قرارگیری در معرض تورم ناشی از انرژی
برآورد میشود حدود ۷٪+ از کل «سبد CPI» (شاخص قیمت مصرفکننده؛ مجموعه کالاها و خدماتی که برای سنجش افزایش قیمتها استفاده میشود) بهطور مستقیم از افزایش قیمت انرژی اثر بگیرد. یعنی بخشی از کالاها و خدمات، هزینهشان به انرژی گره خورده است. فشار قیمتهای وارداتی ممکن است محدود بماند اگر «نرخ مؤثر اسمی ارز SGD» (یعنی ارزش دلار سنگاپور در برابر مجموعهای از ارزهای شرکای تجاری، بدون تعدیل برای تورم) به تقویت ادامه دهد. این وضعیت ممکن است تغییر کند اگر قیمت نفت برنت (نفت معیار جهانی) بیشتر بالا برود؛ موضوعی که میتواند بر جهتگیری سیاستی «مرجع پولی سنگاپور» (MAS؛ نهاد مسئول سیاست پولی و نظارت مالی) اثر بگذارد. تولیدکنندگان همین حالا با محدودیت ظرفیت و مشکلات زنجیره تأمین درگیرند. در فوریه، زیرشاخص تحویل تأمینکنندگان در «شاخص مدیران خرید تولید» (PMI؛ نظرسنجی ماهانه از شرکتها برای سنجش وضعیت تولید) به ۴۹٫۶ افت کرد که پایینترین سطح در حدود دو سال گذشته از اوایل ۲۰۲۴ است.رویکرد معاملهگری در نوسان بازار
با جهش اخیر نفت برنت به بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه، با وجود رشد قوی پایهای سنگاپور، شکلگیری احساس «ریسکگریزی» (یعنی ترجیح سرمایهگذاران به داراییهای کمریسک) دیده میشود. این فاصله بین شرایط داخلی قوی و تهدیدهای بیرونی ژئوپلیتیک فرصتهایی در «نوسان» (volatility؛ میزان رفتوبرگشت قیمت) ایجاد میکند. معاملهگران «ابزارهای مشتقه» (derivatives؛ قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی دیگری مثل سهام یا کالا میآید) بهتر است برای نوسانهای بزرگتر قیمت در هفتههای پیش رو آماده باشند. ما «مرجع پولی سنگاپور» (MAS) را دقیق دنبال میکنیم، چون تداوم قدرت دلار سنگاپور مهمترین سپر در برابر تورم وارداتی است. با افزایش «تورم هسته» (core inflation؛ تورمی که اقلام بسیار نوسانی مثل غذا و انرژی را کنار میگذارد) به ۳٫۵٪ در ماه گذشته و قرارگیری مستقیم بیش از ۷٪ از سبد قیمت مصرفکننده در معرض هزینههای انرژی، استفاده از «سوآپ نرخ بهره» (interest rate swaps؛ قرارداد مبادله پرداختهای بهره برای مدیریت ریسک نرخ بهره) برای قیمتگذاری احتمال سختگیرانهتر شدن رویکرد MAS مطرح میشود. جهش بیشتر نفت میتواند بانک مرکزی را قبل از جلسه بعدیِ برنامهریزیشده، به واکنش وادار کند. فشار بر تولیدکنندگان روشن است؛ چون شاخص تحویل تأمینکنندگان ماه گذشته به ۴۹٫۶ رسید، سطحی که از گرههای زنجیره تأمین اوایل ۲۰۲۴ ندیده بودیم. این نشان میدهد «حاشیه سود» (margin؛ فاصله بین درآمد و هزینه) شرکتهای صادراتمحور با افزایش هزینه حملونقل و نهادهها (مواد و خدمات ورودی تولید) تحت فشار قرار میگیرد. توصیه میشود «اختیار فروش» (put option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص میدهد) روی شاخص «استریتس تایمز» (Straits Times Index؛ شاخص اصلی بورس سنگاپور) خریده شود تا پوشش ریسک مستقیم در برابر ضعف مورد انتظار بازار باشد. برای هدفگیری دقیقتر، به «اختیار معامله» (options؛ قرارداد حق خرید/فروش) روی سهام شرکتهای حملونقل و صنعتی نگاه میکنیم که در برابر افزایش هزینه سوخت آسیبپذیرترند. «موقعیت فروش» (short position؛ معاملهای که از افت قیمت سود میبرد) روی مشتقههای شرکتهای هواپیمایی و لجستیک میتواند مناسب باشد، چون هزینههای عملیاتی آنها زیاد میشود. این را میتوان با «موقعیت خرید» (long position؛ معاملهای که از رشد قیمت سود میبرد) در تعداد کمی از سهام بخش انرژی داخلی که ممکن است از قیمتهای بالاتر سود ببرند ترکیب کرد. در نهایت، راهبرد اصلی باید بر خودِ نوسان متمرکز باشد، چون نتیجه وضعیت خاورمیانه بسیار نامطمئن است. خرید «استرادل» یا «استرنگل» (straddle/strangle؛ دو نوع ترکیب اختیار خرید و اختیار فروش برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت، چه بالا چه پایین) روی شاخصهای گسترده بازار به معاملهگران اجازه میدهد از حرکت شدید در هر دو جهت سود بگیرند. این روش با وضعیت فعلی بازار هماهنگ است؛ جایی که تشدید یا کاهش ناگهانی تنش میتواند جهش یا سقوط تند ایجاد کند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
