دلار/ین (USD/JPY) روز دوشنبه در دامنه‌ای وسیع نوسان کرد؛ تا حدود ۱۵۹.۸۶ بالا رفت و سپس تا حوالی ۱۵۹.۳۵ عقب نشست و تقریباً بدون تغییر ماند. از اوایل آوریل، این جفت‌ارز در محدوده‌ای حدود ۲۰۰ پیپ معامله شده است؛ یعنی بین حدود ۱۵۸.۰۰ تا ۱۶۰.۰۰. (پیپ: کوچک‌ترین واحد تغییر قیمت در بازار ارز)

تمرکز بازار روی بانک مرکزی ژاپن (BoJ) پیش از نشست ۲۷–۲۸ آوریل است، چون گمانه‌زنی درباره افزایش نرخ بهره (نرخ سود رسمی) بیشتر شده است. ژاپن تقریباً همه نفت خام خود را وارد می‌کند و بسته شدن عملی تنگه هرمز از اواخر فوریه هزینه‌های انرژی را بالا برده است.

دلار تضعیف شد؛ بازارها چشم به ایران دارند

با بهتر شدن تمایل به ریسک (Risk Appetite: تمایل سرمایه‌گذاران به خرید دارایی‌های پرریسک)، دلار آمریکا کمی تضعیف شد؛ توجه‌ها به درگیری ایران و امید به حل‌وفصل آن است. سه‌شنبه، شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا (PPI: شاخص تورم در سطح تولیدکننده/کارخانه، که می‌تواند به تورم مصرف‌کننده منتقل شود) برای ماه مارس ۱.۲٪ ماهانه پیش‌بینی می‌شود (در برابر ۰.۷٪ در فوریه) و ۴.۶٪ سالانه (در برابر ۳.۴٪)، هم‌زمان با سخنرانی گولزبی، بار، بارکین، کالینز و پاولسون.

در نمودار پنج‌دقیقه‌ای، قیمت پایین‌تر از قیمت آغاز روز در ۱۵۹.۷۳ است و «استوکاستیک RSI» (Stochastic RSI: نوسان‌نمایی که با ترکیب RSI و استوکاستیک، شدت و سرعت حرکت قیمت و ناحیه اشباع خرید/فروش را نشان می‌دهد) از نزدیک ۹۰ به محدوده بالای ۳۰ سقوط کرده است. در نمودار چهار‌ساعته، قیمت بالاتر از «میانگین متحرک نمایی» ۲۰۰ دوره‌ای (EMA 200: میانگین متحرک با وزن بیشتر به قیمت‌های جدیدتر برای سنجش روند) در ۱۵۸.۵۱ باقی مانده، در حالی که استوکاستیک RSI روی ۷۴.۴۶ است.

ین تحت تأثیر وضعیت اقتصاد ژاپن، سیاست‌های بانک مرکزی ژاپن، فاصله بازدهی (Yield Gap: اختلاف سود اوراق و نرخ‌های بهره دو کشور که جهت جریان سرمایه را تعیین می‌کند) با آمریکا و حال‌وهوای ریسک قرار دارد. سیاست بسیار انبساطی (Ultra-loose: نرخ بهره پایین و خرید دارایی برای تزریق پول) بین ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ ین را تضعیف کرد و تغییر مسیر در ۲۰۲۴ باعث کمتر شدن فاصله بازدهی با آمریکا شد.

با نگاه به آوریل ۲۰۲۵، دلار/ین برای عبور از سطح مهم ۱۶۰.۰۰ مشکل داشت. گمانه‌زنی بالا بود که بانک مرکزی ژاپن به‌دلیل افزایش هزینه انرژی مرتبط با تنش‌های خاورمیانه در همان ماه نرخ بهره را بالا ببرد. این انتظار، مانند یک سقف برای جفت‌ارز عمل کرد چون بازار منتظر تقویت ین بود.

نزدیک سقف‌های قبلی، ریسک مداخله بالا می‌رود

سطح ۱۶۰.۰۰ در ادامهِ سال ۲۰۲۵ شکسته شد و همین موضوع به مداخله مستقیم مقام‌های ژاپنی منجر شد؛ یعنی خرید ین برای پایین آوردن دلار. با این حال، اثر این حرکت کوتاه‌مدت بود چون عامل اصلی بازار یعنی اختلاف نرخ بهره بین آمریکا و ژاپن همچنان بسیار بزرگ باقی ماند. اقدامات بانک مرکزی ژاپن بیشتر به‌عنوان کندکننده افت ارزش ین دیده شد، نه تغییر‌دهنده روند.

حال به امروز، ۱۴ آوریل ۲۰۲۶، برگردیم؛ این جفت‌ارز نزدیک ۱۶۵ معامله می‌شود و نشان می‌دهد فشار صعودی ادامه داشته است. فدرال رزرو آمریکا تازه یک چرخه آهسته کاهش نرخ بهره را شروع کرده و نرخ سیاستی آن ۴.۷۵٪ است، در حالی که بانک مرکزی ژاپن بسیار آهسته حرکت کرده و نرخ را فقط به ۰.۲۵٪ رسانده است. این اختلاف باعث می‌شود نگهداری دلار آمریکا از نظر سوددهی نسبت به ین جذاب‌تر باشد.

این سابقه می‌گوید با وجود استمرار روند بنیادی صعودی، نزدیک شدن به سقف‌های قبلی می‌تواند ریسک اصلاح‌های ناگهانی و تند ناشی از مداخله را بالا ببرد. بنابراین معامله‌گران بازار مشتقه (Derivatives: ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) باید روی نوسان تمرکز کنند؛ مثلاً با خرید «اختیار خرید ین» (Yen Call Option: حق خرید ین در قیمت مشخص تا تاریخ معین) یا «اختیار فروش دلار/ین» (USD Put Option: حق فروش دلار در برابر ین در قیمت مشخص) تا از مداخله غافلگیرکننده احتمالی بهره ببرند. اختیار معامله راهی برای شرط‌بندی روی تقویت ناگهانی ین با ریسک محدود است (زیان معمولاً به مبلغ حق‌بیمه/پرمیوم محدود می‌شود).

هم‌زمان، «کری‌ترید» (Carry Trade: قرض گرفتن ارز با نرخ بهره پایین مثل ین و خرید ارز یا دارایی با نرخ بهره بالاتر مثل دلار برای کسب اختلاف سود) همچنان استراتژی غالب است. بازده اوراق ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا حدود ۴.۱٪ است، در حالی که معادل ژاپنی حدود ۰.۹٪ قرار دارد و دلار را جذاب می‌کند. معامله‌گران می‌توانند با «قراردادهای آتی ارز» (Currency Futures: قرارداد استاندارد برای خرید/فروش ارز در آینده) موقعیت خرید دلار/فروش ین را اجرا کنند و از اختلاف نرخ بهره (سواپ مثبت) سود بگیرند.