بانک مرکزی فیلیپین (BSP) نرخ هدف «ریپو معکوس» (Reverse Repo؛ یعنی نرخی که بانک مرکزی با آن بهصورت کوتاهمدت از بانکها پول میگیرد) را ۲۵ واحد پایه (bp؛ هر واحد پایه برابر ۰٫۰۱ درصد است) افزایش داد و به ۴٫۵۰٪ رساند؛ این نخستین افزایش از سپتامبر ۲۰۲۳ است. نظرسنجی بلومبرگ نشان داد انتظار بازار برای افزایش نرخ دوپاره و ۵۰-۵۰ بود.
این اقدام با هدف «مهار انتظارات تورمی» (یعنی جلوگیری از جا افتادن تصور تورم بالا در ذهن مردم و بنگاهها) و محدود کردن «اثرهای دور دوم تورم» (دور دوم یعنی وقتی افزایش اولیه قیمتها باعث افزایش دستمزدها و قیمتهای دیگر میشود و تورم را دوباره تقویت میکند) انجام شد. BSP پیشتر در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ هم زمانی سیاست پولی را سختگیرانهتر کرد که «تورم سرفصل» (Headline CPI؛ شاخص کل قیمت مصرفکننده) بالاتر از دامنه هدف ۲ تا ۴ درصد قرار گرفت.
تورم سرفصل در مارس ۲۰۲۶ به ۴٫۱٪ نسبت به سال قبل رسید. رمولونا، رئیس BSP، گفت افزایش ۵۰ واحد پایه هم مطرح بوده و این تغییر را آغاز یک «چرخه جدید افزایش نرخ» (یعنی دورهای از چند مرحله افزایش نرخ بهره) توصیف کرد.
BSP اعلام کرد موضع فعلی همچنان باید در میانمدت به بهبود اقتصاد کمک کند. این بانک برآورد رشد کل سال را از ۴٫۶٪ به ۴٫۳٪ کاهش داد؛ پایینتر از هدف ۵ تا ۶ درصدی دولت.
BSP به ریسکهای کاهشی ناشی از اختلال در «زنجیره تأمین» (Supply Chain؛ مسیر تولید تا حمل و توزیع کالا) بهدلیل درگیری خاورمیانه، کندی پرداختهای هزینهای دولت، و تضعیف «جو روانی بازار» (Sentiment؛ احساس و برداشت فعالان اقتصادی) در پی اتهامهای فساد اشاره کرد. همچنین گفت سیاست مالی (یعنی بودجه و هزینهکرد دولت) میتواند از رشد حمایت کند.
BSP انتظار دارد فشار گستردهتری بر قیمتها از مسیر هزینه حملونقل و قیمت کود شیمیایی ایجاد شود و به گروههای «تورم هسته» (Core CPI؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) هم سرایت کند. این بانک «انتظارات تورمی» را زیر نظر دارد تا تعیین دستمزدها باعث تقویت تورم ناشی از شوک عرضه (یعنی افزایش قیمتها به دلیل کمبود/گرانی نهادهها، نه افزایش تقاضا) نشود.
پزو از زمان جنگ ایران نسبت به همتایان منطقهای عملکرد ضعیفتری داشته، و فیلیپین در برابر قیمت انرژی خاورمیانه آسیبپذیر است.
