شاخص قیمت تولیدکننده بریتانیا (بخش خروجی)، بهصورت سالانه و بدون تعدیل فصلی، در ماه مارس به ۲.۶٪ افزایش یافت. این رقم نسبت به عدد قبلی ۱.۷٪ بالاتر است.
این جهش قیمتهای تولیدکننده تا ۲.۶٪ نشان میدهد فشارهای تورمی دوباره در زنجیره تأمین بریتانیا در حال تقویت شدن است؛ یعنی هنوز «ثبات قیمتها» بهطور کامل به دست نیامده است. این وضعیت احتمالاً بانک مرکزی انگلستان را وادار میکند موضع سختگیرانهتری حفظ کند و «کاهش نرخ بهره» را به تعویق بیندازد. بنابراین باید احتمال «بالا ماندن نرخها برای مدت طولانیتر» از آنچه قبلاً انتظار میرفت را در نظر گرفت.
این دادهها در ادامه گزارش اخیر «شاخص قیمت مصرفکننده (CPI)» قرار میگیرد که نشان میداد تورم روی ۳.۱٪ گیر کرده و همچنان بالاتر از هدف ۲٪ بانک است. همچنین هفته گذشته از اعضای «کمیته سیاست پولی» اظهارنظرهای هشداردهندهای شنیدیم که نسبت به کاهش زودهنگام سختگیریها (از جمله پایین آوردن نرخ بهره) هشدار میدادند. مجموع این نشانهها میگوید «تورم پایه» (یعنی تورمی که کمتر تحتتأثیر نوسانهای کوتاهمدت اقلامی مثل انرژی و غذاست) هنوز برای سیاستگذار موضوع مهمی است.
در نتیجه مستقیم این وضعیت، در «ابزارهای مشتقه نرخ بهره کوتاهمدت» (قراردادهای مالی که برای پوشش ریسک یا معامله روی مسیر نرخ بهره استفاده میشوند) شاهد تغییر قیمتگذاری هستیم. بازار، طبق «قراردادهای آتی سونیا (SONIA futures)» اکنون فقط حدود ۴۰٪ احتمال میدهد تا آگوست ۲۰۲۶ نرخ بهره کاهش یابد؛ در حالی که ابتدای ماه این احتمال بالای ۷۰٪ بود. معاملهگران میتوانند به موقعیتهایی فکر کنند که از این تغییر سود میبرند؛ مثلاً فروش قراردادهای آتی سونیا برای ماه دسامبر، یعنی شرطبندی علیه کاهش نرخ بهره در سال جاری.
این تغییر در انتظارها درباره نرخ بهره، برای «پوند استرلینگ» یک نیروی حمایتی قوی ایجاد کرده است. بانک مرکزی سختگیرتر یعنی نگهداری پوند (GBP) جذابتر میشود، بهویژه در برابر ارزهایی که بانکهای مرکزیشان هنوز به کاهش نرخ فکر میکنند. انتظار میرود قدرت گرفتن جفتارز GBP/EUR ادامه یابد؛ بنابراین گرفتن موقعیت خرید پوند از طریق «اختیار خرید (Call option)» (قراردادی که حق خرید را با قیمت مشخص میدهد) یا «قرارداد فوروارد» (توافق خرید/فروش در آینده با قیمت از پیش تعیینشده) میتواند مناسبتر باشد.
برای بازار سهام، این چشمانداز برای شاخصهای بریتانیا مثل FTSE 250 چالشزا است، چون این شاخص به هزینه وامگیری داخل کشور حساس است. احتمال بالا ماندن نرخها میتواند رشد سود شرکتها و «ارزشگذاری» (قیمتگذاری بازار روی سهام بر اساس سود و چشمانداز) را محدود کند. راهبردهای محافظتی مثل خرید «اختیار فروش (Put option)» (قراردادی که حق فروش را با قیمت مشخص میدهد) روی شاخصهای سهام متمرکز بر بریتانیا میتواند برای پوشش ریسک افت احتمالی، منطقیتر شود.
