گفتوگوهای آمریکا و ایران پس از آنکه تهران ادامه مذاکرات را نپذیرفت، متوقف شده و دور دوم هم برگزار نشد. آمریکا بازه زمانی آتشبس را تمدید کرده و آتشبس موقت را تا پایان رسمی مذاکرات حفظ کرده است.
آمریکا همچنان بنادر ایران را محاصره دریایی کرده تا از ارسال نفت جلوگیری کند. این وضعیت بهعنوان یک بنبست طولانی توصیف میشود؛ محاصره برای اعمال فشار بهکار میرود و خطر تشدید نظامی هم وجود دارد.
بازارها با ریسک اختلال مداوم در جریان انرژی از تنگه هرمز روبهرو هستند. نفت برنت برای تحویل ژوئن نزدیک ۱۰۰ دلار بهازای هر بشکه معامله میشود.
در بازارهای کلان، شرایط نسبتاً باثبات است. شاخص دلار آمریکا (DXY؛ شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) حدود ۹۸.۴ است و بازده اوراق خزانهداری ۱۰ساله آمریکا (نرخ سود این اوراق دولتی) نزدیک ۴.۳٪ قرار دارد.
این مطلب با کمک ابزار هوش مصنوعی (نرمافزاری که متن را با تحلیل داده تولید میکند) تهیه و توسط دبیر بازبینی شده است.
با مرور بنبست طولانی آمریکا و ایران در سال ۲۰۲۵، شکاف روشنی در واکنش بازار دیده شد. محاصره بنادر ایران نفت برنت را به سمت ۱۰۰ دلار هل داد، اما بازارهای گستردهتر مثل شاخص دلار آمریکا آرام ماندند. یعنی همه بحرانهای ژئوپلیتیک (تنشهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) لزوماً باعث «فرار به دارایی امن» (خرید داراییهایی مثل دلار و اوراق دولتی در زمان ترس) نمیشوند و ممکن است فقط فرصتهای محدود و مشخص ایجاد کنند.
این تجربه میتواند الگوی معامله در تنشهای مشابهِ مرتبط با انرژی باشد. با توجه به اینکه حدود یکپنجم عرضه نفت جهان همچنان از تنگه هرمز عبور میکند، هر تشدید جدید میتواند فرصت خرید «اختیار خرید» ماه نزدیک (قراردادی که حقِ خرید با قیمت مشخص میدهد) روی قراردادهای آتی (قرارداد خرید/فروش در تاریخ آینده) نفت برنت یا WTI باشد. در رویدادهای مشابه گذشته، «شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX؛ شاخصی برای سنجش میزان نوسان ضمنی قیمت اختیارهای نفت)» به بالای ۵۰ جهش کرد؛ بنابراین «خرید نوسان» (پوزیشنگیری برای سود بردن از افزایش نوسان قیمت) میتواند راه مستقیم و مؤثر باشد.
درس اصلی سال ۲۰۲۵ کنترل ترس بود؛ چون «شاخص نوسان S&P 500 (VIX؛ شاخص ترس بازار سهام آمریکا و نوسان ضمنی اختیارهای S&P 500)» زیر ۲۰ ماند، حتی وقتی قیمت نفت بالا و پایین میشد. این یعنی میتوان به معامله «ارزش نسبی» فکر کرد: خرید نوسان نفت و همزمان فروش نوسان S&P 500 از طریق «قراردادهای آتی VIX» (قرارداد معامله شاخص نوسان در آینده) یا «ترکیب اختیارها» (چیدمان چند اختیار برای کنترل ریسک). این روش از واگرایی سود میگیرد و «صرف ریسک» (پاداشی که بازار برای پذیرش ریسک میدهد) را به بخش انرژی محدود میکند.
ثبات بازده ۱۰ساله آمریکا و DXY در آن دوره هم نکته مهمی دارد. بازار اوراق بدهی فوراً افزایش جدی تورم یا شوک رشد جهانی را قیمتگذاری نکرد و بنبست را بیشتر یک مشکل قابلمدیریت در سمت عرضه (اختلال در عرضه کالا) دید. برای هفتههای پیشرو، این یعنی نباید خودکار دلار را بهعنوان دارایی امن خرید، مگر اینکه نشانههای روشن از گسترش درگیری فراتر از یک تنش منطقهایِ مرتبط با انرژی دیده شود.
