اقتصاددانان «نومورا» می‌گویند افزایش اخیر قیمت انرژی احتمالاً بیش از آنکه یک شوک تورمی ماندگار ایجاد کند، رشد اقتصادی منطقه یورو را تحت فشار می‌گذارد. آنها به ضعیف‌تر شدن بازار کار در شمال اروپا، محدود بودن فضای مالی دولت‌ها (یعنی توان کمتر برای افزایش هزینه‌ها یا کاهش مالیات بدون بالا رفتن بدهی)، ظرفیت خالی بیشتر در اقتصاد (یعنی استفاده‌نشدن کامل از کارخانه‌ها و نیروی کار) و کند شدن رشد دستمزدها اشاره می‌کنند.

قیمت انرژی «بالا» توصیف شده، اما هنوز پایین‌تر از سطح‌های سال ۲۰۲۲ است. در ۲۰۲۲، قیمت نفت از اواخر فوریه تا پایان ژوئیه بالای ۱۰۰ دلار ماند، در حالی‌که قیمت گاز اروپا تا حدود ۳۴۰ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت (€/MWh؛ واحد قیمت‌گذاری گاز بر مبنای انرژی تحویلی) اوج گرفت؛ این رقم در مقایسه با اوج اخیرِ کمی بالاتر از ۶۰ €/MWh بسیار بیشتر بود.

آخرین پیش‌بینی‌های شش‌ماهه صندوق بین‌المللی پول (IMF) شکاف تولید منطقه یورو را در ۲۰۲۶ حدود منفی ۰.۲٪ از تولید ناخالص داخلی بالقوه برآورد می‌کند، در برابر مثبت ۰.۸٪ در ۲۰۲۲. «شکاف تولید» یعنی فاصله تولید واقعی اقتصاد از سطحی که بدون فشار تورمی می‌تواند تولید کند؛ منفی بودن آن نشان‌دهنده ظرفیت خالی بیشتر است. این یعنی ظرفیت خالی فعلی از دوره شوک انرژی قبلی بیشتر است.

سیاست پولی انقباضی‌تر (یعنی نرخ‌های بهره بالاتر و شرایط سخت‌تر برای وام‌گیری) با کند شدن ادامه‌دار تورم در اروپا مرتبط دانسته می‌شود؛ روندی که قبل از جنگ آمریکا/ایران شروع شده بود. گفته می‌شود تورم خدمات (افزایش قیمت خدمات مثل حمل‌ونقل، سلامت و رستوران) هنوز تا حدی «چسبندگی» دارد، اما فشار قیمتی کوتاه‌مدت و انتظارات تورمی همچنان زیر نظر است.

این دیدگاه که شوک اخیرِ قیمت انرژی بیشتر تهدیدی برای رشد است تا تورم، یعنی ممکن است بانک مرکزی اروپا (ECB) ناچار شود موضع «انبساطی‌تر/ملایم‌تر» (dovish؛ یعنی تمایل به کاهش نرخ بهره) بگیرد. نشانه‌هایی هم دیده می‌شود: شاخص «ترکیبی مدیران خرید» منطقه یوروی HCOB (Flash Eurozone Composite PMI؛ یک شاخص سریع از وضعیت فعالیت کسب‌وکار در تولید و خدمات) برای آوریل ۲۰۲۶ برخلاف انتظار به ۴۸.۵ افت کرد؛ عدد زیر ۵۰ یعنی انقباض فعالیت اقتصادی. این موضوع می‌تواند به سمت موقعیت‌گیری برای نرخ بهره پایین‌تر در ماه‌های آینده از طریق ابزارهای مشتقه (قراردادهای مالی مبتنی بر دارایی/نرخ پایه) مثل قراردادهای آتی یوریبور (Euribor futures؛ قرارداد آتی روی نرخ بین‌بانکی یورو) اشاره داشته باشد.

هرچند برآورد سریع یورواستات (Eurostat) نشان داد تورم سرفصل (headline inflation؛ تورم کل) تا ۲.۸٪ بالا رفته، اما به نظر می‌رسد محرک اصلی آن بخش انرژی بوده است. مهم‌تر برای مسیر ECB، تورم هسته (core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی) به کف دو ساله ۲.۵٪ افت کرد؛ موضوعی که از ضعیف بودن فشارهای قیمتی زیربنایی حکایت دارد، حتی اگر در خدمات هنوز مقداری چسبندگی باقی مانده باشد. انقباض شدید سیاستی در ۲۰۲۳-۲۰۲۴ آشکارا فشارهای قیمتی ناشی از سمت تقاضا را در کل منطقه محدود کرده است.

این چشم‌اندازِ تضعیف رشد، شاخص‌های سهام اروپا را در معرض ریسک می‌گذارد. می‌توان خرید «اختیار فروش» (put option؛ حق فروش دارایی در قیمت مشخص تا تاریخ معین، برای پوشش ریسک افت یا شرط‌بندی روی کاهش) روی یورو استاکس ۵۰ (Euro Stoxx 50) را به‌عنوان پوشش ریسک یا شرط مستقیم روی افت در هفته‌های آینده در نظر گرفت. «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله استخراج می‌شود و به‌نوعی قیمت ریسک/انتظار نوسان بازار است) روی شاخص‌های اروپا نیز ممکن است اگر بازار بیش از حد روی تورم متمرکز بماند، نسبتاً ارزان باشد و نقطه ورود مناسبی برای موقعیت‌گیری در سناریوی ترس از افت رشد فراهم کند.

ECB ملایم‌تر در برابر فدرال رزرو که به دلیل تاب‌آوری بیشتر اقتصاد آمریکا نرخ‌ها را ثابت نگه داشته، به واگرایی روشن سیاستی منجر می‌شود. این موضوع استدلال برای گرفتن موقعیت نزولی روی یورو در برابر دلار را تقویت می‌کند. می‌توان این دیدگاه را با فروش قراردادهای آتی EUR/USD یا خرید اختیار معامله‌ای که از کاهش نرخ ارز سود می‌برد پیاده کرد.