شاخص تولیدی «امپایر استیت» نیویورک در آمریکا در ماه مه به ۱۹.۶ رسید؛ بالاتر از پیشبینی ۷.۵.
داده تولیدی ماه مه با عدد ۱۹.۶ یک غافلگیری بزرگ بود و خیلی بالاتر از انتظار ۷.۵ منتشر شد. این یعنی اقتصاد از چیزی که قبلاً تصور میشد شتاب بیشتری دارد. این قدرت، روایت «سرد شدن اقتصاد» را که میتوانست کاهش نزدیکِ نرخ بهره را توجیه کند، تضعیف میکند.
پیامدها برای سیاست فدرال رزرو
این عددِ قوی کار «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) را سختتر میکند و احتمالاً زمانِ هرگونه کاهش نرخ بهره را عقب میاندازد. باید منتظر لحن «انقباضیتر» باشیم؛ یعنی سیاستگذاران بیشتر به سمت بالا نگهداشتن نرخها متمایل میشوند («نرخهای بالا برای مدت طولانیتر»). احتمال کاهش نرخ بهره در تابستان، طبق «قراردادهای آتیِ نرخ بهره فدرال» در CME (بازار مشتقه شیکاگو که از قیمتها میشود انتظار بازار از نرخ بهره را فهمید)، بعد از این گزارش احتمالاً افت کرده است.
برای معاملهگران شاخصهای سهام، یک کشمکش ایجاد میشود: از یک طرف فعالیت اقتصادی قوی میتواند به سودآوری شرکتها کمک کند، اما از طرف دیگر نرخ بهره بالاتر به «ارزشگذاری» سهام فشار میآورد (یعنی قیمتگذاری سهام بر اساس سود و نرخ بهره سختتر میشود). با توجه به عقبنشینیهای تند بازار که در واکنش به تورمِ سرسخت در ۲۰۲۵ دیدیم، میتوان خرید «اختیار فروش» (Put؛ ابزار مشتقهای برای پوشش ریسک افت قیمت) روی S&P 500 را بهعنوان بیمه ریسک در نظر گرفت. انتظار میرود «VIX» (شاخص نوسان؛ سنجه ترس/نوسان بازار) که نزدیک کفهای خود حوالی ۱۳ بود، با قیمتگذاریِ این عدمقطعیت جدید رشد کند.
در بازار نرخها، احتمال «فروش» اوراق خزانهداری آمریکا وجود دارد که به بالا رفتن «بازده» (Yield؛ نرخ سود مؤثر اوراق) در سراسر منحنی منجر میشود. بازده اوراق ۱۰ساله که حدود ۴.۵۰٪ نسبتاً ثابت بود، احتمالاً دوباره سقفهای اخیر را آزمایش میکند. در استراتژیهای «مشتقه» (Derivative؛ ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید)، تمرکز میتواند روی فروش «قراردادهای آتی اوراق خزانه» یا خرید اختیار فروش روی ETFهای اوراق باشد تا از این حرکت احتمالی بهره گرفته شود.
این خبر برای دلار آمریکا مثبت است، چون انتظار نرخ بهره بالاتر، جذابیت نگهداری دلار را بیشتر میکند. «شاخص دلار» (DXY؛ شاخصی از ارزش دلار در برابر سبدی از ارزها) احتمالاً حمایت میشود و در برابر ارزهایی رشد میکند که بانکهای مرکزیشان «انبساطیتر» هستند (Dovish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره پایینتر و سیاست نرمتر). میتوان به دنبال گرفتن موقعیت خرید در «آتی دلار» یا «اختیار خرید» (Call؛ ابزاری برای بهرهبردن از رشد قیمت) در برابر یورو و ین بود.
