بیانپی پاریبا عملکرد بهتر رشد اقتصادی آمریکا از سال ۲۰۲۲ را بیشتر به «افزایش بهرهوری» (یعنی تولید بیشتر با همان مقدار نیروی کار و سرمایه) نسبت میدهد، نه به دستاوردهای کوتاهمدت «هوش مصنوعی» (AI؛ فناوریای که به سیستمها امکان میدهد الگوها را یاد بگیرند و کارهای فکری را خودکار کنند). این بانک پس از آنکه اقتصاد آمریکا در برابر تورم، «سیاست پولی انقباضی» (بالا بردن نرخهای بهره برای کاهش تورم) و تعرفهها تابآور ماند، انتظار دارد شتاب رشد تا سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ ادامه پیدا کند و بهبود بهرهوری همچنان موتور اصلی گسترش اقتصاد باشد.
پس از یک «جهش موقت» مرتبط با همهگیری کرونا و سپس اصلاح آن، «بهرهوری نیروی کار ساعتی» (میزان تولید به ازای هر ساعت کار) در سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ بهطور میانگین سالانه ۲.۴٪ رشد کرده است، در حالی که این رقم در دوره ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ برابر ۱.۳٪ بود. در افق میانمدت، انتظار میرود هوش مصنوعی روند افزایشی بهرهوری را تقویت کند و انتظارات از افزایش کارایی مرتبط با AI بهعنوان یکی از عوامل پشتیبان چرخه فعلی سرمایهگذاری توصیف میشود. گزارش میگوید نهادهای آمریکایی، هوش مصنوعی را عاملی «میانه و حمایتی» برای رشد بلندمدت «تولید ناخالص داخلی» (GDP؛ مجموع ارزش کالاها و خدمات نهایی تولیدشده در اقتصاد) میدانند.
افزایش بهرهوری، تداوم رشد، و چشمانداز فدرال رزرو
ادامه قدرت اقتصاد آمریکا را ناشی از افزایش واقعی بهرهوری میدانیم، نه صرفاً گمانهزنی درباره هوش مصنوعی. این نگاه با تازهترین گزارش «اداره آمار کار آمریکا» (BLS؛ نهاد رسمی آمار بازار کار و بهرهوری) برای سهماهه اول ۲۰۲۶ تقویت میشود که نشان داد بهرهوری بخش «غیرکشاورزی» (کل اقتصاد بهجز کشاورزی) با نرخ سالانهشده ۲.۱٪ رشد کرده است. این وضعیت نشان میدهد رشد اقتصادی پایدارتر از تصور برخی است.
این چشمانداز رشد باثبات میتواند «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) را در ماههای آینده در موضع صبر نگه دارد. دادههای CME FedWatch (ابزاری که از قیمت قراردادهای آتی نرخ بهره، احتمال تصمیمهای فدرال رزرو را برآورد میکند) اکنون احتمال کمتر از ۱۰٪ برای هرگونه تغییر نرخ بهره پیش از سهماهه چهارم را نشان میدهد و یک محیط قابل پیشبینی برای نرخهای بهره ایجاد میکند. برای معاملهگران، این ثبات ریسک شوکهای ناگهانی سیاستی را کم میکند و میتواند زمانی مناسب برای بررسی راهبردهایی باشد که از کاهش «نوسان نرخ بهره» (کمنوسان شدن انتظارات درباره مسیر نرخهای بهره) سود میبرند.
راهبرد بازار، چرخش بخشی، و چشمانداز دلار قوی
با این پسزمینه، بهتر است برای رشد تدریجی و ادامهدار سهام آمریکا آماده بود، نه اوجگیری هیجانی و کوتاهعمر. با وجود قدرت بخش فناوری، رشد بهرهوریِ فراگیر به نفع بخشهایی مانند «صنعتیها» و «مصرفی اختیاری» (کالاها و خدمات غیرضروری که با افزایش درآمد بیشتر خریداری میشوند) است که عقب ماندهاند. میتوان از «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) روی «ETF بخشی» (صندوق قابل معامله بورسی که یک بخش را پوشش میدهد) مانند XLI برای گرفتن در معرض این گسترش اقتصادی گستردهتر استفاده کرد؛ رشدی که با افزایش سود شرکتها همراستا با «ارزشگذاری بازار» (سطح قیمتها نسبت به معیارهایی مثل سود) پشتیبانی میشود.
محیط رشد باثبات و صبر فدرال رزرو میتواند به تداوم نوسان پایین بازار منجر شود. «شاخص ویکس» (VIX؛ سنجه مورد انتظار نوسان کوتاهمدت بازار سهام آمریکا) در بازه کمنوسان ۱۳ تا ۱۶ معامله شده و انتظار میرود این وضعیت تا تابستان ادامه یابد. در چنین شرایطی، فروش «پریمیوم اختیار معامله» (پریمیوم؛ بهای پرداختی/دریافتی برای قرارداد اختیار) میتواند جذاب باشد؛ مانند «کال پوششدار» (Covered Call؛ فروش اختیار خرید روی سهمی که در سبد دارید) یا «پوت با پشتوانه نقدی» (Cash-Secured Put؛ فروش اختیار فروش با نگهداشتن نقد لازم برای خرید سهم در صورت اعمال) روی سهام بزرگ و باکیفیت.
از نظر تاریخی، این وضعیت تا حدی یادآور اواخر دهه ۱۹۹۰ است؛ زمانی که جهش بهرهوری امکان رشد قوی بدون تورم مهارنشدنی را فراهم کرد و یک بازار صعودی چندساله ساخت. با این تفاوت که برخلاف دوره «داتکام» (حباب شرکتهای اینترنتی)، دستاوردهای فعلی پراکندگی بیشتری در کل اقتصاد دارد. بنابراین میتوان تمرکز بیشتری روی شاخصهای گسترده مانند «اساندپی ۵۰۰» (S&P 500؛ شاخص ۵۰۰ شرکت بزرگ آمریکا) داشت، نه اینکه فقط روی چند نام فناوری با رشد شدید متمرکز شد.
عملکرد بهتر آمریکا نسبت به دیگر اقتصادهای جهان احتمالاً دلار را قوی نگه میدارد. «شاخص دلار» (DXY؛ ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) در یک روند صعودی قرار داشته و اخیراً بالای ۱۰۷ تثبیت شده است. میتوان برای حفظ موقعیت خرید دلار از «قرارداد آتی» (Futures؛ تعهد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) یا اختیار معامله استفاده کرد، بهویژه در برابر ارزهایی که بانکهای مرکزیشان وارد چرخه کاهش تهاجمیتر نرخ بهره شدهاند.
