی شرکتها که تا سال ۲۰۲۵ دیده شد، این اختلال کوتاه را جذب میکند.روشهای جانمایی سرمایه و پوشش ریسک
اما اگر این جهش ماندگارتر باشد، باید ریسکِ آسیب به رشد اقتصادی را در نظر بگیریم. تجربه سال ۲۰۲۲ را به یاد داریم که وقتی نفت از ۱۰۰ دلار بالاتر رفت، تقاضا افت کرد (یعنی مردم و شرکتها کمتر مصرف کردند) و بازارها بههم ریخت. با توجه به اینکه دادههای CPI فوریه نشان میدهد تورم هسته (تورم بدون اقلام بسیار پرنوسان مثل انرژی و غذا) هنوز روی ۳.۱٪ و سرسختانه بالاست، یک شوک ماندگار نفتی توان بانک مرکزی را برای کمک به اقتصاد بهشدت محدود میکند (چون با تورم بالا، کاهش نرخ بهره سختتر میشود). در آن سناریوی بدتر، خرید «اختیار فروش» حفاظتی روی شاخصهای بزرگ مثل S&P 500 مهم میشود. اختیار فروش یعنی حق فروش در قیمت مشخص برای محدود کردن زیان. بازار آمریکا آسیبپذیرتر است، چون نسبتِ P/E آیندهنگرِ S&P 500 نزدیک ۲۲ برابر است؛ P/E یعنی نسبت قیمت به سود، و «آیندهنگر» یعنی بر پایه سودهای پیشبینیشده. این عدد نشان میدهد قیمتها خیلی خوشبینانه بسته شدهاند. پوشش این ریسک با اختیار معامله منطقی است، چون ترس از افت رشد میتواند سریع این ارزشگذاریهای بالا را زیر سؤال ببرد. در گذشته، تحلیل سال ۲۰۲۵ فاصله ارزشگذاری بین بازار آمریکا و مناطق دیگر را نشان میداد که حالا میتواند فرصت معامله ایجاد کند. شاخص MSCI بازارهای نوظهور با P/E آیندهنگر بسیار پایینتر، حدود ۱۳ برابر سود، معامله میشود و میتواند تا حدی ضربهگیر باشد. یک «معامله جفتی» با استفاده از اختیار معامله (یعنی همزمان خرید یک دارایی و فروش دارایی دیگر برای استفاده از تفاوت عملکرد) که صندوقهای قابل معامله بازارهای نوظهور (ETF؛ صندوقی که مثل سهم در بورس خریدوفروش میشود) را در برابر شاخصهای گرانِ آمریکا ترجیح دهد، اگر قیمت بالای انرژی شروع کند به رشد جهانی فشار بیاورد، میتواند عملکرد خوبی داشته باشد.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
