شاخص ملی قیمت مصرفکننده ژاپن (CPI) در ماه آوریل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۴٪ افزایش یافت.
این رقم نسبت به گزارش قبلی که ۱.۵٪ بود کاهش نشان میدهد.
چشمانداز نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن
با کاهش تورم ژاپن به ۱.۴٪، احتمال اینکه بانک مرکزی ژاپن (Bank of Japan) در هفتههای آینده نرخ بهره را بالا ببرد، بهطور محسوسی کمتر شده است. کاهش فشار افزایش قیمتها نشان میدهد بانک مرکزی احتمالاً برای هر تغییر دیگری در سیاست پولی با صبر بیشتری عمل میکند. پیشتر بازار برای «سختگیری پولی» (افزایش نرخ بهره و کاهش محرکها برای مهار تورم) در طول سال ۲۰۲۵ هیجان داشت، اما این دادهها نگاه محتاطانهتری را تحمیل میکند.
این وضعیت اختلاف نرخ بهره بین آمریکا و ژاپن را تقویت میکند و احتمالاً فشار بیشتری برای تضعیف ین ایجاد میشود. باید انتظار داشت جفتارز USD/JPY (نرخ دلار آمریکا به ین ژاپن) دوباره سقفهای اخیر را آزمایش کند و شاید به محدوده ۱۶۰ برگردد؛ سطحی که در دورههای قبلیِ اختلاف سیاستهای پولی دیده شده بود. در بازار مشتقه (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از قیمت دارایی پایه میآید)، تا وقتی این روند تورم ادامه دارد، چیدمان معاملات میتواند به نفع ین ضعیفتر باشد.
برای معاملهگران اختیار معامله (Options)، این میتواند نشانه دورهای از نوسان کمتر از انتظار در ین باشد. با کمرنگ شدن محرک اصلی برای افزایش نرخ بهره، «نوسان ضمنی» (Implied Volatility: میزان نوسانی که قیمت اختیار معامله برای آینده قیمتگذاری میکند) در جفتارزهای مرتبط با ین میتواند کاهش یابد. چنین فضایی ممکن است به نفع راهبردهایی باشد که از فروش نوسان سود میبرند؛ مثل «شورت استرَنگل» (Short Strangle: فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در قیمتهای اعمال متفاوت) روی USD/JPY، به شرطی که نرخ در یک دامنه جدید و بالاتر باقی بماند.
در گذشته دیدیم تورم در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ نزدیک ۲.۵٪ نوسان میکرد و همین موضوع باعث شد برخی روی سریعتر شدن «عادیسازی سیاست پولی» (بازگشت تدریجی از سیاستهای بسیار انبساطی به شرایط معمول، مثل افزایش نرخ بهره) توسط بانک مرکزی ژاپن شرطبندی کنند. اما داده امروز نشان میدهد فشارهای تورمی به اندازهای که خیلیها تصور میکردند پایدار و ریشهدار نبوده است. این الگوی تورمِ پایینتر از انتظار، در گذشته معمولاً برای افرادی که روی تقویت ین حساب کرده بودند ناامیدکننده بوده است.
از این پس باید دادههای رشد دستمزد را با دقت دنبال کرد. مذاکرات دستمزدی بهاره موسوم به «شونتو» (shunto: مذاکره سالانه اتحادیهها و شرکتهای ژاپنی درباره افزایش حقوق) برای سال ۲۰۲۶ بهطور متوسط روی ۳.۶٪ نهایی شد؛ رقم مناسبی است، اما هنوز به افزایش پرقدرت هزینهکرد مصرفکننده تبدیل نشده تا تورم بالاتر را پایدار کند. تا زمانی که نشانه روشن از «چرخه دستمزد-قیمت» (wage-price spiral: افزایش دستمزدها باعث افزایش قیمتها شود و دوباره دستمزدها را بالا ببرد) دیده نشود، معامله محتاطانهتر این است که روی عدم اقدام بانک مرکزی ژاپن حساب شود.
