بانک انگلستان در آوریل نرخ پایه خود را روی ۳.۷۵٪ ثابت نگه داشت. این تصمیم به ادامه بحران خاورمیانه و اثر آن بر انتظارات سیاست پولی (انتظار بازار از تصمیمهای آینده بانک مرکزی درباره نرخ بهره) مرتبط بود.
ING اکنون یک افزایش نرخ بهره در ژوئن را پیشبینی میکند؛ در حالی که قبلاً انتظار داشت نرخها امسال بدون تغییر بمانند. افزایش ژوئن «سناریوی اصلی» است، اما قطعی نیست.
قیمتگذاری بازار و پیامدهی سیاستی
اندرو بیلی، رئیس بانک انگلستان، گفت بازارها در قیمتگذاری افزایش نرخ بهره بیش از حد جلو افتادهاند. او همچنین توضیح داد ثابت نگه داشتن نرخها—به جای کاهش نرخ که ممکن بود پیش از جنگ رخ دهد—به معنی سختگیرانهتر شدن سیاست پولی است (یعنی فشار بیشتری برای کند کردن تقاضا و تورم).
ING انتظار دارد تورم بریتانیا امسال کمی بالاتر از ۴٪ به اوج برسد. ING پیشبینی نمیکند تورم مانند سال ۲۰۲۲ به یک جهش طولانیمدت تبدیل شود.
با نگاه به تحلیل آوریل ۲۰۲۵، بانک انگلستان با احتیاط نشانه میداد که شاید از نرخ ۳.۷۵٪ فاصله بگیرد. بحث آن زمان—با محور بحران خاورمیانه—این بود که آیا یک افزایش نرخ در ژوئن برای مهار تورم کافی است یا نه. این موضوع عدمقطعیت زیادی در بازار مشتقات نرخ بهره ایجاد کرد (مشتقات: قراردادهایی مثل «فیوچرز» و «آپشن» که ارزششان از نرخ بهره/ابزار پایه میآید).
همانطور که بعدها مشخص شد، افزایش نرخ ژوئن ۲۰۲۵ رخ داد، اما افزایشهای بعدی که بازار قیمتگذاری کرده بود اتفاق نیفتاد. تورم در میانه ۲۰۲۵ حوالی ۴.۲٪ اوج گرفت و سپس آرامآرام کاهش یافت؛ یعنی دیدگاه بانک که جهش تورم به پایداری ۲۰۲۲ نیست درست از آب درآمد. این نشان میدهد بازار در مواجهه با شوکهای طرف عرضه (شوکهایی مثل افزایش هزینه انرژی/حملونقل که از سمت تولید و عرضه میآیند نه از سمت تقاضا) معمولاً تمایل دارد میزان «سختگیری» بانک را بیشبرآورد کند.
پیامدهای معاملاتی برای ۲۰۲۶
امروز، ۳۰ آوریل ۲۰۲۶، وضعیت مشابهی داریم: نرخها اکنون ۴.۰٪ است و بازار دوباره دستکم دو افزایش دیگر را برای امسال قیمتگذاری کرده است. با تازهترین دادههای ONS (اداره آمار ملی بریتانیا) که نشان میدهد تورم CPI تیتر (شاخص قیمت مصرفکنندهِ headline یعنی عدد کلی تورم بدون حذف اقلام) در ۳.۸٪ گیر کرده، فشار بر بانک روشن است. با این حال، اتفاقات سال قبل میگوید بهتر است نسبت به قیمتگذاری تهاجمی بازار محتاط باشیم.
معاملهگران مشتقه میتوانند سناریویی را در نظر بگیرند که بانک انگلستان کمتر از انتظار بازار «سختگیرانه» عمل کند. یک روش میتواند فروش اختیار خریدِ خارج از پول (Out-of-the-money Call: اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است و فعلاً ارزش ذاتی ندارد) روی قراردادهای آتی SONIA باشد؛ در این حالت اگر نرخها کمتر از چیزی که بازار قیمت کرده بالا برود، این موقعیت میتواند سود بدهد. این راهبرد عملاً روی این شرطبندی است که «نرخ نهایی این چرخه» (Terminal rate: بالاترین نرخی که بانک در این دوره افزایشها به آن میرسد) بسیار نزدیکتر از چیزی است که منحنی فوروارد نشان میدهد (Forward curve: مسیر نرخهای مورد انتظار بازار در آینده).
راه دیگر توجه به نوسان است. با توجه به الگوی تکراریِ نگرانی بازار و سپس صبر بانک مرکزی، نوسان ضمنی (Implied volatility: نوسانی که قیمت آپشنها نشان میدهد) در آپشنهای نرخ بهره کوتاهمدت ممکن است بیش از حد بالا باشد. فروش «استرانگل» (Strangle: فروش همزمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت) روی قراردادهای آتی short-sterling میتواند راهی برای کسب سود باشد اگر بانک در نهایت تصمیم بگیرد تا تابستان نرخها را ثابت نگه دارد و التهاب فعلی بازار بخوابد.
همچنین باید دادههای دستمزد را زیر نظر داشت، چون رشد سالانه دستمزد هنوز روی ۵.۵٪ بالاست و برای اعضای کمیته بانک نگرانی مهمی است. همین چسبندگی دستمزدها (یعنی پایین نیامدن سریع رشد حقوق) سوخت شرطبندی بازار روی افزایش نرخ بهره است. با این حال، با توجه به تجربه ۲۰۲۵، احتمال دارد بانک در نهایت روی کاهش تقاضا تمرکز کند، بدون آنکه اقتصاد را وارد رکود عمیق کند.
