فروش خرده‌فروشی (یعنی فروش کالا و خدمات به مصرف‌کننده نهایی) آمریکا در ژانویه نسبت به ماه قبل ۰.۲٪ کاهش یافت. پیش‌بینی‌ها انتظار کاهش ۰.۳٪ را داشتند. این نتیجه ۰.۱ واحد درصد بهتر از انتظار بود، اما همچنان کاهش ماهانه فروش خرده‌فروشی را نشان می‌دهد.

غافلگیری فروش خرده‌فروشی و پیامدهای بازار

رقم فروش خرده‌فروشی ژانویه که ۰.۲٪- ثبت شد، نشان می‌دهد مصرف‌کننده در حال کند شدن است، اما به اندازه‌ای که می‌ترسیدیم سقوط نکرده است. این بهتر بودنِ جزئی نسبت به انتظارِ ۰.۳٪-، مقدار بیشتری عدم‌قطعیت (یعنی روشن نبودن مسیر بعدی بازار) وارد بازار می‌کند. حالا این پرسش مطرح است که آیا کند شدن اقتصاد آن‌قدر جدی هست که به تغییر سیاست (یعنی تصمیم‌های بانک مرکزی درباره نرخ بهره و پول) منجر شود یا نه. این گزارش ژانویه وقتی مهم‌تر می‌شود که داده‌های تازه فوریه را هم کنار آن بگذاریم. گزارش اشتغال فوریه نشان داد بازار کار در حال خنک شدن است (یعنی سرعت استخدام کمتر شده)، و تعداد کارکنان جدید فقط ۱۵۰ هزار نفر افزایش یافته؛ کمتر از پیش‌بینی‌ها و اولین عدد زیر ۲۰۰ هزار از اواخر ۲۰۲۴. با این حال، تازه‌ترین داده‌های CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ یعنی معیار رشد قیمت‌ها و تورم) همچنان سرسختانه بالای ۳٪ مانده است و تصویر آینده را پیچیده‌تر می‌کند. با این ترکیبِ مصرف‌کننده ضعیف‌تر و تورم چسبنده (یعنی تورمی که پایین آمدنش سخت است)، ما فکر می‌کنیم فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) احتمالاً تا نشست مارس دست به تغییر نمی‌زند. احتمال کاهش نرخ بهره قبل از تابستان، با توجه به جریان این داده‌ها، احتمالاً کمتر می‌شود. معامله‌گران بهتر است موقعیت‌های خود را در «قراردادهای آتی نرخ بهره» (فیوچرز؛ یعنی قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت توافقی، اینجا بر پایه انتظار از نرخ‌های بهره) طوری تنظیم کنند که با یک بانک مرکزی صبورتر هماهنگ باشد. این عدم‌قطعیت علامتی است که به خودِ «نوسان» توجه کنیم. ما می‌بینیم «نوسان ضمنی» (یعنی نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود) در اختیارهای S&P 500، طبق VIX (شاخص ترس/نوسان بازار)، از کف‌های نزدیک ۱۴ که اوایل سال دیده بودیم آرام‌آرام بالا می‌رود. می‌توان خرید «استرَدل» یا «استرَنگل» را روی شاخص‌های اصلی در نظر گرفت تا از یک حرکت بزرگ بازار در هر دو جهت سود گرفت؛ چون بازار انگار فشرده و آماده جهش است. (استرَدل/استرَنگل: ترکیب خرید اختیار خرید و اختیار فروش برای یک دارایی؛ هدف این است که اگر قیمت شدید بالا یا پایین رفت، سود ایجاد شود.) ضعف در هزینه‌کرد، مستقیم به سهام «کالاهای مصرفی اختیاری» اشاره دارد (یعنی کالاها و خدمات غیرضروری مثل سفر، تفریح، کالاهای لوکس). ما به «اختیار فروش» (پوت؛ یعنی حق فروش در قیمت مشخص) روی ETFهایی (صندوق قابل معامله؛ یعنی صندوقی که مثل سهام در بورس خریدوفروش می‌شود) که این بخش را دنبال می‌کنند نگاه می‌کنیم؛ یا به‌عنوان پوشش ریسک مستقیم (هج؛ یعنی کم کردن ریسک زیان) یا یک معامله نزولی. این می‌تواند با موضع خنثی‌تر روی «کالاهای مصرفی ضروری» همراه شود؛ بخشی که معمولاً در چنین شرایطی بهتر دوام می‌آورد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید