نیل کشکاری، رئیس فدرال‌رزرو مینیاپولیس گفت در نشست سیاست‌گذاری آوریل مخالفت کرده است. او به ابهام درباره تنگه هرمز اشاره کرد و گفت بیانیه فدرال‌رزرو باید به ریسک افزایش نرخ بهره اشاره کند.

او گفت اگر شوک قیمتی به اندازه کافی بزرگ باشد، می‌تواند «انتظارات تورمی» را تغییر دهد؛ یعنی مردم و کسب‌وکارها فکر کنند تورم در آینده هم بالا می‌ماند. به گفته او، این موضوع می‌تواند به چند مرحله افزایش نرخ بهره منجر شود تا فدرال‌رزرو از هدف تورمی ۲٪ خود دفاع کند.

مخالفت در سیاست‌گذاری و ریسک‌های تورمی

او گفت بسته ماندن طولانی‌مدت تنگه می‌تواند شوک قیمتی ایجاد کند. به گفته او، این شوک می‌تواند انتظارات تورمی را بالا ببرد و فدرال‌رزرو را به واکنش شدید سیاستی وادار کند؛ یعنی سخت‌گیرانه‌تر کردن سیاست پولی از طریق بالا بردن نرخ بهره.

او گفت حتی اگر تنگه هرمز به‌زودی دوباره باز شود، باز هم ممکن است تورم بالا بماند. او گفت در این حالت نرخ بهره برای مدت طولانی‌تری بدون تغییر می‌ماند.

او گفت پیش از جنگ انتظار می‌رفت تورم کاهش یابد و این می‌توانست از یک بار کاهش نرخ بهره دیگر در سال جاری پشتیبانی کند. او گفت در مارس شرایط آن‌قدر تغییر نکرده بود که متن بیانیه سیاستی عوض شود.

پس از این اظهارات، دلار آمریکا تضعیف شد. هنگام انتشار این خبر، شاخص دلار (USD Index) که ارزش دلار را در برابر چند ارز اصلی نشان می‌دهد، ۰.۲٪ افت کرد و به ۹۷.۹۰ رسید.

پیامدهای بازار و چیدمان معاملات

با مخالفت یک مقام مهم فدرال‌رزرو و تأکید او بر لزوم اشاره به ریسک افزایش نرخ بهره، قطعیت درباره مسیر آینده سیاست پولی از بین رفته است. این نگاه «انقباضی» (Hawkish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) مستقیم به تنش‌های ژئوپلیتیکی پیرامون تنگه هرمز گره خورده؛ گذرگاهی بسیار مهم برای انرژی جهان. بازار حالا باید احتمال هرچند کمِ افزایش نرخ بهره را هم در قیمت‌ها لحاظ کند؛ سناریویی که قبلاً تا حد زیادی کنار گذاشته می‌شد.

اثر فوری‌تر در بخش انرژی است، چون روزانه حدود ۲۱ میلیون بشکه نفت از این تنگه عبور می‌کند؛ یعنی بیش از ۲۰٪ مصرف جهانی. نفت برنت (معیار جهانی قیمت نفت) تا حوالی ۹۵ دلار برای هر بشکه جهش کرده و شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX) که شدت نوسان قیمت نفت را می‌سنجد، در یک هفته بیش از ۳۰٪ بالا رفته است. یکی از راه‌های رایج برای سود بردن از ریسک کمبود عرضه، خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص در آینده می‌دهد) روی قراردادهای آتی نفت یا صندوق‌های قابل معامله مرتبط است (ETF؛ صندوقی که مثل سهم در بورس خریدوفروش می‌شود).

این ابهام تازه چشم‌انداز نرخ بهره را هم تغییر می‌دهد، چون طبق آخرین گزارش CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ معیار رایج تورم آمریکا) تورم حدود ۲.۸٪ است و پایین آمدن آن کند شده است. قبل از این، قراردادهای آتی SOFR (نرخ تأمین مالی شبانه تضمین‌شده؛ مبنای رایج برای قیمت‌گذاری نرخ‌های کوتاه‌مدت) حدود ۴۰٪ احتمال کاهش نرخ بهره تا پایان سال را نشان می‌دادند، اما این وضعیت حالا شکننده‌تر است. معامله‌گران برای پوشش ریسک می‌توانند فروش قراردادهای آتی کوتاه‌مدت نرخ بهره را در نظر بگیرند یا «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش در قیمت مشخص می‌دهد) روی ETFهای اوراق خزانه بخرند تا در برابر تغییر قیمت‌ها به سمت سیاست انقباضی‌تر محافظت شوند.

در بازار سهام، ترکیب افزایش قیمت انرژی و احتمال نرخ بهره بالاتر فشار منفی ایجاد می‌کند. باید انتظار نوسان بیشتر و ریسک افت برای شاخص‌های بزرگ را داشت. خرید اختیار فروش محافظتی روی S&P 500 می‌تواند ابزار پوشش ریسک باشد، چون اگر فضای احتیاط و کاهش ریسک‌پذیری (Risk Aversion) طولانی شود، افت بازار محتمل است.

ضعف ابتدایی دلار در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد، اما احتمالاً ناشی از ترس فوری از «رکود تورمی» (Stagflation؛ رشد ضعیف همراه با تورم بالا) است نه تغییر قطعی سیاست. اگر لحن فدرال‌رزرو در واکنش به داده‌های تورمی سخت‌گیرانه‌تر شود، دلار می‌تواند سریع برگردد. یک روش کم‌هزینه‌تر برای هدف‌گیری این بازگشت، خرید اختیار خرید خارج از قیمت (Out-of-the-money؛ یعنی قیمت اعمال دورتر از قیمت فعلی بازار) روی شاخص دلار است.

جمع‌بندی این است که با این شرایط، «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود و نشان می‌دهد بازار چه نوسانی را انتظار دارد) در بسیاری از بازارها احتمالاً کمتر از حد لازم قیمت‌گذاری شده است.

حساب واقعی VT Markets بسازید و همین حالا معامله را شروع کنید.