شاخص دلار آمریکا پس از رشد ابتدای هفته عقب نشست و دوباره به سطوح قبل از تنش‌های خاورمیانه برگشت. با افزایش خوش‌بینی نسبت به ادامه گفت‌وگوهای آمریکا و ایران و حرکت به سمت کاهش تنش، فشار فروش روی دلار بیشتر شد.

دلار آمریکا و ین ژاپن عقب‌تر ماندند، در حالی که ارزهای اسکاندیناوی و ارزهای وابسته به کالا در میان ارزهای گروه G10 (۱۰ ارز اصلی اقتصادهای بزرگ) در این ماه بهترین عملکرد را داشتند. کرون نروژ و کرون سوئد بیشترین رشد را ثبت کردند و پس از آن دلار نیوزیلند و دلار استرالیا قرار گرفتند.

نفت دوباره به زیر ۱۰۰ دلار برای هر بشکه برگشت و بازارهای سهام جهانی به اوج‌های تاریخی نزدیک‌تر شدند. با وجود جهش قبلی قیمت انرژی، دلار نتوانست رشدش را ادامه دهد و این موضوع ریسک نزولی (احتمال کاهش) را به پیش‌بینی‌های به‌روزشده MUFG (بانک ژاپنی میتسوبیشی UFJ) درباره دلار اضافه کرد.

این مطلب با استفاده از ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط دبیر بازبینی شده است. انتشار آن از طریق تیم FXStreet Insights انجام شد؛ تیمی که مشاهدات بازار را انتخاب می‌کند و از تحلیل‌های داخلی و بیرونی نیز استفاده می‌کند.

ما به یاد داریم که ناتوانی دلار در حفظ رشد خود هنگام کاهش تنش‌های خاورمیانه در سال ۲۰۲۵، یک نشانه مهم نزولی (سیگنال کاهش قیمت) بود. آن رویداد نشان داد بازار به سمت «ریسک‌پذیری» (Risk-on؛ تمایل به خرید دارایی‌های پرریسک مثل سهام و ارزهای کالامحور) حرکت کرده و ارزهای امن (Safe-haven؛ مانند دلار و ین که در بحران‌ها معمولاً تقویت می‌شوند) تحت فشار قرار گرفته‌اند. این الگو—اینکه دلار پس از اخبار ژئوپلیتیک نتواند رشدش را حفظ کند—بعداً هم تثبیت شد.

ارزهای کالامحور (Commodity currencies؛ ارز کشورهایی که اقتصادشان به صادرات کالاهایی مثل فلزات و انرژی وابسته است) که سال گذشته تقویت شدند، مانند دلار استرالیا، در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ شتابشان کمتر شده است. جفت‌ارز AUD/USD (نرخ دلار استرالیا به دلار آمریکا) برای عبور از سطح ۰٫۶۹۰۰ با مشکل روبه‌رو شد، چون آخرین داده CPI استرالیا (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ معیار تورم) نشان داد تورم به ۳٫۴٪ کاهش یافته است. این یعنی رشدهای آسان ناشی از موج ریسک‌پذیری سال ۲۰۲۵ احتمالاً تمام شده است.

شاخص دلار آمریکا بعد از آن باثبات‌تر شد، در یک بازه محدود معامله شده و فعلاً حوالی ۱۰۴٫۵ قرار دارد. تصمیم فدرال رزرو در مارس ۲۰۲۶ برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره—با اشاره به «چسبندگی تورم خدمات» (یعنی افزایش قیمت‌ها در بخش خدمات به‌راحتی پایین نمی‌آید)—فعلاً از دلار حمایت کرده است. این رفتار قیمتی نشان‌دهنده دوره «تثبیت» یا «استراحت بازار» (Consolidation؛ نوسان محدود بدون روند مشخص) است؛ وضعیتی که معمولاً برای «فروشندگان آپشن» مناسب است.

با این ثبات، معامله‌گران بازار مشتقات (Derivatives؛ ابزارهایی مثل قرارداد آتی و آپشن که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) می‌توانند به «فروش نوسان» فکر کنند؛ یعنی فروش آپشن‌ها برای کسب سود از افت نوسان. مثلاً ساختارهایی مثل فروش شورت استرادل یا استرنگل (Short straddle/strangle؛ فروش هم‌زمان آپشن خرید و فروش برای گرفتن پرمیوم/حق‌بیمه، به امید اینکه قیمت زیاد حرکت نکند) در EUR/USD می‌تواند راهی باشد برای دریافت پرمیوم، در حالی که بازار منتظر اقدام بعدی فدرال رزرو است. به نظر ما «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت آپشن‌ها برای آینده برداشت می‌کند) در جفت‌های اصلی، این وضعیت کم‌نوسان جدید را کامل نشان نمی‌دهد.

با این حال، ین ژاپن همچنان ضعیف مانده و به عقب‌ماندگی خود از ۲۰۲۵ ادامه داده است. این موضوع باعث می‌شود جفت‌هایی مثل AUD/JPY (دلار استرالیا به ین) نسبت به هر تغییر ناگهانی به سمت «ریسک‌گریزی» (Risk-off؛ فرار به دارایی‌های امن) حساس شوند. معامله‌گران می‌توانند به خرید آپشن فروش ارزانِ خارج از پول (Out-of-the-money put؛ اختیار فروشی که در قیمت‌های فعلی هنوز سودده نیست و معمولاً ارزان‌تر است) روی این جفت‌ارز فکر کنند تا با هزینه کم، پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش زیان در سناریوهای بد) در برابر شوک‌های غیرمنتظره جهانی داشته باشند.