شاخص ردبوک آمریکا (سال‌به‌سال) در ۱۷ آوریل به ۶.۷٪ کاهش یافت؛ در حالی که رقم قبلی ۷٪ بود.

این یعنی نرخ سالانه نسبت به قرائت قبلی ۰.۳ واحد درصد کمتر شده است.

در فروش خرده‌فروشی سال‌به‌سال (فروش فروشگاه‌ها نسبت به مدت مشابه سال قبل) کندی قابل‌توجهی دیده می‌شود و شاخص ردبوک به ۶.۷٪ رسیده است. این میزان رشد هنوز بد نیست، اما کند شدن آن نشان می‌دهد قدرت خرید مصرف‌کننده ممکن است رو به کاهش باشد. این سومین افت هفتگی پیاپی است و باید جدی گرفته شود.

این کاهش سرعت هزینه‌کرد در شرایطی رخ می‌دهد که گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ سنجه تورم بر پایه سبد کالا و خدمات) برای ماه مارس نشان داد «تورم هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان بالا و در سطح ۳.۴٪ است؛ موضوعی که تصمیم‌گیری فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را دشوارتر می‌کند. بازار کار هم نشانه‌هایی از خنک شدن دارد؛ طبق آخرین گزارش، تعداد فرصت‌های شغلی به کمترین سطح در نزدیک به سه سال اخیر رسیده و ۸.۱ میلیون اعلام شده است. این داده‌های متناقض، ابهام ایجاد می‌کند؛ ابهامی که می‌توان روی آن معامله کرد.

در هفته‌های آینده می‌توان به گرفتن موقعیت برای ضعف بیشتر در بخش «کالاهای مصرفی غیرضروری/اختیاری» (هزینه‌هایی مثل پوشاک، تفریح و کالاهای غیرضروری) فکر کرد که با ETFهایی مثل XRT نمایندگی می‌شود. خرید «اختیار فروش» (Put؛ قرارداد حق فروش در قیمت مشخص) که «خارج از پول» است (Out-of-the-money؛ یعنی قیمت اعمال پایین‌تر از قیمت فعلی سهم/ETF و ارزان‌تر اما پرریسک‌تر) راهی کم‌هزینه برای شرط‌بندی روی ادامه افت هزینه‌کرد غیرضروری است. مزیت این روش «ریسک محدود» است؛ یعنی اگر مصرف‌کننده قوی‌تر از انتظار باشد، زیان شما به همان مبلغ پرداختی برای اختیار محدود می‌ماند.

در عین حال، این سرد شدن اقتصاد می‌تواند باعث شود بازار برای ماه‌های بعد سیاست پولی «ملایم‌تر» فدرال رزرو را قیمت‌گذاری کند (مثلاً کاهش نرخ بهره یا توقف افزایش آن). این حالت معمولاً به نفع دارایی‌های «حساس به نرخ بهره» است (دارایی‌هایی که با تغییر نرخ بهره بیشتر بالا و پایین می‌شوند). می‌توان به خرید «اسپرد اختیار خرید» (Call spread؛ خرید یک اختیار خرید و هم‌زمان فروش اختیار خرید دیگر با قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) روی بخش‌هایی مثل خدمات عمومی/یوتیلیتی‌ها (XLU) یا املاک و مستغلات (IYR) فکر کرد تا برای احتمال کاهش «بازده بلندمدت» (Long-term yields؛ نرخ سود اوراق بلندمدت مثل خزانه‌داری ۱۰ساله) موقعیت گرفته شود.

این فضای سیگنال‌های متضاد معمولاً زمینه رشد «نوسان» بازار را فراهم می‌کند. شاخص VIX (شاخص ترس؛ سنجه انتظارات بازار از نوسان S&P 500) اکنون نزدیک ۱۵ معامله می‌شود که سطحی نسبتاً پایین است و در گذشته گاهی قبل از دوره‌های پرتنش دیده شده است. خرید اختیار خرید VIX با سررسید یک تا دو ماه، یک «پوشش ریسک» مستقیم (Hedge؛ معامله‌ای برای کاهش آسیب از شوک بازار) در برابر احتمال شوک ناشی از همین تضادهای اقتصادی است.

ما به یاد داریم که در پاییز ۲۰۲۵، الگوی مشابهی از ضعف داده‌های مصرف‌کننده پیش از یک افت ۷٪ی بازار طی شش هفته بعد رخ داد. در همان دوره، سهام رشدی با «بتای بالا» (High-beta؛ سهامی که نوسانش از بازار بیشتر است) به‌طور محسوسی بدتر از کل بازار عمل کردند. تجربه گذشته می‌گوید بهتر است محتاط باشیم و برای چرخش به سمت رویکرد دفاعی آماده شویم.

یک معامله جفتی (Pair trade؛ خرید یک دارایی و فروش هم‌زمان دارایی دیگر برای کاهش اثر جهت کلی بازار) که در آن «خرید» کالاهای مصرفی ضروری (XLP) در برابر «فروش» کالاهای مصرفی غیرضروری (XLY) قرار بگیرد می‌تواند راهکار مناسبی باشد. این روش امکان سودبردن از بهتر عمل کردن سهم‌های دفاعی نسبت به سهم‌های چرخه‌ای را می‌دهد. این یک رویکرد «تقریباً خنثی نسبت به بازار» (Market-neutral؛ کاهش اثر بالا/پایین رفتن کل بازار) است و روند تغییر رفتار مصرف‌کننده از «خواسته‌ها» به «نیازها» را جداگانه هدف می‌گیرد.