ساخت مشارکتهای اقتصادی منطقهای
اندونزی از طریق توافقهای موجود و گفتوگوهای «توافق مشارکت اقتصادی جامع» (نوعی قرارداد تجاری گسترده برای کاهش موانع تجاری و گسترش همکاری اقتصادی) با کویت، بحرین، عمان و قطر، پیوندهای خود را تقویت میکند. هدف این اقدامات گسترش روابط اقتصادی در منطقه است. اندونزی واردکننده خالص نفت است (یعنی واردات نفتش بیش از صادراتش است) اما صادرکننده خالص کالاهای پایه است (کالاهای خام مثل فلزات، مواد معدنی و کشاورزی). اندونزی گفت اگر قیمت فلزات و مواد معدنی بالا بماند، فشار بر تراز تجاری (تفاضل صادرات و واردات) میتواند جبران شود. DBS پیشبینیهای اقتصادی خود را بدون تغییر نگه داشت. این بانک بخشی از «حاشیه امن» (فضای محافظ در برابر شوکها) را به تغییر ساختاری در یارانههای انرژی (کمک مالی دولت برای ارزانتر شدن انرژی) نسبت داد که سال گذشته ۰.۸٪ از تولید ناخالص داخلی بود (تولید ناخالص داخلی یعنی ارزش کل کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد). به نظر میرسد بازار ریسک تنشهای فعلی خاورمیانه را برای داراییهای اندونزی بیش از اندازه بزرگ میکند و این میتواند در «فضای نوسان» (معامله بر اساس بالا و پایین شدن قیمتها) فرصت ایجاد کند. باید فروش «اختیار فروش» خارج از پول (اختیار معاملهای برای فروش که قیمت توافقیاش از قیمت فعلی پایینتر است و معمولاً ریسک دورتر را پوشش میدهد) روی شاخص «جاکارتا کامپوزیت» را در نظر بگیریم، چون عوامل بنیادی (وضعیت واقعی اقتصاد و شرکتها) نشان میدهد افت احتمالی محدود است. با اینکه روپیه نزدیک ۱۵,۶۰۰ به ازای هر دلار ثابت مانده، در حالی که نفت برنت (شاخص قیمت جهانی نفت) به ۹۵ دلار رسیده، «نوسان ضمنی» در اختیارهای ارزی (برآوردی که از قیمت اختیار معامله از میزان نوسان آینده برداشت میشود) نیز بالا به نظر میرسد و برای فروش جذاب است.موقعیتگیری معاملات ارزش نسبی
اگر به گذشته نگاه کنیم، مدل اقتصادی سال ۲۰۲۵ که در آن اندونزی صادرکننده خالص کالاهای پایه بود، همچنان پایه اصلی دیدگاه ما درباره مقاومت این کشور است. جهش قیمت نیکل و زغالسنگ که سال گذشته دیدیم، حاشیه امن قابلتوجهی در برابر هزینه بالاتر واردات نفت ایجاد کرد؛ روندی که انتظار داریم ادامه پیدا کند. این یعنی «موقعیت خرید» (شرطبندی روی افزایش قیمت) در «قراردادهای آتی» کالاهای پایه اندونزی (قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت توافقی) میتواند پوشش ریسک مؤثری در برابر افت گستردهتر بازارهای نوظهور باشد. از نگاه ارزش نسبی، اندونزی در مقایسه با اقتصادهای منطقهای دیگر که فقط واردکننده خالص نفت هستند، بهتر دیده میشود. شاخص جاکارتا کامپوزیت از ابتدای سال تا امروز بیش از ۲٪ بهتر از شاخص MSCI بازارهای نوظهور عمل کرده و ما ادامه این روند را محتمل میدانیم. یک «معامله جفتی» (خرید یک دارایی و همزمان فروش دارایی دیگر برای بهرهبردن از تفاوت عملکرد) — خرید یک ETF سهام اندونزی (صندوق قابل معامله در بورس که مثل یک سهم خرید و فروش میشود) و همزمان فروش استقراضی ETF یک بازار همسایه آسیبپذیرتر (فروش استقراضی یعنی فروش دارایی قرضگرفتهشده با امید خرید ارزانتر در آینده) — بیان منطقی این دیدگاه است. وضعیت مالی دولت (بودجه و بدهی دولت) لایه دیگری از اطمینان فراهم میکند که با اصلاحات یارانه انرژی در سال ۲۰۲۵ پشتیبانی شده و بار آن را به ۰.۸٪ تولید ناخالص داخلی کاهش داده است. این فضای مالی، همراه با دادههای تورم فوریه که ۳.۱٪ و قابل کنترل بوده، نشان میدهد بانک مرکزی اندونزی مجبور به «سختگیری تند پولی» (بالا بردن سریع نرخ بهره و محدود کردن پول برای کاهش تورم) نخواهد شد. این ثبات از چشمانداز آرام برای «سوآپ نرخ بهره کوتاهمدت» (قرارداد مبادله پرداختهای بهره بین دو طرف، معمولاً یکی با نرخ ثابت و دیگری با نرخ شناور) حمایت میکند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
