نرخ‌های بهره آمریکا روز سه‌شنبه به‌طور محسوسی افزایش یافت و هم‌زمان سهام نیز رشد کرد؛ به‌طوری‌که شاخص S&P 500 (شاخص ۵۰۰ شرکت بزرگ بورسی آمریکا) کمی پایین‌تر از سقف تاریخی خود قرار گرفت. تورم قیمت تولیدکننده آمریکا (شاخصی از تغییر قیمت‌ها در سطح تولیدکننده/کارخانه که می‌تواند پیش‌نگر تورم مصرف‌کننده باشد) در عدد «کل» کمتر از انتظار بود و تورم «هسته» PCE ماه مارس (شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی که معیار مهم فدرال‌رزرو است) حدود ۰٫۲۶٪ نسبت به ماه قبل برآورد می‌شود.

با توجه به کمبود انتشار داده‌های مهم، تمرکز بازار بر اظهارنظرهای رسمی و ارتباطات برنامه‌ریزی‌شده فدرال‌رزرو است. مقامات فدرال‌رزرو «بار» و «بومن» قرار است سخنرانی کنند و «کتاب بژ» فدرال‌رزرو نیز منتشر می‌شود (گزارش دوره‌ای از وضعیت اقتصادی مناطق مختلف آمریکا که قبل از تصمیم‌گیری نرخ بهره برای سیاست‌گذار مهم است).

کمیته بانکداری سنای آمریکا اعلام کرد جلسه بررسی صلاحیت «کوین وارش» برای انتصاب، در ۲۱ آوریل ساعت ۱۰:۰۰ صبح به وقت شرق آمریکا برگزار می‌شود. بازارها همچنین تحولات خاورمیانه را در سایه آتش‌بس جاری دنبال می‌کنند.

روز چهارشنبه انتشار داده‌های «TIC» (Treasury International Capital؛ آمار جریان سرمایه بین‌المللی مرتبط با خریدوفروش اوراق و دارایی‌های مالی آمریکا) احتمالاً مورد توجه قرار می‌گیرد تا نشانه‌هایی از میزان نگهداری خارجی‌ها از اوراق خزانه‌داری آمریکا (اوراق بدهی دولتی آمریکا) در ماه فوریه ارائه کند.

با نزدیک شدن S&P 500 به سقف تاریخی حدود ۶,۲۰۰، می‌توان به راهبردهایی فکر کرد که از تداوم این حرکت صعودی سود می‌برند. بازار روی این حساب باز کرده که داده تورم هسته PCE پیشِ‌رو روند کاهش تورم را تأیید کند و برآوردها همچنان نزدیک ۰٫۲۶٪ است. در چنین شرایطی، خرید «اختیار خرید» کوتاه‌مدت (Call Option؛ قراردادی مشتقه که حقِ خرید دارایی را در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص می‌دهد) روی شاخص‌های مهم سهامی می‌تواند راهی معقول برای همراهی با فضای «ریسک‌پذیری» باشد (Risk-on؛ تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های پرریسک‌تر مثل سهام).

با این حال باید محتاط بود، چون انتشار کتاب بژ و صحبت‌های «بار» و «بومن» در راه است. یک غافلگیری «انقباضی» (Hawkish؛ تأکید بر کنترل تورم حتی با نرخ بهره بالاتر) به‌ویژه از سوی فردی مثل بومن که به حساسیت بالا نسبت به تورم شناخته می‌شود، می‌تواند به سرعت رشد اخیر بازار را برهم بزند. بنابراین نگهداری بخشی «اختیار فروش» (Put Option؛ حق فروش دارایی در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص) به‌عنوان پوشش ریسک روی ابزارهای حساس به نرخ بهره مثل «قراردادهای آتی» اوراق خزانه‌داری (Treasury bond futures؛ قرارداد خرید/فروش اوراق در آینده با قیمت توافقی) می‌تواند سپر مناسبی در برابر تغییر لحن فدرال‌رزرو باشد.

تمرکز مداوم بر تنش خاورمیانه ریسک رویدادی بزرگی ایجاد می‌کند که می‌تواند بدون هشدار نوسان‌ها را جهش دهد. «شاخص نوسان CBOE» یا VIX (معیار انتظارات نوسان بازار سهام آمریکا که به آن «شاخص ترس» هم می‌گویند) به زیر ۱۴ افت کرده و این موضوع «اختیار خرید VIX» را به نوعی بیمه نسبتاً ارزان برای پرتفوی تبدیل می‌کند، در صورت وقوع شوک ناگهانی بازار. در همین یک هفته، «قراردادهای آتی نفت برنت» (Brent crude futures؛ قیمت توافقی خرید/فروش نفت برنت در آینده) با تیترهای مربوط به آتش‌بس حدود ۴٪ نوسان داشته‌اند که نشان می‌دهد بازارها چقدر به خبرهای ژئوپلیتیک حساس‌اند.

این شرایط یادآور رفت‌وبرگشت شدید بازار در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵ است؛ زمانی که یک گزارش تورمی ملایم خیلی زود زیر سایه راهنمایی آینده‌نگر انقباضی فدرال‌رزرو قرار گرفت. آن اتفاق باعث افت تند بازار شد و نشان داد احساسات بازار چقدر سریع تغییر می‌کند. بنابراین داشتن سبد «مشتقه»‌ (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزش‌شان از دارایی پایه می‌آید) که هم در آرامش بازار سودده باشد و هم در برابر شوک‌ها محافظت کند، منطقی است.