طلا به زیر ۴,۰۰۰ دلار به‌ازای هر اونس لغزیده است؛ در حالی‌که افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا و تقویت دلار، بر بازار شمش فشار وارد می‌کند. TD Securities معتقد است اگر اختلال نفتی مرتبط با تنگه هرمز انتظارات تورمی را بالا ببرد و فدرال رزرو را در موضع انقباضی نگه دارد—در شرایطی که بازار نیز نرخ‌های سیاستی بالاتر را برای اواخر سال جاری قیمت‌گذاری می‌کند—فشار نزولی می‌تواند تشدید شود. در آن سناریو، قیمت‌ها می‌توانند حمایت بلندمدت نزدیک ۳,۹۰۰ دلار به‌ازای هر اونس را آزمایش کنند و با توجه به احتمال فروش از سوی CTAها، با افزایش هزینه‌های کری (carry) و هزینه فرصت، چندصد دلار پایین‌تر از آن سطح نیز معامله شوند.

فرضیات نفتی همچنان محور چشم‌انداز است؛ به‌طوری‌که برنت در بازه ۹۰ تا ۱۱۰ دلار به‌ازای هر بشکه ترسیم می‌شود؛ محدوده‌ای که می‌تواند تداوم تنظیمات سخت‌گیرانه پولی را تقویت کرده و اصلاح قیمت را تا پاییز امتداد دهد و حتی به قیمت‌گذاری افزایش‌های بیشتر نرخ بهره منجر شود. TD Securities همچنین مسیر بازیابی را ترسیم می‌کند؛ مشروط به آن‌که تورم ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک فروکش کند و فدرال رزرو به سمت مأموریت «حداکثر اشتغال» چرخش کند؛ امری که می‌تواند بازدهی‌ها را پایین بیاورد و دلار را تضعیف کند. در آن شرایط، بازگشت تقاضای بازیگران بازار و بانک‌های مرکزی می‌تواند طلا را به رکوردهای جدید بالای ۵,۳۰۰ دلار به‌ازای هر اونس برساند؛ با افق زمانی میانه سال آینده و آستانه اشاره‌شده ۵,۳۵۰ دلار به بالا.

فشارهای کوتاه‌مدت و ریسک‌های نزولی

ما معتقدیم طلا پس از شکست سطح ۴,۰۰۰ دلار به‌ازای هر اونس با فشار ادامه‌دار مواجه است؛ فشاری که از نرخ‌های بهره بالا و دلار قدرتمند نشأت می‌گیرد. شوک نفتی جاری مرتبط با تنگه هرمز، انتظارات تورمی را بالا نگه داشته است. این وضعیت فدرال رزرو را وادار می‌کند سیاست انقباضی خود را حفظ کند؛ موضوعی که در کوتاه‌مدت به نفع طلا نیست.

داده‌های اخیر نیز از این نگاه محتاطانه حمایت می‌کند؛ به‌طوری‌که آخرین گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) برای ماه مه نشان می‌دهد تورم در سطح سرسختانه ۵.۲٪ باقی مانده، در حالی‌که معاملات آتی نفت برنت همچنان در سطح بالای ۱۰۵ دلار به‌ازای هر بشکه قرار دارد. نرخ وجوه فدرال هم‌اکنون ۶.۰۰٪ است؛ بنابراین هزینه نگهداری دارایی بدون بازدهی مانند طلا بسیار بالا می‌شود. انتظار داریم این محیط، طلا را به سمت آزمون حمایت بلندمدت نزدیک ۳,۹۰۰ دلار به‌ازای هر اونس سوق دهد.

در هفته‌های پیش‌رو، به‌نظر ما بهترین رویکرد، آماده‌بودن برای تداوم ضعف است؛ حتی احتمال یک حرکت تند چندصد دلاری پایین‌تر از سطح ۳,۹۰۰ نیز وجود دارد. بازار مشتقات نشان‌دهنده افزایش قابل‌توجه تقاضا برای اختیار فروش (put) با قیمت‌های اعمال حوالی ۳,۸۰۰ دلار برای سررسید اوت است. این امر نشان می‌دهد معامله‌گران برای تداوم افت موقعیت می‌گیرند؛ چرا که صندوق‌های خودکارِ دنبال‌کننده روند (CTAها) می‌توانند روند فروش را تسریع کنند.

برای یک معامله کوتاه‌مدت، خرید اختیار فروش یا استفاده از اسپرد اختیار خرید در جهت نزولی (bear call spread) می‌تواند برای بهره‌برداری از این افت مورد انتظار، همراه با مدیریت ریسک، مدنظر قرار گیرد. شرایط فعلی بازار از نگهداری موقعیت‌های خرید مستقیم (outright long) حمایت نمی‌کند. ریسک تداوم شوک نفتی تا پاییز می‌تواند حتی بازار را به سمت قیمت‌گذاری افزایش‌های اضافی نرخ بهره سوق دهد و فشار بیشتری بر فلز وارد کند.

فرصت‌های راهبردی بلندمدت

این الگو یادآور چرخه‌های گذشته است که در آن‌ها انقباض فدرال رزرو در ابتدا ضربه سنگینی به طلا وارد کرد، اما در نهایت با تغییر سیاست، رالی بزرگی شکل گرفت. ما ضعف کنونی را یک اصلاح موقتی و رویدادمحور می‌دانیم. هر افت معنادار به زیر حمایت ۳,۹۰۰ دلار باید به‌عنوان فرصتی راهبردی برای ساخت موقعیت بلندمدت تلقی شود.

برای کسانی که افق زمانی بلندتری دارند، اکنون زمان برنامه‌ریزی برای بازیابی نهایی تا سقف‌های جدید است. ما به دنبال انباشت اختیار خریدهای بلندمدت (long-dated calls) برای میانه ۲۰۲۷ با قیمت‌های اعمال بالای ۵,۰۰۰ دلار هستیم. با تثبیت بازار نفت و چرخش سیاستی فدرال رزرو، انتظار داریم بازگشت قدرتمندی رخ دهد؛ چرا که بازدهی‌های پایین‌تر و دلار ضعیف‌تر، سوخت مرحله بعدی بازار گاوی را فراهم می‌کنند.