شاخص دلار آمریکا (DXY) روز چهارشنبه پس از انتشار صورت‌جلسه نشست ۱۶ تا ۱۷ ژوئن کمیته بازار باز فدرال (FOMC) — نخستین نشست به ریاست کوین وارش — در حوالی ۱۰۱.۰۰ نوسان کرد. سیاست‌گذاران به‌صورت یکپارچه نرخ‌ها را بدون تغییر نگه داشتند و در عین حال تأکید کردند ریسک‌های صعودی تورم همچنان بالا است؛ آنها سرمایه‌گذاری قوی مرتبط با هوش مصنوعی، تعرفه‌های بالاتر و تنش‌های تازه در خاورمیانه را به‌عنوان محرک‌های بالقوه تداوم فشارهای قیمتی مطرح کردند. چند مقام نیز ارزیابی کردند اگر تورم نامطلوب‌تر از انتظار ظاهر شود، در نهایت افزایش بیشتر نرخ بهره می‌تواند مناسب باشد؛ با این حال دلار پیگیری (follow-through) محدودی داشت، زیرا بازارها هم‌زمان انتظارات رشد ضعیف‌تر و داده‌های اخیر ضعیف‌تر بازار کار آمریکا را نیز در قیمت‌ها لحاظ کردند.

در بازار ارز، EUR/USD به سمت ۱.۱۴۳۰ بازگشت و GBP/USD با عبور از ۱.۳۴۰۰ به اوج چند هفته‌ای رسید؛ حرکتی که با ضعف فراگیر دلار حمایت شد. در مقابل، USD/JPY نزدیک سقف‌های چند دهه‌ای در ۱۶۲.۵۰ باقی ماند، زیرا ین عقب‌ماند. AUD/USD تا حدود ۰.۶۹۴۰ اندکی افزایش یافت اما برای کسب مومنتوم با مشکل مواجه بود و توجه‌ها به داده‌های آتی تورم و فعالیت اقتصادی چین معطوف شد. در بازار کالاها، WTI تا ۷۴.۲۰ دلار در هر بشکه بالا رفت و در پی نگرانی از اختلال عرضه مرتبط با تنش‌های آمریکا-ایران و ریسک‌های تنگه هرمز، به قله دو هفته‌ای نزدیک ۷۵.۷۳ دلار رسید. هم‌زمان، طلا با افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری و سنگینی ریسک‌های ازسرگیری انقباض فدرال رزرو، تا حوالی ۴,۰۸۰ دلار عقب نشست.

سیاست فدرال رزرو، پویایی‌های دلار و جانمایی (Positioning) در بازار FX

ما معتقدیم بازار، موضع انقباضی (هاوکیش) فدرال رزرو را کمتر از واقع قیمت‌گذاری می‌کند؛ به‌طوری‌که معاملات آتی Fed Funds اکنون تنها احتمال ۲۵٪ برای یک افزایش نرخ دیگر تا پایان سال را منعکس می‌کند. با توجه به ریسک‌های تورمی ماندگار اشاره‌شده در صورت‌جلسه—از جمله سرمایه‌گذاری مرتبط با هوش مصنوعی و تعرفه‌ها—این برآورد پایین به نظر می‌رسد. در نتیجه، با فروش قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت، برای ماندگاری بازدهی‌ها در سطوح بالا موقعیت‌گیری می‌کنیم.

دلار آمریکا میان «موضع سخت‌گیرانه» فدرال رزرو و داده‌های اخیر نرم‌تر بازار کار گرفتار شده و همین امر DXY را نزدیک ۱۰۱.۰۰ در فشار نگه داشته است. توجه داریم که شاخص نوسان ارز طی یک ماه گذشته ۱۵٪ افزایش یافته که نشان می‌دهد معامله‌گران خود را برای یک حرکت قاطع آماده می‌کنند. برای جانمایی نسبت به این شکست (breakout) مورد انتظار در نوسان—فارغ از جهت—روی جفت‌ارزهای اصلی استرادل (straddle) می‌خریم.

با آزمایش سقف‌های چند دهه‌ای توسط USD/JPY در ۱۶۲.۵۰، ریسک مداخله از سوی مقامات ژاپنی اکنون بسیار بالا است؛ مشابه شرایط اواخر ۲۰۲۲. هرچند اختلاف نرخ بهره از نرخ ارز بالاتر حمایت می‌کند، اما ریسک یک اصلاح ناگهانی و تند کمتر از واقع برآورد می‌شود. برای پوشش کم‌هزینه در برابر چنین رخدادی، آپشن‌های پوت خارج از پول (out-of-the-money) روی این جفت‌ارز خریداری می‌کنیم.

راهبردهای بازار کالاها و فلزات گران‌بها

پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک به‌وضوح به بازار نفت بازگشته و WTI را به سمت ۷۵ دلار در هر بشکه سوق داده است. گزارش شده حق‌بیمه بیمه حمل‌ونقل دریایی برای نفتکش‌های عبوری از تنگه هرمز در هفته گذشته دو برابر شده که نشان‌دهنده ترس ملموس بازار از اختلال عرضه است. برای بهره‌برداری از جهش‌های احتمالی قیمت در صورت تشدید تنش‌های خاورمیانه، از طریق آپشن‌های کال (call) روی WTI به موقعیت‌های لانگ می‌افزاییم.

ناتوانی دلار استرالیا در کسب شتاب—even با وجود ضعف گسترده USD—آسیب‌پذیری آن را در برابر روایت فدرال رزرو و تلاطم‌های ژئوپلیتیک برجسته می‌کند. با توجه به انتشار داده‌های کلیدی تورم و تولید صنعتی چین در هفته آینده، عدم‌قطعیت پیرامون تقاضای کالایی بالاست. برای پوشش ریسک قرارگیری‌های مرتبط با کالا، در برابر یک غافلگیری منفی احتمالی از آن داده‌ها، از آپشن‌های پوت روی AUD/USD استفاده می‌کنیم.

دست‌وپنجه نرم کردن طلا در حوالی ۴,۰۸۰ دلار—با وجود تورم بالا—حساسیت آن به افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری را نشان می‌دهد. بازدهی خزانه‌داری ۱۰ساله از ابتدای ماه ۲۰ واحد پایه افزایش یافته و هزینه فرصت نگهداری فلز بدون بازده را بالا برده است. برای محافظت از موقعیت‌های لانگ طلا، از راهبرد «کالر» استفاده می‌کنیم که شامل خرید پوت‌های حفاظتی و فروش آپشن‌های کال برای تأمین مالی آنهاست.