سهام جهانی در اوج‌های تاریخی قرار دارد و دلار آمریکا بخشی از افت قبلی را جبران کرده است، در حالی‌که صندوق بین‌المللی پول چشم‌انداز ضعیف‌تری از رشد ارائه کرده است. انتظار می‌رود شاخص دلار آمریکا (DXY) در ماه‌های آینده در بازه 96.00 تا 100.00 باقی بماند.

اختلاف نرخ سود بین آمریکا و دیگر اقتصادهای بزرگ به‌عنوان عامل اصلی تثبیت DXY در این محدوده نزدیک به یک‌ساله مطرح می‌شود. همچنین به تداوم تقاضای خارجی برای اوراق بلندمدت آمریکا به‌عنوان پشتوانه کوتاه‌مدت دلار اشاره شده است.

داده‌های «سرمایه بین‌المللی خزانه‌داری آمریکا» (TIC) نشان داد در ۱۲ ماه منتهی به فوریه، خریداران خارجی 1615 میلیارد دلار اوراق بلندمدت آمریکا را انباشته کرده‌اند. این دارایی‌ها شامل اوراق بدهی خزانه‌داری (Treasury bonds/notes)، اوراق بدهی شرکتی، سهام، اوراق نهادهای وابسته به دولت آمریکا (government agency bonds) و سایر ابزارهای بلندمدت است. *(ابزارهای بلندمدت یعنی دارایی‌هایی با سررسید طولانی‌تر که معمولاً چند ساله هستند.)*

انتظار می‌رود تقاضای خارجی برای اوراق بلندمدت آمریکا به‌تدریج کمتر شود، اگر دلارهای کمتری از آمریکا به خارج جریان پیدا کند. این موضوع به تلاش‌ها برای کاهش کسری تجاری آمریکا مربوط است؛ کاهش کسری می‌تواند «بازگشت دوباره دلارهای خارج‌شده به بازار آمریکا» را کم کند. *(منظور از بازچرخانی دلارها این است که دلارهایی که به‌دلیل تجارت به خارج می‌روند، دوباره با خرید دارایی‌های آمریکایی به آمریکا برگردند.)*

قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو (Fed funds futures) احتمال 45% برای کاهش 25 واحد پایه‌ای تا پایان سال را نشان می‌دهند؛ یعنی کاهش 0.25 درصدی که نرخ سیاستی را به 3.25 تا 3.50 می‌رساند. *(واحد پایه یا bps یعنی یک‌صدم درصد.)* همچنین «یک نوبت کاهش نرخ تا پایان سال» به‌عنوان سناریوی اصلی همسو با پیش‌بینی‌های کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) مطرح شده است. *(FOMC نهاد تصمیم‌گیر درباره نرخ بهره در فدرال رزرو است.)*

بازارها همچنان از پیش‌بینی رشد جهانیِ ترکیبی عبور کرده و روی روایت «بهبود اقتصاد آمریکا» معامله می‌کنند. صندوق بین‌المللی پول اخیراً رشد باثبات جهانی 3.2% را برآورد کرده، اما این موضوع زیر سایه قدرت نسبی اقتصاد آمریکا قرار گرفته است. ما نیز برای کوتاه‌مدت با این تمرکز بر بهبود موافقیم.

انتظار نداریم دلار آمریکا در چند ماه آینده سقف‌های جدید در چرخه فعلی ثبت کند. اختلاف نرخ سود—در حالی‌که فدرال رزرو نرخ‌ها را در 5.25 تا 5.50% ثابت نگه داشته—همچنان باعث می‌شود DXY در محدوده جدیدتر 103.00 تا 107.00 درجا بزند. این ثبات نشان می‌دهد معامله‌گران می‌توانند به فروش نوسان در جفت‌ارزهای اصلی فکر کنند. *(فروش نوسان یعنی استفاده از ابزارهای اختیار معامله برای سود گرفتن از کم‌نوسان بودن بازار.)*

علاوه بر این، تقاضای خارجی برای اوراق بلندمدت آمریکا همچنان بالاست و برای دلار یک کف حمایتی ایجاد می‌کند. داده‌های TIC اخیر نشان داد در یک ماه از ابتدای سال، ورود خالص سرمایه خارجی 51.6 میلیارد دلار بوده است. *(ورود خالص یعنی مجموع خریدها منهای فروش‌ها.)* این تداوم تمایل به دارایی‌های آمریکا به حمایت از ارز کمک می‌کند.

با این حال، انتظار داریم علاقه خارجی به اوراق بلندمدت آمریکا به مرور کاهش یابد؛ مشابه نگرانی‌هایی که در سال 2025 درباره تغییر جهت سیاست‌های تجاری دیده بودیم. تلاش برای کنترل کسری بزرگ تجاری آمریکا در نهایت یعنی دلار کمتری به خارج می‌رود و نیاز به بازگشت این منابع از طریق خرید اوراق آمریکا کمتر می‌شود.

قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو اکنون شاید فقط یک یا دو نوبت کاهش نرخ تا پایان سال را نشان می‌دهند که نسبت به انتظارهای قبلی تغییر بزرگی است. این موضوع از دیدگاه «بازار در محدوده» حمایت می‌کند و راهبردهایی مثل فروش استرادل یا استرنگل روی جفت‌ارزهایی مانند EUR/USD را جذاب می‌سازد. *(استرادل/استرنگل راهبردهای اختیار معامله هستند که معمولاً از کاهش نوسان یا ثابت ماندن قیمت سود می‌گیرند.)* معامله‌گران باید به دنبال موقعیت‌هایی باشند که «نوسان ضمنی» بالا است اما بازار احتمالاً آرام می‌ماند. *(نوسان ضمنی یعنی نوسانی که قیمت اختیار معامله برای آینده در خود منعکس می‌کند، نه نوسان واقعی گذشته.)*