اچاسبیسی مدیریت دارایی گزارش میدهد بهبود «تمایل به ریسک» بازار در آوریل همزمان با افت تند دلار آمریکا بوده است. این نهاد میگوید عملکرد از ابتدای سال تا امروز (YTD) در مجموع تقریباً بدون تغییر مانده و همچنان با روند بلندمدتِ تضعیف دلار همخوانی دارد.
این گزارش انتظار دارد «نااطمینانی ژئوپلیتیک» (ریسکهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) و «نااطمینانی کلان اقتصاد» (ابهام درباره رشد، تورم، نرخ بهره و سیاستگذاری) باعث شود «ریسکهای نوسان» (رفتوبرگشت شدید قیمتها) همچنان در بازار فعال بماند. همچنین اضافه میکند حرکتهای بازار در مارس نشان میدهد هر افزایش دلار در دورههای پرنوسان ممکن است محدود باشد.
اچاسبیسی میگوید تجربه دو سال گذشته نشان میدهد دلار در دورههای نوسان، نسبتاً ثابت مانده است. این موضوع را به تغییر رفتار دلار در «بازارهای تحت فشار» (شرایطی که سرمایهگذاران دچار نگرانی و فروشهای هیجانی میشوند) نسبت میدهد.
این گزارش عوامل احتمالی را «کاهش تدریجی وابستگی به دلار» (de-dollarisation؛ کم شدن استفاده از دلار در ذخایر و تجارت)، نگرانی درباره وضعیت مالی دولت آمریکا، و نگرانی درباره «سلامت نهادها» (اعتماد به کارکرد و شفافیت نهادهای حکمرانی) میداند. همچنین به این دیدگاه اشاره میکند که «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) شاید نسبت به سال ۲۰۲۲ در واکنش به «شوکهای تورمی» (جهش ناگهانی تورم) دستبستهتر باشد.
اچاسبیسی میگوید روایت «گسترش مشارکت بازار» (broadening out؛ رشد بازار که فقط محدود به چند سهم یا بخش بزرگ نیست و بخشهای بیشتری را دربر میگیرد) تا حدی به ادامه ضعف دلار وابسته است. این نهاد میگوید رفتار اخیر قیمتها این سناریو را برای سال ۲۰۲۶ همچنان محتمل نگه میدارد.
افت تند دلار در آوریل، روند بلندمدتِ ضعف را که دنبال میکردیم تأیید میکند. این یعنی باید برای ادامه نرمی دلار موقعیتگیری کنیم، چون واکنش دلار به فشارهای بازار بهطور بنیادی تغییر کرده است. هر «جهش کوتاهمدت» دلار در دورههای ابهام، احتمالاً کوتاه و محدود خواهد بود.
نمونهاش را در ناآرامیهای بازار ماه گذشته دیدیم؛ «شاخص دلار» (Dollar Index؛ سنجه ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) به سختی بالای ۱۰۵ رفت و سپس عقب نشست؛ در تضاد با رشدهای تند زمان تنش بانکی سال ۲۰۲۳. این واکنش ضعیف نشان میدهد نسخه قدیمیِ «خرید دلار بهعنوان پناهگاه امن» (Safe haven؛ داراییای که در بحرانها معمولاً تقاضایش بالا میرود) دیگر قابل اتکا نیست. این تغییر به دورهای تازه در بازار اشاره دارد که سقف رشد دلار را محدود میکند.
این روند با دادههای «ذخایر ارزی بانکهای مرکزی» هم پشتیبانی میشود. آخرین گزارش صندوق بینالمللی پول برای فصل چهارم ۲۰۲۵ نشان داد سهم دلار از ذخایر جهانی به ۵۵٪ کاهش یافته؛ کاهشی پیوسته از سطح ۵۸٪ در ابتدای ۲۰۲۵. این یعنی حرکت آرام اما مداوم به سمت دور شدن از داراییهای «دلاری» (داراییهایی که با دلار قیمتگذاری یا نگهداری میشوند) از سوی بازیگران بزرگ جهانی.
نگرانی درباره سیاست مالی آمریکا هم بر ارز فشار میآورد؛ گزارش فصل اول ۲۰۲۶ «دفتر بودجه کنگره» پیشبینی کرده نسبت «بدهی به تولید ناخالص داخلی» (Debt-to-GDP؛ اندازه بدهی دولت نسبت به کل اقتصاد) تا پایان سال از ۱۱۵٪ عبور کند. این موضوع، همراه با فدرال رزروی که به نظر میرسد نسبت به سال ۲۰۲۲ در مهار تورم تهاجمی نیست، اعتماد را تضعیف میکند. از نگاه ما فدرال رزرو تمایلی ندارد حتی با باقی ماندن «تورم هسته» (Core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) بالای ۳٪، اقتصاد را به سمت رکود هل بدهد.
برای معاملهگران، این میتواند یعنی فروش «اختیار خریدِ خارج از پول» روی دلار آمریکا در برابر ارزهایی مثل یورو یا فرانک سوئیس جذاب باشد. «خارج از پول» (Out-of-the-money؛ قیمتی که اگر الان سررسید شود، ارزش اعمال ندارد) یعنی احتمال سود گرفتنش کمتر است اما «پریمیوم/حقبیمه» (Premium؛ مبلغی که فروشنده اختیار از ابتدا دریافت میکند) دریافت میشود. این روش زمانی سود میدهد که دلار ثابت بماند یا تضعیف شود و بر این دیدگاه تکیه دارد که جهش بزرگ دلار بعید است. این موقعیتها راهی برای گرفتن پریمیوم در کنار شرطبندی علیه جهش قدرتمند دلار است.
