ذخایر ارزی هند در ۲۰ آوریل به ۶۹۸.۴۹ میلیارد دلار رسید.
این رقم نسبت به دوره گزارشدهی قبلی که ۷۰۳.۳۱ میلیارد دلار بود کاهش نشان میدهد.
ذخایر ارزی هند به زیر مرز ۷۰۰ میلیارد دلار افت کرده است. کاهش نزدیک به ۵ میلیارد دلار در یک هفته نشان میدهد بانک مرکزی هند (RBI) در بازار ارز دخالت کرده است؛ یعنی احتمالاً دلار فروخته تا جلوی تضعیف سریع روپیه را بگیرد.
این دخالت با توجه به شرایط جهانی قابل انتظار است. شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index) که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم نشان میدهد، امسال برای نخستین بار از سطح ۱۰۷ عبور کرده است. همچنین نفت برنت که معیار جهانی قیمت نفت است، در حوالی ۹۵ دلار برای هر بشکه بالا و پایدار مانده و همین موضوع فشار بر روپیه را بیشتر میکند. از طرف دیگر، سرمایهگذاران نهادی خارجی (Foreign Institutional Investors) که همان سرمایهگذاران بزرگ خارجی هستند، به فروشنده خالص تبدیل شدهاند و فقط در آوریل ۲۰۲۶ بیش از ۲.۵ میلیارد دلار از بازار سهام هند خارج کردهاند.
اقدام RBI ممکن است فعلاً رشد نرخ دلار/روپیه (USD/INR) را محدود کند و «قیمت نقدی» یا همان نرخ لحظهای را در محدودهای فشرده نگه دارد. اما این دفاع فعال، نشانه ضعف پنهان است؛ بنابراین «نوسان ضمنی» (Implied Volatility) در «اختیار معامله»های روپیه احتمالاً بالا میرود. نوسان ضمنی یعنی برآورد بازار از میزان بالا و پایین شدن آینده قیمت که در قیمت اختیار معامله منعکس میشود. در نتیجه ممکن است نرخ نقدی نسبتاً ثابت بماند، اما هزینه پوشش ریسک (Hedging) برای ماههای آینده افزایش پیدا کند.
با این شرایط، میتوان خرید اختیار خرید (Call Option) دلار/روپیه با سررسید بلندتر، مثلاً ۳ تا ۶ ماهه را بررسی کرد. اختیار خرید یعنی حق خرید دلار در آینده با قیمتی از پیش تعیینشده. این روش از افزایش نوسان و همچنین حرکت جهتدار قیمت سود میبرد؛ بهویژه اگر RBI در نهایت شدت دخالت را کمتر کند. این یک روش حسابشده برای قرار گرفتن در موقعیت تضعیف روپیه در ادامه سال است.
الگوی مشابهی در سال ۲۰۲۲ دیده شد؛ زمانی که افزایش تند نرخ بهره توسط فدرال رزرو آمریکا باعث شد RBI برای مدیریت افت روپیه، از ذخایر ارزی هزینه زیادی کند. آن دوره نشان داد دخالت میتواند مسیر را هموارتر کند، اما بانک مرکزی نمیتواند در برابر یک روند جهانی قوی برای مدت طولانی بایستد. ذخایر فعلی بزرگ است، اما فشار مداوم میتواند تصمیمگیری را دوباره ضروری کند.
