پوند/دلار (GBP/USD) روز جمعه با بهتر شدن تمایل به ریسک و کاهش تقاضا برای دلار آمریکا به‌عنوان «دارایی امن» (پناهگاه سرمایه در زمان نااطمینانی) افزایش یافت. بازارها بر گمانه‌زنی درباره دور دوم گفت‌وگوهای آمریکا و ایران و تمدید سه‌هفته‌ای آتش‌بس اسرائیل و لبنان تمرکز داشتند.

این جفت‌ارز پس از برگشت از کف روزانه 1.3453، در 1.3498 معامله شد و 0.24% رشد کرد. رفتار قیمت همچنین بازتاب امیدها به کاهش تنش میان آمریکا و ایران بود.

آمار بریتانیا از پوند حمایت کرد

در بریتانیا، فروش خرده‌فروشی در ماه مارس 0.7% افزایش یافت؛ خرید سوخت عامل اصلی بود، چون هم‌زمان با درگیری در خاورمیانه قیمت‌ها بالا رفت. این آمار از پوند حمایت کرد، هرچند سایر شاخص‌ها همچنان به کندتر شدن رشد اقتصادی بریتانیا اشاره دارند.

پوند/دلار در معاملات اروپا بهبود یافت و حوالی 1.3490 معامله شد، زیرا دلار آمریکا پس از سه روز رشد عقب نشست. «شاخص دلار آمریکا» (Dollar Index/DXY؛ سنجه ارزش دلار در برابر چند ارز مهم) حدود 0.1% افت کرد و نزدیک 98.70 قرار گرفت.

قیمت نفت به‌دلیل نگرانی از طولانی شدن بسته‌ماندن تنگه هرمز بالا ماند. این مسیر با نزدیک به 20% از عرضه انرژی جهان مرتبط است و همین موضوع باعث شد چشم‌انداز کلی دلار آمریکا همچنان تا حدی محکم بماند.

با آزمون سطح 1.3500 در پوند/دلار به امید کاهش تنش‌های خاورمیانه، این رشد را شکننده می‌دانیم. عقب‌نشینی دلار آمریکا بیشتر واکنشی کوتاه‌مدت به خبرهای مثبت است، نه تغییر واقعی در عوامل بنیادی (محرک‌های اصلی و پایدار اقتصاد). معامله‌گران بهتر است احتمال «فرصت فروش» را در نظر بگیرند، چون ریسک تنگه هرمز از بین نرفته است.

راهبردهای اختیار معامله برای مشخص کردن ریسک

وضعیت ژئوپولیتیک یک سناریوی دوحالته کلاسیک ایجاد می‌کند و «اختیار معامله» (Options؛ قراردادهایی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص می‌دهند، نه الزام) را برای مشخص کردن ریسک جذاب می‌سازد. به‌نظر ما خرید «اختیار فروش خارج از قیمت» (Out-of-the-money Put؛ اختیار فروش با قیمت اعمال پایین‌تر از قیمت فعلی) روی پوند/دلار می‌تواند راهی کم‌هزینه برای آماده شدن جهت برگشت سریع قدرت دلار باشد، اگر این گفت‌وگوها به نتیجه نرسد. در مقابل، معامله‌گران خوش‌بین می‌توانند از «اسپرد خرید صعودی» (Bull Call Spread؛ خرید اختیار خرید و هم‌زمان فروش اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر برای محدود کردن هزینه) استفاده کنند تا روی رشد بیشتر هدف‌گذاری کنند و هزینه اولیه را محدود نگه دارند.

این‌که رشد فروش خرده‌فروشی بریتانیا عمدتاً از افزایش قیمت سوخت آمده، نشانه مهمی است. این موضوع از تداوم فشارهای تورمی خبر می‌دهد و عدد ماه گذشته «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ معیار تورم مصرف‌کننده) بریتانیا در سطح 3.2% این روند را تأیید می‌کند. این وضعیت ممکن است مانع از کاهش سیاست انبساطی بانک مرکزی انگلستان شود و فعلاً برای پوند یک کف حمایتی ایجاد کند.

در سوی دیگر این جفت‌ارز، قدرت کلی دلار آمریکا با تورم داخلی که همچنان «چسبنده» مانده (یعنی به‌راحتی کاهش پیدا نمی‌کند) پشتیبانی می‌شود؛ این تورم اخیراً 3.5% اعلام شد. این اختلاف نشان می‌دهد فدرال رزرو نسبت به سایر بانک‌های مرکزی دلیل کمتری برای کاهش نرخ بهره دارد. بنابراین افت فعلی شاخص دلار تا 98.70 می‌تواند خریدارانی را جذب کند که دنبال نقطه ورود بهتر هستند.

بنابراین، سطح «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ برآورد نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله به‌دست می‌آید) را در این جفت‌ارز بسیار نزدیک زیر نظر داریم. اگر با وجود ریسک‌های روشن، نوسان پایین بماند، گرفتن «موقعیت خرید نوسان» از طریق «استرادل» (Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) می‌تواند محتاطانه باشد. این راهبرد از حرکت قابل‌توجه قیمت به هر سمت سود می‌برد؛ سناریویی که در هفته‌های پیش‌رو محتمل به نظر می‌رسد.