تولید ناخالص داخلی واقعی آمریکا (Real GDP؛ یعنی تولید ناخالص داخلی پس از تعدیل اثر تورم) در سه‌ماهه اول با نرخ سالانه ۱.۶٪ افزایش یافت؛ طبق اعلام اداره تحلیل اقتصادی آمریکا (BEA). این رقم هم پایین‌تر از نرخ ۲٪ در برآورد اولیه و هم کمتر از انتظار بازار (۲٪) بود. BEA اعلام کرد عدد اصلی نسبت به قرائت اولیه ۰.۴ واحد درصد کاهش یافته که عمدتاً به دلیل برآوردهای ضعیف‌تر از سرمایه‌گذاری و هزینه‌کرد مصرف‌کننده (مصرف خانوارها) بوده است.

این نهاد گفت صادرات، سرمایه‌گذاری، هزینه‌کرد مصرف‌کننده و مخارج دولت به رشد کمک کردند، اما واردات افزایش یافت و بنابراین از محاسبه GDP کم کرد (چون در محاسبه GDP، واردات از مجموع هزینه‌ها کسر می‌شود). در بازارها، دلار آمریکا در ابتدای معاملات آمریکا زیر فشار فروش خفیف باقی ماند؛ شاخص دلار (USD Index؛ معیار ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) ۰.۱٪ افت کرد و به ۹۹.۱۲ رسید. در یادداشت توضیحی همراه گزارش آمده بود که GDP معمولاً به‌صورت فصلی ثبت می‌شود و می‌توان آن را با فصل قبل یا با مدت مشابه سال قبل مقایسه کرد، در حالی‌که ارقام «سالانه‌شده» (Annualised؛ تبدیل رشد فصلی به معادل سالانه با فرض تداوم همان روند) می‌تواند به‌خاطر شوک‌های موقت دچار کج‌نمایی شود؛ مانند سه‌ماهه اول ۲۰۲۰ در دوران همه‌گیری کووید.

پیامدها برای سیاست فدرال رزرو و چشم‌انداز بازار

بازنگری نزولی GDP سه‌ماهه اول به ۱.۶٪ نشان می‌دهد اقتصاد آمریکا سریع‌تر از چیزی که ابتدا تصور می‌شد در حال کند شدن است. این کندی که از ضعف در هزینه‌کرد مصرف‌کننده و سرمایه‌گذاری ناشی شده، کار را برای فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) جهت توجیه افزایش نزدیک‌مدت نرخ بهره بسیار سخت‌تر می‌کند. به نظر ما این داده، نگاه فدرال رزرو را در هفته‌های آینده به سمت احتیاط بیشتر سوق می‌دهد.

برای معامله‌گران مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این وضعیت به معنای احتمال تضعیف دلار آمریکاست. ما به راهبردهایی نگاه می‌کنیم که از افت دلار سود می‌برند؛ مثل خرید اختیار فروش (Put؛ حق فروش دارایی در قیمت مشخص) روی ETF «UUP» یا فروش اختیار خرید دلار (Call؛ حق خرید در قیمت مشخص) در برابر سایر ارزهای اصلی. هم‌زمان، قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) روی اوراق خزانه‌داری آمریکا (US Treasuries؛ بدهی دولتی آمریکا) ممکن است رشد کنند، چون بازار مسیر پایین‌تری برای نرخ بهره را قیمت‌گذاری می‌کند.

پیامدها برای تخصیص دارایی و نگاه تاریخی

این دیدگاه با داده‌های اخیر دیگر هم تقویت می‌شود؛ گزارش تازه شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ سنجه تورم مصرف‌کننده) برای آوریل ۲۰۲۶ نشان داد تورم کلی به ۲.۹٪ کاهش یافته است. همچنین نرخ بیکاری اخیراً به ۴.۱٪ افزایش پیدا کرد که نشانه‌ای از نرم‌تر شدن بازار کارِ قبلاً بسیار داغ است. این آمارها از روایت کاهش فشارهای تورمی هم‌زمان با کند شدن رشد اقتصادی حمایت می‌کند.

رشد اقتصادی کندتر نگرانی درباره سودآوری شرکت‌ها را افزایش می‌دهد و می‌تواند به شاخص‌های سهام مثل S&P 500 فشار وارد کند. انتظار داریم نوسان بازار (Volatility؛ شدت رفت‌وبرگشت قیمت‌ها) بیشتر شود و به همین دلیل گرفتن موقعیت خرید روی شاخص VIX (سنجه انتظارات نوسان بازار سهام آمریکا) می‌تواند پوشش ریسک (Hedge؛ ابزار کاهش زیان احتمالی) جذابی باشد. معامله‌گران محتاط همچنین می‌توانند خرید اختیار فروش روی شاخص‌های اصلی را برای محافظت در برابر احتمال افت بازار در نظر بگیرند.

این فضا معمولاً برای طلا مثبت است، چون انتظار نرخ بهره پایین‌تر، «هزینه فرصت» نگهداری فلز بدون سود (Non-yielding؛ دارایی که بهره نقدی نمی‌دهد) را کم می‌کند. دلار ضعیف‌تر هم به کالاهایی که به دلار قیمت‌گذاری می‌شوند کمک می‌کند. ما این زمان را برای ساختن موقعیت‌های خرید در طلا از طریق قراردادهای آتی یا اختیار خرید (Call) مناسب می‌دانیم.