بانک خلق چین (PBOC) نرخ مرکزی دلار/یوان (USD/CNY) را برای پنجشنبه روی 6.8650 تعیین کرد. این رقم در مقایسه با نرخ تثبیت روز قبل 6.8635 و برآورد رویترز 6.8294 است.
هدفهای اصلی سیاست پولی بانک خلق چین، ثبات قیمتها (از جمله ثبات نرخ ارز) و حمایت از رشد اقتصادی است. این بانک همچنین روی اصلاحات مالی مثل باز کردن و توسعه بازارهای مالی کار میکند.
بانک خلق چین دولتی است و نهاد کاملاً مستقل محسوب نمیشود. دبیر کمیته حزب کمونیست چین که با پیشنهاد رئیس شورای دولتی منصوب میشود، نفوذ بالایی بر مدیریت و مسیر سیاستگذاری دارد و پان گونگشِنگ همزمان این سمت و سمت رئیس کل (Governor) را بر عهده دارد.
بانک خلق چین از چند ابزار سیاستگذاری استفاده میکند، از جمله نرخ بازخرید معکوس هفتروزه (Reverse Repo Rate؛ یعنی بانک مرکزی نقدینگی کوتاهمدت را با خرید اوراق و تعهد فروش دوباره تزریق یا جمعآوری میکند)، تسهیلات وامدهی میانمدت (Medium-term Lending Facility؛ یعنی وام چندماهه/یکساله به بانکها برای هدایت نرخهای بهره)، مداخله ارزی (خرید/فروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ ارز)، و نسبت سپرده قانونی (Reserve Requirement Ratio یا RRR؛ یعنی درصدی از سپردهها که بانکها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند و با کاهش آن امکان وامدهی بیشتر میشود). نرخ وامدهی مرجع (Loan Prime Rate یا LPR؛ نرخ معیار وام در چین) بر هزینه وامگیری، وام مسکن، نرخ سود سپردهها و نرخ برابری رنمینبی/یوان اثر میگذارد.
چین 19 بانک خصوصی دارد که سهم کمی از کل شبکه بانکی را تشکیل میدهند. بزرگترینها وامدهندههای دیجیتال ویبنک (WeBank) و مایبنک (MYbank) هستند که بهترتیب تحت حمایت تنسنت و گروه آنت قرار دارند. مقررات از سال 2014 امکان فعالیت وامدهندههای داخلی با سرمایه خصوصی را فراهم کرده است.
تعیین روزانه نرخ مرجع یوان توسط بانک مرکزی برای ما یک علامت مهم است. نرخ امروز 6.8650 که بهطور محسوسی ضعیفتر از انتظار بازار (6.8294) است، نشان میدهد سیاستگذار ترجیح میدهد ارزش پول ملی پایینتر باشد. این اقدام حسابشده یعنی باید انتظار کاهش کنترلشده ارزش یوان در هفتههای آینده را داشت.
این مسیر با دادههای اخیر همخوانی دارد؛ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) چین در سهماهه اول 2026 کمی پایینتر از هدف و در 4.8% ثبت شد. همچنین صادرات مارس 2026 نسبت به مدت مشابه سال قبل 1.5% کاهش داشت و فشار را برای حمایت از بخش تولید بالا برد. یوان ضعیفتر باعث ارزانتر شدن کالاهای چینی برای خریداران خارجی میشود و مستقیم به صادرکنندگان کمک میکند.
با نگاه به گذشته، در طول 2025 هم نشانههای مشابهی از این رویکرد دیده شد؛ زمانی که سیاستگذاران با رکود بازار مسکن و مصرف ضعیف داخلی دستوپنجه نرم میکردند. بستههای حمایتی سال گذشته از اقتصاد کفسازی کرد اما رشد قوی ایجاد نکرد. این شرایط نشان میدهد سیاستگذار اکنون از نرخ ارز بهعنوان ابزار اصلی برای رسیدن به اهداف اقتصادی استفاده میکند.
با توجه به مأموریت بانک خلق چین برای حمایت از رشد، باید آماده بود از ابزارهای دیگر هم برای هدایت اقتصاد استفاده کند. یکی از گزینهها کاهش دوباره نسبت سپرده قانونی (RRR) بانکها برای افزایش وامدهی است. تغییر در نرخ وامدهی مرجع (LPR) هم در صورت تضعیف ادامهدار سرعت رشد اقتصاد میتواند مطرح باشد.
برای معاملهگران ابزارهای مشتقه (Derivatives؛ قراردادهایی که ارزششان از دارایی پایه مثل ارز میآید)، این فضا به نفع راهبردهایی است که از بالا رفتن USD/CNY سود میبرند. خرید اختیار خرید دلار (USD Call Option؛ حق خرید دلار در قیمت مشخص) یا خرید اختیار فروش یوان برونمرزی (CNH Put Option؛ حق فروش یوان خارج از سرزمین اصلی چین) راه مستقیم برای قرار گرفتن در موقعیت تضعیف یوان است. افزایش فاصله بین نرخ مرجع روزانه و برآوردهای بازار همچنین به معنی بالا رفتن نوسان ارزی (Volatility؛ شدت رفتوبرگشت قیمت) است و میتواند موقعیتهای «خرید نوسان» (Long Volatility؛ سود گرفتن از افزایش نوسان) را جذاب کند.
