نرخ استفاده از ظرفیت تولید در آمریکا در ماه آوریل به ۷۶.۱٪ رسید. این رقم بالاتر از پیشبینی ۷۵.۸٪ بود.
رقم بالاتر از انتظارِ «استفاده از ظرفیت» (یعنی درصدی از توان تولیدی کارخانهها و صنایع که واقعاً در حال کار است) نشان میدهد بخش صنعت اقتصاد داغتر از چیزی است که قبلاً تصور میکردیم. این داده با روایت «مسیر روشن» فدرال رزرو برای شروع کاهش نرخ بهره در تابستان همخوان نیست. باید انتظارها را اصلاح کرد، چون این قدرت میتواند نشانهای از تداوم «تورم پنهان» باشد (تورمی که بهصورت پایدار در اقتصاد وجود دارد و سریع پایین نمیآید).
پیامدها برای سیاست فدرال رزرو
با این شرایط، احتمال کاهش نرخ بهره در نشستهای پیشِ رو در ژوئن یا ژوئیه کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC؛ نهادی که درباره نرخ بهره تصمیم میگیرد) کمتر شده است. «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو» یا Fed funds futures (ابزاری که بازار با آن مسیر احتمالی نرخ بهره آینده را قیمتگذاری میکند) هم واکنش نشان دادهاند؛ بازار حالا فقط حدود ۴۰٪ احتمال میدهد تا پایان سهماهه سوم کاهش نرخ رخ دهد، در حالیکه ماه گذشته حدود ۷۰٪ قیمتگذاری میشد. باید انتظار فشار افزایشی بیشتر بر «بازدهی کوتاهمدت» (نرخ سود اوراق با سررسید کوتاه) را داشت؛ در نتیجه، «موقعیتهای نزولی» روی قراردادهای آتی خزانهداری (Treasury futures؛ قراردادهایی برای معامله قیمت آینده اوراق بدهی دولت آمریکا) میتواند جذابتر شود.
برای معاملهگران شاخصهای سهام، این وضعیت پیچیده است؛ جایی که خبر خوب اقتصادی ممکن است برای بازار خبر بد تلقی شود، چون احتمال کاهش نرخ بهره را کم میکند. انتظار میرود «نوسان» (بالا و پایین شدن شدیدتر قیمتها) افزایش یابد، چون معاملهگران سیاست فدرال رزرو را دوباره ارزیابی میکنند. شاخص VIX (شاخص ترس بازار؛ سنجهای از نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) که هفتهها زیر ۱۴ بوده، ممکن است به سمت محدوده ۱۸ حرکت کند و آنجا بماند، چون بازار این عدمقطعیت را در قیمتها لحاظ میکند.
این پیام روشنی است که وزن سرمایهگذاری در «بخشهای چرخهای» (صنایعی که با رونق و رکود اقتصاد بالا و پایین میشوند، مثل صنعت و مواد) بیشتر و وزن بخشهای «حساس به نرخ بهره» (صنایعی که از بالا رفتن نرخها آسیب میبینند، مثل املاک و خدمات شهری) کمتر شود. در «اختیار خرید» یا Call options (ابزاری که حق خرید دارایی در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص میدهد) روی ETFهای صنعتی و مواد اولیه، فرصت دیده میشود؛ چون از افزایش تولید کارخانهها مستقیم نفع میبرند. در مقابل، «اختیار فروش» یا Put options (حق فروش دارایی در قیمت مشخص) روی بخش خدمات شهری و املاک میتواند عملکرد بهتری داشته باشد اگر بازدهیها به رشد ادامه دهند.
جایگیری در ارز و کالا
قدرت بخش تولید آمریکا همچنین به معنای تقاضای بالاتر برای کالاهایی مثل مس و نفت است و چشمانداز صعودی برای این بازارها را تقویت میکند. با نگاه به تابآوری اقتصاد در سال ۲۰۲۵، یادمان هست که چرخش سریع فدرال رزرو به سمت سیاست «انقباضی» یا hawkish (یعنی سختگیری بیشتر و تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) چگونه میتواند دلار آمریکا را تقویت کند. بنابراین «موقعیت خرید دلار» در برابر ارزهایی که بانکهای مرکزیشان «انبساطیتر» یا dovish هستند (یعنی تمایل به نرخ بهره پایینتر و حمایت از رشد) هم جذابتر به نظر میرسد.
