نفت خام WTI پس از رشد محدود، در معاملات آسیایی سهشنبه حوالی ۸۵.۴۰ دلار برای هر بشکه معامله شد. قیمتها کمی عقب نشست؛ چون نگرانی از کمبود عرضه در کوتاهمدت کاهش یافت. گزارشها میگویند ایران پیش از پایان آتشبس، برای دور دوم گفتوگو با آمریکا هیأتی به اسلامآباد میفرستد.
بلومبرگ گزارش داد دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، گفته است جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، برای ازسرگیری مذاکرات به پاکستان میرود؛ «یا سهشنبه شب یا چهارشنبه صبح». ترامپ همچنین گفت اگر این هفته توافقی حاصل نشود، احتمال تمدید آتشبس کم است و تنگه هرمز تا زمان رسیدن به توافق بسته میماند.
عبور کشتیها از تنگه هرمز دوشنبه پس از تنشهای آخر هفته کند شد. گزارش شده ایران برای هشدار به برخی شناورها تیراندازی هوایی کرده و ارتش آمریکا یک کشتی باری ایرانی را توقیف کرده است. رویترز با استناد به دادههای ردیابی کشتیها نوشت طی ۱۲ ساعت، یک کشتی از خلیج فارس خارج و دو کشتی وارد شدهاند؛ در حالی که روال معمول حدود ۱۳۰ کشتی در روز است.
رویترز به نقل از بانک «سیتی» نوشت اگر اختلالها یک ماه دیگر ادامه پیدا کند، کاهش عرضه میتواند به حدود ۱.۳ میلیارد بشکه برسد و قیمتها در سهماهه دوم ۲۰۲۶ به نزدیکی ۱۱۰ دلار برسد. بلومبرگ هم گزارش داد کویت به دلیل بسته شدن مسیر، در ارسال نفت «فورس ماژور / قوه قهریه» اعلام کرده است؛ یعنی بهخاطر شرایط خارج از کنترل (مثل جنگ یا بسته شدن مسیر کشتیرانی) فعلاً قادر به انجام تعهدات ارسال نیست. بانک «سوسیهته ژنرال» نیز برآورد کرده تقاضا تاکنون حدود ۳٪ کاهش یافته است.
این وضعیت برای بازار نفت یک «رویداد دوحالته» است؛ یعنی نتیجه یا به سمت کمبود شدید عرضه میرود یا با توافق ناگهانی، فشار ریسک کم میشود. چنین شرایطی نوسان قیمت را بزرگ و پیشبینی جهت را سخت میکند و معامله یکطرفه با «قرارداد آتی» (فیوچرز: قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) ریسک بالایی دارد.
در این فضا بهتر است سراغ راهبردهایی رفت که از نوسان بزرگ سود میبرند. «نوسان ضمنی» در اختیار معاملههای WTI (نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت میشود و نشاندهنده انتظار بازار از شدت حرکت قیمت است) احتمالاً به سطوح بسیار بالا رسیده؛ مثل دوره آشفتگیهای اوایل ۲۰۲۲. این یعنی خرید اختیارها گرانتر میشود، اما ریسک ادراکشده بازار را هم نشان میدهد. راهبرد «استرادل» یا «استرنگل» (خرید همزمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش) مستقیماً روی نوسان شرط میبندد و اگر قیمت در هر جهت حرکت تندی داشته باشد میتواند سود بدهد.
اگر کسی سناریوی تشدید تنش را محتملتر بداند، خرید «اختیار خرید» (کال: حق خرید در قیمت مشخص) برای ژوئن ۲۰۲۶ با قیمت اعمال ۹۵ تا ۱۰۰ دلار، شرطی اهرمی برای عبور قیمتها از این محدوده است. با این حال این معامله پرریسک است؛ چون با آتشبس یا توافق ناگهانی، ارزش این اختیارها میتواند سریع افت کند. استفاده از «اسپرد کال» (خرید کال و همزمان فروش کال در قیمت اعمال بالاتر) میتواند ریسک را محدود و هزینه اولیه را کمتر کند.
سنگینی ماجرا در اعداد دیده میشود. تنگه هرمز حدود ۲۰٪ مصرف جهانی نفت را جابهجا میکند؛ نزدیک ۲۱ میلیون بشکه در روز. بسته ماندن طولانیمدت یعنی حذف این حجم از عرضه از بازار؛ در نتیجه سناریوی نفت ۱۱۰ دلاری واقعیتر میشود و اعلام فورس ماژور کویت هم قابل فهم است.
در مقابل، اگر نتیجه دیپلماتیک موفق باشد، «پرمیوم ریسک ژئوپولیتیک» (بخش اضافه قیمت که بهخاطر نگرانیهای سیاسی و امنیتی روی نفت مینشیند) از بین میرود و احتمالاً قیمتها به محدوده پایین ۸۰ دلار برمیگردد. معاملهگران برای پوشش ریسک موقعیتهای خرید میتوانند «اختیار فروش» (پوت: حق فروش در قیمت مشخص) بخرند تا در صورت افت ناگهانی قیمت سود ببرند. کاهش ۳٪ تقاضا هم نشان میدهد بازار زیر فشار احتمال بحران عرضه، در حال عقبنشینی است.
