طلا روز چهارشنبه بیش از ۱٪ افت کرد؛ همزمان دلار آمریکا دوباره جان گرفت و ریسک‌پذیری بازار به حالت خنثی برگشت، در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال گیر کردن مذاکرات آمریکا و ایران بالا گرفت. XAU/USD در ۴,۴۴۳ دلار معامله می‌شد؛ پایین‌ترین سطح از ۳۰ مارس. این افت پس از آن رخ داد که تقاضا برای «اسکناس سبز» (دلار آمریکا) تقویت شد؛ چون دونالد ترامپ گفت تا وقتی ایران از «اورانیوم» (ماده اولیه برای تولید سوخت هسته‌ای و در سطح بالا قابل استفاده برای ساخت سلاح) دست نکشد، خبری از کاهش تحریم‌ها نیست. کاخ سفید همچنین گزارش تلویزیون دولتی ایران درباره محتوای یک پیش‌نویس ارسالی به مذاکره‌کنندگان آمریکایی را رد کرد، و در همین حال «شاخص دلار آمریکا» (DXY؛ شاخصی که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم می‌سنجد) ۰.۰۶٪ رشد کرد و به ۹۹.۲۰ رسید. در جای دیگر، بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) نرخ‌ها را ثابت نگه داشت اما «راهنمایی متمایل به افزایش» داد (یعنی پیام داد که ممکن است بعداً نرخ‌ها را بالا ببرد) و همچنان احتمال افزایش را در صورت شوک انرژی ناشی از درگیری خاورمیانه باز گذاشت.

در بازار نرخ‌های آمریکا، اظهارنظرهای فدرال رزرو و «بازقیمت‌گذاری انتظارات سیاست پولی» (یعنی بازار دوباره احتمال مسیر نرخ بهره را قیمت‌گذاری کرد) به زیان طلا تمام شد؛ به‌طوری‌که Prime Terminal احتمال نزدیک به ۵۰٪ برای افزایش نرخ تا پایان سال را نشان داد. نشانه‌های بازار کار ترکیبی بود: میانگین چهار هفته‌ای شاخص ADP Employment Change (برآورد تغییر اشتغال بخش خصوصی) از ۴۰.۷۵ هزارِ بازنگری‌شده به ۳۵.۷۵ هزار کاهش یافت. در نمودارها، طلا تا ۴,۴۰۱ دلار پایین رفت و بعد کمی برگشت؛ حمایت در ۴,۴۰۰ و سپس ۴,۰۹۸ دیده می‌شود، و مقاومت‌ها ۴,۵۰۰، ۴,۵۵۰ و ۴,۶۰۰ هستند؛ «میانگین متحرک ساده ۵۰روزه» (SMA؛ متوسط قیمت ۵۰ روز اخیر برای تشخیص روند) در ۴,۶۳۶ قرار دارد. تقاضای بانک‌های مرکزی همچنان پشتوانه بلندمدت است؛ در سال ۲۰۲۲ حدود ۱,۱۳۶ تن خرید ثبت شد که ارزش آن نزدیک ۷۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

چشم‌انداز تکنیکال و ریسک‌های نزولی

با شکست سریع سطح ۴,۵۰۰ دلار، مسیر محتمل‌تر طلا در کوتاه‌مدت نزولی است. تقویت دلار آمریکا مهم‌ترین مانع رشد طلاست و انتظار می‌رود ادامه پیدا کند. تصویر تکنیکال ضعیف‌تر شده است؛ «شاخص قدرت نسبی» (RSI؛ نشانگر سرعت و قدرت حرکت قیمت) افت پرشتابی را نشان می‌دهد، بدون اینکه وارد ناحیه «اشباع فروش» شود (یعنی آن‌قدر پایین نرفته که معمولاً احتمال برگشت زیاد شود)، بنابراین هنوز جا برای کاهش بیشتر وجود دارد.

محرک‌های کلان و راهبرد

بازار به تورم بالا و در نتیجه رویکرد «انقباضی» بانک‌های مرکزی واکنش نشان می‌دهد؛ «انقباضی/هاوکیش» یعنی تمایل به بالا نگه داشتن یا افزایش نرخ بهره برای مهار تورم. داده‌های اخیر این را تایید می‌کند: «تورم هسته PCE آمریکا» برای آوریل (شاخصی از تورم مصرف‌کننده که اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را کنار می‌گذارد و معیار مهم فدرال رزرو است) ۲.۹٪ اعلام شد و همچنان بالاتر از هدف فدرال رزرو مانده است. در نتیجه، قیمت‌گذاری ابزار CME FedWatch (ابزاری که از روی معاملات بازار، احتمال تصمیمات آینده فدرال رزرو درباره نرخ بهره را تخمین می‌زند) اکنون نزدیک به ۶۰٪ احتمالِ دست‌کم یک افزایش نرخ دیگر تا پایان ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد؛ عاملی که از دلار حمایت می‌کند و بر دارایی‌های «بدون سود دوره‌ای» مثل طلا فشار می‌آورد (طلا بهره یا کوپن پرداخت نمی‌کند).

تنش‌های ژئوپلیتیک، مانند پرونده ایران، فعلاً بیشتر باعث پناه بردن سرمایه‌ها به دلار شده تا طلا. این تغییر رفتار بازار مهم است. از نظر تاریخی، وقتی دلار در دوره‌های نااطمینانی ژئوپلیتیک قوی می‌شود، معمولاً رشد طلا محدود می‌ماند؛ الگویی که از آغاز چرخه افزایش نرخ بهره در اوایل دهه ۲۰۲۰ بارها دیده شده است.

در هفته‌های آینده، انتظار ادامه ضعف قیمت را داریم و رشدهای نزدیک ۴,۵۰۰ دلار را فرصت فروش می‌بینیم. پیشنهاد می‌کنیم «اختیار فروش (Put Option)» بخرید (ابزاری که به دارنده حق می‌دهد دارایی را با قیمت مشخص بفروشد و از افت قیمت سود ببرد) با «قیمت اعمال» نزدیک حمایت ۴,۴۰۰ دلار، و سررسیدهای اواخر ژوئن یا ژوئیه ۲۰۲۶ را هدف بگیرید. این راهبرد، ریسک را از قبل مشخص می‌کند و می‌تواند از حرکت احتمالی به سمت ناحیه حمایتی بعدی حوالی ۴,۱۰۰ دلار سود بگیرد.

با توجه به اینکه «شاخص نوسان طلا» (GVZ؛ معیاری از نوسان مورد انتظار بازار طلا) به ۱۸.۵ رسیده و نااطمینانی را بالاتر نشان می‌دهد، استفاده از «اسپرد» می‌تواند کم‌هزینه‌تر باشد. «اسپرد اختیار فروش نزولی» (Bear Put Spread؛ خرید یک اختیار فروش و همزمان فروش اختیار فروش دیگری با قیمت اعمال پایین‌تر برای کاهش هزینه) مثل خرید Put با قیمت ۴,۴۰۰ و فروش Put با قیمت ۴,۲۵۰، هزینه ورود را کمتر می‌کند. این رویکرد زمانی منطقی‌تر است که انتظار افت مرحله‌ای داشته باشیم، نه سقوط شدید قیمت.