دادههای کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) نشان میدهد موقعیت خالص نفت برای معاملهگران غیرتجاری (سفتهبازان مثل صندوقهای پوشش ریسک) به ۱۹۲.۳ هزار قرارداد کاهش یافته است.
این رقم نسبت به گزارش قبلی که ۲۰۶.۵ هزار قرارداد بود پایینتر است.
تغییرات در موقعیتگیری سفتهبازان
مشاهده میشود سفتهبازان بزرگ و صندوقهای پوشش ریسک از شرطبندیهای صعودی نفت فاصله گرفتهاند، چون «موقعیت خالص خرید» (یعنی تعداد قراردادهای خرید پس از کسر قراردادهای فروش) به ۱۹۲.۳ هزار کاهش یافته است. این موضوع نشان میدهد سرمایهگذاران حرفهای نسبت به ادامه رشد قیمت در کوتاهمدت کمتر مطمئن شدهاند و احتمال «اصلاح قیمت» (کاهش موقت قیمت پس از رشد) بالاتر میرود.
این تغییر با دادههای اخیر اقتصادی همراستا است؛ شاخص مدیران خرید بخش تولید چین (PMI؛ عددی که وضعیت تولید را میسنجد و زیر ۵۰ به معنی کوچک شدن فعالیت است) در مارس برخلاف انتظار به ۴۹.۸ افت کرد و نشانهای از کاهش خفیف فعالیت تولیدی داد. این میتواند به معنای ضعیفتر شدن تقاضای انرژی از سوی یکی از بزرگترین مصرفکنندگان جهان باشد. در گذشته، کند شدن اقتصاد چین معمولاً رشدهای تند قیمت نفت را محدود کرده است.
از سمت عرضه، تازهترین گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ نهاد رسمی آمار انرژی آمریکا) از افزایش غیرمنتظره ذخایر نفت خام آمریکا به میزان بیش از ۳ میلیون بشکه خبر داد؛ در حالیکه پیشبینیها کاهش ذخایر را نشان میداد. این یعنی عرضه بازار احتمالاً از چیزی که قبلاً تصور میشد بهتر است. ترکیب نشانههای ضعف تقاضا و بالا رفتن موجودی انبارها، احتیاط صندوقها را توجیه میکند.
با توجه به تجربه نوسانهای شدید در سال ۲۰۲۵، این نوع تغییرات گاهی پیشدرآمد بازاری پرنوسان و «رِنج» (حرکت قیمت در یک محدوده بدون روند مشخص) است. بنابراین برخی معاملهگران میتوانند فروش «اسپرد کال خارج از پول» را در نظر بگیرند؛ یعنی همزمان یک اختیار خرید (Call) را بفروشند و یک اختیار خرید با قیمت بالاتر را بخرند، در شرایطی که قیمتهای اعمال بالاتر از نرخ فعلی است. هدف، دریافت «پرمیوم» (حقبیمه؛ پولی که فروشنده اختیار دریافت میکند) و شرطبندی روی این است که قیمت نتواند از سقفهای اخیر عبور کند. این روش از فروش مستقیم (شورت کردن) کمریسکتر و محافظهکارانهتر است.
ایدههای معاملاتی بر پایه اختیار معامله
برای کسانی که انتظار افت تندتری دارند، خرید «اختیار فروش» (Put؛ قراردادی که با آن میتوان دارایی را با قیمت مشخص فروخت) راهی با ریسک مشخص برای قرار گرفتن در مسیر نزول است، چون بیشترین زیان به مبلغ پرداختی برای اختیار محدود میشود. همچنین شکست قیمت به زیر «میانگین متحرک ۵۰روزه» (میانگین قیمت ۵۰ روز گذشته؛ شاخصی برای سنجش روند) میتواند یک علامت مهم تکنیکال باشد که فشار فروش را بیشتر کند.
