سفارشهای کالاهای بادوام آمریکا (بهجز بخش حملونقل) در فوریه ۰.۸٪ افزایش یافت. پیشبینی ۰.۵٪ بود.
این آمار که از سرمایهگذاری شرکتها (یعنی خرید تجهیزات و ماشینآلات توسط کسبوکارها) خبر میدهد، نشان میدهد اقتصاد از آنچه قبلاً تصور میشد نیروی درونی بیشتری دارد. این گزارش، در کنار آمار اشتغال بخش غیرکشاورزی (Non-Farm Payrolls؛ تعداد شغلهای ایجادشده خارج از بخش کشاورزی) در ماه مارس که افزایش قدرتمند ۲۹۵ هزار شغل را نشان داد، روایت «کاهش نزدیکِ نرخ بهره توسط فدرال رزرو» را زیر سؤال میبرد. به نظر ما بازار حالا باید زمانبندی و اندازه هرگونه «کاهش نرخها» (یعنی پایین آوردن نرخ بهره) را که برای تابستان انتظار داشت، دوباره ارزیابی کند.
نرخها بالاتر، برای مدت طولانیتر
با این شرایط، ما در ابزارهای مشتقه نرخ بهره (Interest Rate Derivatives؛ قراردادهایی مثل فیوچرز و اختیار معامله که ارزششان به نرخ بهره وابسته است) فرصتهایی میبینیم که روی «بالا ماندن نرخها برای مدت طولانیتر» شرط میبندند. احتمال کاهش نرخ در ژوئن احتمالاً کمتر شده و فروش قراردادهای آتی SOFR برای ژوئن یا سپتامبر ۲۰۲۶ میتواند موقعیت جذابی باشد. (SOFR؛ نرخ تأمین مالی شبانه تضمینشده، یک نرخ مرجع دلاری که بسیاری از معاملات و قراردادهای مالی با آن قیمتگذاری میشوند. قرارداد آتی/فیوچرز هم قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص است.) این ایده بر این انتظار استوار است که فدرال رزرو در پیامهای پیشِ رو رویکردی صبورانهتر و «وابسته به دادهها» (یعنی تصمیمگیری بر اساس آمارهای جدید) نشان دهد.
در شاخصهای سهامی، این خبر دو وجه دارد و احتمالاً نوسان ایجاد میکند. از یک طرف، هزینهکرد قوی شرکتها برای سودآوری مثبت است، اما به تعویق افتادن کاهش نرخ بهره میتواند به ارزشگذاری شرکتها فشار بیاورد، بهویژه در بخش فناوری. بنابراین، ما به خرید «اسپرد پوت» روی شاخص نزدک ۱۰۰ فکر میکنیم تا پوششی در برابر اصلاح بازار داشته باشیم. (اسپرد پوت؛ ترکیب دو اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت برای کاهش هزینه پوشش. اختیار فروش/پوت هم ابزاری است که در صورت افت قیمت، میتواند سود بدهد یا زیان را جبران کند.)
این قدرت اقتصادی میتواند به تقویت دلار آمریکا هم منجر شود. پس از آنکه داده «تورم هسته» (Core CPI؛ شاخص قیمت مصرفکننده بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) نشان داد تورم در ۳.۱٪ «چسبنده» مانده (یعنی پایین آمدنش کند و سخت است)، جذابیت داراییهای دلاری نسبت به سایر ارزها بیشتر میشود. ما خرید «اختیار خرید/کال» روی شاخص دلار آمریکا (DXY؛ شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) را بررسی میکنیم تا از احتمال رشد آن، بهویژه در برابر یورو، بهره ببریم.
این وضعیت یادآور فضای سال ۲۰۲۴ است؛ زمانی که دادههای قوی اقتصادی بارها وادار کرد بازار زمان کاهش نرخها را عقب بیندازد. با توجه به اینکه VIX (شاخص نوسان؛ معیار انتظارات بازار از نوسان کوتاهمدت) اخیراً تا سطح ۱۴ پایین آمده، «پرمیوم اختیار معامله» (Option Premium؛ هزینه خرید اختیار) نسبتاً ارزان است. بنابراین، خرید نوعی پوشش ریسک برای سبد سرمایهگذاری در این مقطع منطقی به نظر میرسد.
