طلا (XAU/USD) روز جمعه به پایین‌ترین سطح بیش از یک هفته اخیر رسید و نزدیک ۴,۵۴۵ دلار معامله شد و ۲.۲۵٪ افت کرد. این کاهش پس از قوی‌تر شدن دلار آمریکا و بالا رفتن بازده اوراق خزانه‌داری رخ داد. همچنین ریسک تورم ناشی از نفت (بالا رفتن قیمت نفت که می‌تواند قیمت کالاها و خدمات را گران‌تر کند) باعث شد انتظار «بالا ماندن نرخ‌های بهره آمریکا برای مدت طولانی‌تر» تقویت شود.

داده‌های تورمی آمریکا در این هفته نشان داد تورم کل سالانه (Headline Inflation؛ یعنی تورم کلی بدون حذف اقلامی مثل غذا و انرژی) در آوریل به ۳.۸٪ رسید و از ۳.۳٪ در مارس بالاتر رفت. شاخص قیمت تولیدکننده (Producer Price Index/PPI؛ یعنی تغییر قیمت‌ها در سطح کارخانه و عمده‌فروشی) در آوریل ۶٪ سالانه رشد کرد (از ۴.۳٪). همچنین فروش خرده‌فروشی (Retail Sales؛ میزان فروش فروشگاه‌ها که نشانه‌ای از قدرت مصرف‌کننده است) ماهانه ۰.۵٪ افزایش یافت.

افزایش انتظارات برای سخت‌گیرتر شدن سیاست فدرال رزرو

بازارها احتمال سخت‌گیرتر شدن سیاست پولی فدرال رزرو را بیشتر کردند؛ موضوعی که معمولاً به زیان طلاست، چون طلا «سود دوره‌ای» ندارد (Non-yielding؛ یعنی بهره یا سود ثابت مثل اوراق بدهی پرداخت نمی‌کند). ابزار CME FedWatch (ابزاری که با قیمت قراردادهای آتی نرخ بهره، احتمال تصمیم‌های آینده بانک مرکزی را برآورد می‌کند) نشان داد احتمال افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر به ۴۵٪ رسیده؛ در حالی که یک روز قبل ۳۳٪ بود.

بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا (10-year US Treasury yield؛ یعنی نرخ سود اوراق بدهی دولت آمریکا با سررسید ۱۰ سال) به بالاترین سطح یک‌سال اخیر رسید و شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index/DXY؛ شاخصی از قدرت دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) از ۹۹.۰۰ عبور کرد؛ بالاترین سطح از ۸ آوریل. تمرکز ژئوپلیتیک نیز بر توقف مذاکرات آمریکا و ایران و نشست پکن میان دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ باقی ماند.

از نظر تکنیکال (تحلیل تکنیکال؛ بررسی نمودار قیمت و سطوح حمایتی/مقاومتی)، قیمت زیر میانگین متحرک ساده ۲۰روزه (20-day SMA؛ میانگین قیمت ۲۰ روز اخیر برای تشخیص جهت روند) نزدیک ۴,۶۶۲ دلار ماند و زیر مقاومت (Resistance؛ سطحی که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرد) حوالی ۴,۸۱۴ دلار قرار داشت. سطوح حمایت (Support؛ سطحی که معمولاً جلوی افت قیمت را می‌گیرد) نزدیک ۴,۵۱۰ دلار، سپس ۴,۳۵۰ و ۴,۱۰۰ دلار عنوان شد و مقاومت دیگری نیز حوالی ۵,۰۰۰ دلار ذکر شد.

با نگاه به همین زمان در ماه مه ۲۰۲۵، طلا زیر فشار سنگین بود؛ به دلیل دلار قوی و نگرانی از افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو. تورم در آن مقطع نگرانی اصلی بود و شاخص CPI (Consumer Price Index؛ شاخص قیمت مصرف‌کننده که تغییر هزینه سبد کالا و خدمات خانوار را نشان می‌دهد) روی ۳.۸٪ قرار داشت و معامله‌گران را به سمت انتظار سیاست سخت‌گیرانه‌تر سوق می‌داد. اما شرایط امروز تصویر متفاوتی برای طلا نشان می‌دهد.

تورم آرام‌تر می‌شود و فدرال رزرو به موضع خنثی می‌رسد

فشارهای تورمی که سال گذشته بازار را شکل داده بود، به‌طور محسوسی کمتر شده است. تازه‌ترین گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده برای آوریل ۲۰۲۶ تورم را در سطح قابل‌مدیریت‌تر ۳.۴٪ نشان داد و روند کاهش تدریجی تورم (Disinflation؛ یعنی کند شدن سرعت افزایش قیمت‌ها، نه کاهش سطح قیمت‌ها) ادامه یافت. این موضوع نگاه فدرال رزرو را از «انقباضی/سخت‌گیرانه» (Hawkish؛ یعنی تمایل به بالا نگه داشتن نرخ بهره برای مهار تورم) به «خنثی» تغییر داده و تمایل روشن به آسان‌تر کردن سیاست‌ها (کاهش نرخ بهره) در ادامه سال را نشان می‌دهد.

این تغییر در انتظارات بازار هم دیده می‌شود و کاملاً برعکس سال گذشته است. ابزار CME FedWatch اکنون حدود ۶۵٪ احتمال می‌دهد تا سپتامبر دست‌کم یک بار «کاهش نرخ بهره» رخ دهد؛ وارونۀ کامل احتمال ۴۵٪ «افزایش نرخ بهره» که برای دسامبر ۲۰۲۵ قیمت‌گذاری شده بود. این تغییر، هزینه فرصت نگهداری دارایی بدون بهره مثل طلا را پایین می‌آورد (Opportunity cost؛ یعنی سودی که با انتخاب یک گزینه، از گزینه دیگر از دست می‌رود).

برای معامله‌گران مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از قیمت دارایی پایه مثل طلا می‌آید)، یعنی فشار نزولی مداومی که در ۲۰۲۵ دیده می‌شد تا حد زیادی کاهش یافته است. با توجه به اینکه طلا اکنون حوالی ۲,۳۸۰ دلار معامله می‌شود، تمرکز باید روی راهبردهایی باشد که از ثبات یا رشد آرام سود می‌برند، نه سقوط تند. توجه از فروش مستقیم (Short؛ گرفتن موقعیت فروش با هدف سود از افت قیمت) به روش‌های دقیق‌تر منتقل می‌شود.

در حالی که بازده اوراق ۱۰ساله از اوج‌های اخیر عقب‌نشینی کرده و حدود ۴.۴۵٪ است، شاخص دلار همچنان نزدیک ۱۰۴.۵ قوی مانده است. این قدرت دلار می‌تواند مانع رشد طلا باشد و نشان می‌دهد هر موج صعودی ممکن است محدود شود. این وضعیت یک بازار دوطرفه می‌سازد (یعنی هم احتمال بالا رفتن و هم پایین آمدن وجود دارد) که معمولاً برای راهبردهای مشتقه مناسب است.

با در نظر گرفتن چشم‌انداز «نرم‌تر» فدرال رزرو (Dovish؛ یعنی تمایل به کاهش نرخ بهره و حمایت از رشد اقتصادی) در کنار دلار قوی، می‌توان به راهبردهای اختیار معامله (Options؛ قرارداد حق خرید/فروش در قیمت مشخص تا تاریخ معین) فکر کرد که از حرکت در یک دامنه مشخص یا رشد آرام سود می‌برند. خرید «اسپرد کال» (Call Spread؛ خرید اختیار خرید در یک قیمت اعمال و فروش اختیار خرید در قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه و محدود کردن ریسک) می‌تواند راهی کم‌هزینه‌تر برای قرار گرفتن در مسیر صعود، با ریسک محدود باشد. یا برای کسانی که انتظار شکست محدوده فعلی را با قطعی‌تر شدن کاهش نرخ بهره دارند، گرفتن «استرادل خرید» (Long Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود از حرکت شدید در هر دو جهت) می‌تواند از یک حرکت بزرگ در هر مسیر بهره ببرد.