بیشتر ارزهای خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) در ماه مه پس از یک وقفه کوتاه در آوریل، خالص فروش را ثبت کردند؛ در حالی که بازار درآمد ثابت منطقهای نیز به تداوم عملکرد ضعیف خود ادامه داد. این چرخش در پی افزایش انتظارات تورمی جهانی و بالاتر رفتن انتظارات نرخ بهره در ایالات متحده رخ داد و به ارزهای بازارهای مرزی فشار وارد کرد. تنها دینار اردن (JOD) ماه مه را با خالص خرید اندک به پایان رساند.
در گزارش آمده است که تداوم بازشدن معاملات کری (carry unwinding) بر ارزهای منطقه سنگینی کرده و استدلال میکند که قیمتهای انرژی نقش یک سپر قابل اتکا را ایفا نمیکنند. همچنین افزوده است که اگر بازده نقدی دلار افزایش یابد، ورود سرمایه به اقتصادهای حوزه خلیج فارس و مصر میتواند بیش از پیش کند شود. جداگانه، روایت «پناهگاه امن منطقهای» برای ریال عمان (OMR) محدودشده توصیف شد؛ زیرا ژئوپلیتیک در کنار ملاحظات جغرافیایی، به شکل فزایندهای بر جریانهای سرمایه اثر میگذارد.
بازشدن معاملات کری همزمان با تقویت دلار
خالص فروش در سراسر اکثر ارزهای خاورمیانه در ماه مه، به نظر آغاز یک روند بزرگتر است که باید بر اساس آن اقدام کنیم. با ثابت نگهداشتن نرخهای بهره توسط فدرال رزرو در سطح ۴.۰٪ و اینکه صورتجلسه هفته گذشته نشان میدهد کاهش نرخها قریبالوقوع نیست، فشار بر این ارزها تنها افزایش خواهد یافت. ما معتقدیم رشد کوتاهمدت آوریل یک سیگنال کاذب و پیشدرآمد ضعف بیشتر بوده است.
ما شاهد یک بازشدن کلاسیک معاملات کری هستیم؛ جایی که سرمایهگذاران برای دستیابی به بازدههای بالاتر و امنتر در دلار آمریکا، داراییهای پرریسکتر را میفروشند. آمار اخیر مؤسسه مالی بینالمللی (IIF) نشان میدهد در مه ۲۰۲۶، خروج خالص سرمایهای به میزان ۴.۵ میلیارد دلار از بازارهای اوراق بدهی و سهام MENA ثبت شده که بزرگترین افت ماهانه امسال است. این خروج سرمایه از منطقه احتمالاً در ژوئن سرعت خواهد گرفت.
قیمتهای انرژی نتوانستند از FX منطقه محافظت کنند؛ استراتژیهای دفاعی ترجیح داده میشوند
حتی با وجود اینکه قیمت نفت برنت در حوالی ۹۲ دلار به ازای هر بشکه در سطحی باثبات باقی مانده، این تصور که قیمتهای انرژی میتوانند از این ارزها محافظت کنند، دیگر کارایی ندارد. ریال عمان که زمانی بهعنوان پناهگاه امن منطقهای دیده میشد، با فشار فروش قابلتوجهی مواجه است، زیرا جذابیت بازدههای نقدی بالای آمریکا بر سایر عوامل غلبه میکند. این الگو یادآور دوره ۲۰۲۲-۲۰۲۳ است؛ زمانی که دلار قوی، صرفنظر از قیمت کالاها، بر بازارهای نوظهور سلطه داشت.
با توجه به این شرایط، ما برای تقویت بیشتر دلار در برابر این ارزها در هفتههای پیشرو موقعیتگیری میکنیم. در حال بررسی خرید اختیار خرید (Call) روی دلار آمریکا در برابر پوند مصر و همچنین در برابر یک سبد از ارزهای حوزه خلیج فارس هستیم. این رویکرد امکان کسب سود از حرکت مورد انتظار را فراهم میکند و در عین حال ریسک را بهطور شفاف محدود میسازد.
در نهایت، تنها دینار اردن نشانهای از تابآوری نشان داد، اما میزان خرید آنقدر ضعیف بود که معنادار تلقی نمیشود. تمِ کلی روشن است: افزایش نرخهای آمریکا دلار را به دارایی منتخب تبدیل کرده است. ما این وضعیت را فرصتی برای فروش استقراضی ارزهای منطقهای میبینیم که بیشترین در معرض خروج سرمایه قرار دارند.
