کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC؛ نهاد تصمیمگیر بانک مرکزی آمریکا درباره سیاست پولی) نرخهای بهره را بدون تغییر نگه داشت و در بیانیه خود همچنان «تمایل به کاهش نرخ» را حفظ کرد (یعنی پیام میدهد اگر شرایط اجازه دهد ممکن است در آینده نرخها را پایین بیاورد). چهار عضو مخالفت کردند؛ بیشترین تعداد مخالفت از اوایل دهه ۱۹۹۰.
متن بیانیه تغییر نکرد. برخی اعضا راهنمایی روشنتر و «دوطرفه» میخواستند (یعنی هم احتمال افزایش و هم کاهش نرخ را صریحتر بیان کند). اما اکثریت همان عبارتهای قبلی را نگه داشتند و در نتیجه تمایل به کاهش نرخ باقی ماند.
چشمانداز مسیر نرخ بهره فدرال رزرو
ABN AMRO انتظار دارد فدرال رزرو «نرخ وجوه فدرال» را ثابت نگه دارد (Federal Funds Rate؛ نرخ بهره هدف برای وامگیری بسیار کوتاهمدت بین بانکها در آمریکا و شاخص اصلی سیاست پولی) تا پایان سال. سپس کاهش ملایم را پیشبینی میکند که با یک کاهش ۲۵ واحد پایه در دسامبر آغاز میشود (bps؛ واحد پایه، هر ۱۰۰ واحد پایه برابر ۱٪ است، پس ۲۵ واحد پایه یعنی ۰٫۲۵٪).
ABN AMRO پس از آن، یک کاهش ۲۵ واحد پایه در هر فصل را پیشبینی میکند. این بانک انتظار دارد نرخ سیاستی تا ژوئن به بازه ۲٫۷۵ تا ۳٫۰۰٪ برسد؛ سطحی که آن را «کفِ نرخ خنثی» توصیف میکند (نرخ خنثی؛ نرخی که نه به اقتصاد فشار میآورد و نه آن را بیش از حد تحریک میکند).
جروم پاول گفت ممکن است شرایط تا جلسه ژوئن بسیار متفاوت شود.
تصمیم فدرال رزرو برای ثابت نگه داشتن نرخها، با وجود اختلافنظر کمسابقه، نشان میدهد در چند هفته آینده احتمالاً بازار وارد دوره «ثبات/تجمیع» میشود. از نظر ما این فضا به نفع راهبردهایی است که از حرکت رفتوبرگشتی نرخها سود میبرند؛ مثل فروش «استرانگل» کوتاهمدت روی قراردادهای آتی SOFR (استرانگل؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش خارج از قیمت جاری برای گرفتن حقبیمه، به امید اینکه قیمت/نرخ در یک محدوده بماند. SOFR؛ نرخ تامین مالی شبانه با وثیقه دولتی آمریکا و معیار اصلی نرخهای کوتاهمدت). این کار به ما امکان میدهد «حقبیمه» بگیریم (Premium؛ مبلغی که فروشنده اختیار دریافت میکند) در حالی که کمیته همچنان در حالت «صبر و مشاهده» است.
آمادهسازی برای نوسانهای ژوئن
این رویکرد محتاطانه با دادههای اخیر تقویت میشود: گزارش CPI مارس ۲۰۲۶ نشان میدهد «تورم هسته» در ۳٫۱٪ همچنان چسبنده است (Core Inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی)، و اجازه کاهش سریع نرخ را نمیدهد. همزمان، آخرین گزارش اشتغال نشان داد بازار کار در حال خنک شدن است اما هنوز مقاوم است؛ بنابراین فدرال رزرو میتواند نرخها را ثابت نگه دارد. این ترکیب پیامهای متضاد، دیدگاه ثبات نرخها در کوتاهمدت را تقویت میکند.
اکنون همه نگاهها به جلسه ژوئن است؛ جلسهای که صریحاً بهعنوان نقطهای مطرح شد که ممکن است چشمانداز بهطور جدی تغییر کند. باید آن را یک «ریسک رویدادی» مهم دانست (Event Risk؛ ریسکی که از یک رویداد مشخص مثل جلسه بانک مرکزی ایجاد میشود) و به خرید «نوسانپذیری» با سررسید بلندتر فکر کرد؛ از طریق اختیارهایی که در ژوئیه منقضی میشوند. «نوسان ضمنی» فعلی برای قراردادهای بعد از ژوئن (Implied Volatility؛ نوسانی که قیمت اختیارها در خود منعکس میکند) به نظر میرسد احتمال تغییر جدی در راهنمایی سیاست را کمتر از واقع قیمتگذاری کرده است.
این وضعیت شباهت دارد به موقعیتگیری اشتباه بازار برای کاهش نرخها در میانه ۲۰۲۵ که در نهایت به «باز شدن سریع موقعیتها» و حرکت تند قیمتها انجامید (Unwind؛ خروج شتابزده از معاملات قبلی). با توجه به آن تجربه و اختلافات فعلی در FOMC، ما در معاملات «منحنی بازده» ارزش میبینیم که روی بالاتر ماندن نرخها برای مدت طولانیتر شرط میبندند (Yield Curve؛ رابطه بازده/نرخ سود اوراق با سررسیدهای مختلف). یک «فلتنرِ منحنی بازده» با استفاده از قراردادهای آتی اوراق خزانه (Yield Curve Flattener؛ معاملهای که از کم شدن فاصله بازده کوتاهمدت و بلندمدت یا پایینتر آمدن بازده بلندمدت نسبت به کوتاهمدت سود میبرد) میتواند عملکرد خوبی داشته باشد اگر دادههای پیشرو فدرال رزرو را مجبور کند موضع «انقباضی/سختگیرانه» خود را تا تابستان حفظ کند (Restrictive؛ نرخها آنقدر بالاست که تقاضا و تورم را فشار میدهد).
