تولید ناخالص داخلی (GDP: ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) واقعی سنگاپور در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ بر اساس برآورد اولیه وزارت تجارت و صنعت (MTI)، نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴.۶٪ افزایش یافت و بر مبنای تعدیل فصلی (حذف اثر فصل‌ها برای مقایسه دقیق‌تر)، نسبت به سه‌ماهه قبل ۰.۳٪ کاهش پیدا کرد. این پس از رشد ۵.۷٪ سالانه و رشد ۱.۳٪ فصلیِ تعدیل‌شده در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ رخ داد.

بانک DBS پیش‌بینی رشد واقعی GDP در ۲۰۲۶ را روی ۲.۸٪ نگه داشت. این رقم با انتظار اداره پولی سنگاپور (MAS: بانک مرکزی/نهاد پولی کشور) همسو است که شکاف تولید (Output gap: فاصله تولید واقعی اقتصاد از ظرفیت بالقوه آن) به‌طور متوسط نزدیک صفر باشد، چون رشد در طول ۲۰۲۶ کند می‌شود.

ریسک‌های پیشِ‌رو برای رشد

DBS به تهدیدهای بیرونی اشاره کرد؛ از جمله شوک ناشی از جنگ ایران و کندی اقتصاد جهانی. MAS هم از عدم‌قطعیت‌های منفی در فصل‌های آینده گفت.

در گزارش آمده اقتصاد ۲۰۲۶ را با وضعیت مناسب آغاز کرده، اما ممکن است در ادامه سال با شرایط ضعیف‌تر روبه‌رو شود. وابستگی بالای سنگاپور به تجارت خارجی آن را در برابر شوک‌های ژئوپلیتیک جدید آسیب‌پذیر می‌کند.

میان رشد قوی ۴.۶٪ در فصل نخست و ریسک‌های جدیِ پیشِ‌رو فاصله دیده می‌شود. شوک جنگ ایران و کندی اقتصاد جهانی اکنون نگرانی اصلی برای اقتصاد بسیار باز سنگاپور است. معامله‌گران مشتقه (Derivatives: ابزارهای مالی که ارزششان از دارایی‌های دیگر مثل سهام، ارز یا کالا می‌آید) باید شروع مثبت ۲۰۲۶ را با احتیاط جدی ببینند.

فشارهای بیرونی در شاخص‌های مهم اقتصادی دیده می‌شود. داده‌های اخیر نشان می‌دهد شاخص مدیران خرید تولیدی چین (PMI: شاخصی برای سنجش وضعیت سفارش‌ها، تولید و اشتغال؛ زیر ۵۰ یعنی انقباض) برخلاف انتظار به ۴۹.۸ افت کرده که نشانه کوچک‌شدن فعالیت است. همچنین نفت برنت (Brent: معیار قیمت نفت در بازار جهانی) در یک ماه بیش از ۱۵٪ جهش کرده و بالای ۱۰۵ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود. این تحولات مستقیماً تقاضای صادراتی سنگاپور را تهدید و هزینه کسب‌وکارها را بالا می‌برد.

آماده‌سازی برای نوسان بیشتر

با توجه به نگاه رسمی مبنی بر کند شدن رشد GDP در طول سال، فشار بر شاخص استریتس تایمز (STI: شاخص اصلی سهام سنگاپور) محتمل است. معامله‌گران می‌توانند برای پوشش ریسک (Hedging: کاهش زیان احتمالی با گرفتن موقعیت جبرانی) سبدهای بلندمدت سهام، برای ماه‌های آینده اختیار فروش (Put option: قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص می‌دهد و در افت بازار سود می‌گیرد) بخرند. این کار در برابر افت محافظت ایجاد می‌کند و همزمان امکان استفاده از جهش‌های کوتاه‌مدت غیرمنتظره را حفظ می‌کند.

ترکیب تنش ژئوپلیتیک و ابهام اقتصادی می‌تواند نوسان بازار را بالا ببرد. قرار گرفتن در موقعیت مناسب از طریق مشتقه می‌تواند رویکردی محتاطانه باشد. این کار با خرید اختیارهایی انجام می‌شود که از حرکت بزرگ قیمت سود می‌برند، بدون اینکه جهت حرکت مهم باشد (مانند ساختارهایی شبیه Straddle/Strangle: خرید همزمان اختیار خرید و فروش برای سود از نوسان).

الگوی مشابهی در ۲۰۲۲ دیده شد؛ زمانی که نگرانی از تورم جهانی ناگهان به تقاضای صادراتی ضربه زد، حتی وقتی اقتصاد داخلی سنگاپور قوی به نظر می‌رسید. تجربه نشان می‌دهد فشارهای بیرونی می‌تواند سریع‌تر از انتظار بر عوامل داخلی غلبه کند. این موضوع نیاز به رویکرد دفاعی را با وجود رشد اخیر GDP تقویت می‌کند.

با انتظار MAS از کند شدن اقتصاد، تقویت تهاجمی‌تر دلار سنگاپور (SGD: واحد پول سنگاپور) کمتر محتمل است. در فضای ریسک‌گریزی جهانی (Risk-off: خروج سرمایه از دارایی‌های پرریسک به سمت دارایی‌های امن)، SGD می‌تواند در برابر ارزهای امن مثل دلار آمریکا تضعیف شود. در نتیجه، راهبردهای اختیار معامله‌ای (Options strategies: ترکیب‌هایی از اختیارها برای کسب سود یا پوشش ریسک) که از بالاتر رفتن نرخ USD/SGD (افزایش دلار آمریکا نسبت به دلار سنگاپور) سود می‌برند، می‌تواند جذاب باشد.