یورو/دلار (EUR/USD) پیش‌تر سریع‌تر از چیزی که اختلاف نرخ‌های بهره نشان می‌داد رشد کرده بود؛ موضوعی که به انتظار برای تضعیف دلار آمریکا در دوره ریاست‌جمهوری ترامپ نسبت داده می‌شد. اما در هفته‌های اخیر، این جفت‌ارز عقب‌تر از «اختلاف نرخ‌های بهره» حرکت کرده، چون انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا سریع‌تر از منطقه یورو رشد کند و در شرایط تنش، «پناهگاه امن» تلقی می‌شود (یعنی سرمایه‌گذاران برای حفظ ارزش سرمایه به دلار و دارایی‌های دلاری پناه می‌برند).

صعود تا محدوده 1.18 عملاً کل افت از ابتدای جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران را جبران کرده است. همچنین گفته می‌شود آمریکا نسبت به «شوک قیمت نفت» (جهش ناگهانی قیمت نفت که به اقتصاد فشار وارد می‌کند) کمتر از منطقه یورو در معرض آسیب است.

تغییر محرک‌های یورو/دلار

ادامه رشد به احتمال کاهش تنش در خلیج فارس گره خورده است؛ از جمله بازگشایی تنگه هرمز و کاهش قیمت نفت. همچنین از افزایش نرخ‌های بهره بانک مرکزی اروپا (ECB) به‌عنوان عامل حمایتی نام برده می‌شود و بازگشت نرخ بالای 1.20 نیز دور از ذهن دانسته نشده است.

ما مشاهده کرده‌ایم یورو/دلار به اندازه‌ای که اختلاف نرخ‌های بهره اقتضا می‌کند رشد نمی‌کند. در سال 2025 این جفت‌ارز به‌طور قابل‌توجهی بالا رفت، چون بازار باور داشت دولت جدید خواهان دلار ضعیف‌تر است. اکنون دلار با پشتوانه اقتصاد قوی‌تر آمریکا و نقش آن به‌عنوان محل امن سرمایه‌گذاری در زمان درگیری‌ها حمایت می‌شود.

داده‌های اقتصادی این فاصله را روشن نشان می‌دهد: برآوردها رشد سه‌ماهه اول آمریکا را نزدیک 2.8% نشان می‌دهد که بسیار بالاتر از رشد مورد انتظار 0.9% در منطقه یورو است. این عملکرد بهتر آمریکا، همراه با آسیب‌پذیری کمتر آن نسبت به جهش اخیر قیمت نفت، سقفی برای رشد یورو ایجاد کرده است. رشد اخیر تا 1.18 فقط توانسته افت‌های شروع‌شده با آغاز درگیری در خلیج فارس را پاک کند.

با این حال، به نظر می‌رسد این هفته شرایط در حال تغییر است. نشانه‌های اولیه‌ای از کاهش تنش در خلیج فارس دیده می‌شود و گزارش شده برخی شرکت‌های بیمه «حق بیمه ریسک» (هزینه اضافی بیمه به‌دلیل افزایش خطر) برای کشتی‌هایی که از تنگه هرمز عبور می‌کنند را پایین آورده‌اند. این موضوع به افت 8 درصدی قیمت نفت برنت در هفته گذشته کمک کرده و برای اقتصاد منطقه یورو که وابستگی بیشتری به انرژی دارد، خبر مثبتی بوده است.

ملاحظات راهبردی درباره اختیار معامله

با وجود اینکه تورم ماه مارس در منطقه یورو همچنان بالای 3% است، بازارها اکنون احتمال 75% برای افزایش نرخ بهره ECB تا ماه ژوئن قیمت‌گذاری کرده‌اند، در حالی که انتظار می‌رود فدرال رزرو فعلاً نرخ‌ها را بدون تغییر نگه دارد. برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه (قراردادهایی که ارزششان از دارایی پایه مثل نرخ ارز گرفته می‌شود)، این فاصله رو به رشد در سیاست پولی می‌تواند به این معنا باشد که خرید «اختیار خرید» (Call) روی EUR/USD با «قیمت اعمال» (Strike؛ نرخی که در آن امکان خرید در قرارداد تعیین می‌شود) حوالی 1.20 می‌تواند به‌موقع باشد. این راهبرد کمک می‌کند در صورت جهش سریع نرخ به دنبال کاهش تنش‌ها، از حرکت صعودی سود گرفته شود.

معامله‌گران می‌توانند اختیارهایی با «سررسید» (Expiration؛ تاریخ پایان اعتبار قرارداد) یک تا سه ماه آینده را در نظر بگیرند تا این تغییر احتمالی در نگاه بازار را پوشش دهند. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار در قیمت اختیارها منعکس می‌کند) به دلیل درگیری بالا رفته است، اما با کاهش تنش‌ها ممکن است این اختیارها ارزان‌تر شوند. در نتیجه، فرصتی برای چیدن موقعیت جهت صعود دوباره به بالای 1.20 با «ریسک مشخص» (یعنی زیان احتمالی از قبل محدود و قابل اندازه‌گیری است) ایجاد می‌شود.