شاخص ردبوک آمریکا (سالبهسال) در آوریل ۲۰۲۴ به ۷.۷٪ افزایش یافت. این رقم نسبت به ۶.۷٪ در گزارش قبلی بالاتر است.
افزایش شاخص ردبوک قابلتوجه است؛ این شاخص (معیار رشد فروش خردهفروشی در فروشگاههای بزرگ آمریکا) در مقایسه با سال قبل یک واحد درصد بالا رفته و به ۷.۷٪ رسیده است. این یعنی هزینهکرد مصرفکننده هنوز بهطور غیرمنتظرهای قوی است؛ موضوعی که از نگاه فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) پنهان نمیماند. این قدرت خرید، روایت «سرد شدن اقتصاد» را که قرار بود به کاهش نزدیکِ نرخ بهره منجر شود، زیر سؤال میبرد.
قدرت خردهفروشی و پیامدهای سیاستی
این آمار قوی فروش خردهفروشی با دادههای اخیر دیگر همراستاست. تازهترین گزارش اشتغال برای مارس ۲۰۲۶ افزایش ۲۶۰ هزار نفری اشتغال در بخشهای غیرکشاورزی را نشان داد (منظور از «پیرول/Payrolls» تعداد شغلهای اضافهشده در اقتصاد است). همچنین تورم هسته (یعنی تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان بالاتر از هدف فدرال رزرو مانده و ماه گذشته ۳.۴٪ ثبت شد. مجموع این نشانهها میگوید فشارهای تورمیِ پایهای آنقدر که بازار انتظار داشت، سریع کم نمیشود.
در نتیجه، باید انتظار خود از حرکت بعدی فدرال رزرو را اصلاح کنیم؛ احتمال کاهش نرخ بهره در تابستان بهطور محسوسی کمتر شده است. بازار مشتقه (بازاری برای قراردادهایی مثل «فیوچرز/آتی» و «آپشن/اختیار معامله» که قیمتشان به داراییهای دیگر وابسته است) هم کمکم این موضوع را در قیمتها لحاظ میکند؛ برای نمونه در قراردادهای آتی SOFR سررسید نزدیک («فرانتمانث/Front-month» یعنی نزدیکترین سررسید) فروش قابلتوجهی دیده میشود. SOFR هم نرخ تامین مالی شبانه با وثیقه اوراق خزانهداری آمریکا است و معیار مهمی برای نرخهای کوتاهمدت بهشمار میآید. معاملهگران میتوانند به موقعیتهایی فکر کنند که از فضای «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» سود میبرد؛ مثلا خرید اختیار فروش (Put) روی قراردادهای آتی اوراق خزانه (Treasury note futures)، که در صورت افت قیمت اوراق (و در عمل بالا رفتن بازدهی) میتواند سودآور باشد.
این شرایط شبیه فضای پاییز ۲۰۲۵ است؛ زمانی که بازار در قیمتگذاریِ چند نوبت کاهش نرخ بهره جلو افتاده بود. تجربه نشان داد دادههای قویِ هزینهکرد باعث شد انتظارات از سیاست فدرال رزرو بهسرعت دوباره قیمتگذاری شود و این اثر تا سال بعد ادامه پیدا کند. حالا هم با این مصرفکننده مقاوم، احتمال بازگشت موج نگاه «انقباضیتر» (Hawkish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر و سختگیری بیشتر علیه تورم) وجود دارد.
برای معاملهگران شاخصهای سهام، تصویر پیچیده میشود: از یک طرف اقتصاد قوی است و از طرف دیگر سیاست پولی سختگیرانهتر. ممکن است بخشهایی که به نرخ بهره حساساند، مثل فناوری و سهام رشدی، همچنان ضعیفتر عمل کنند؛ چیزی که در ابزارهایی مانند اختیار معاملههای QQQ (صندوق قابل معاملهای که عمدتا سهام فناوری نزدک ۱۰۰ را در بر میگیرد) دیده میشود. همچنین میتوان به راهبردهای اختیار معامله برای پوشش ریسک افت در شاخص S&P 500 فکر کرد؛ مثل خرید «پوت اسپرد/Put spread» (ترکیبی از خرید یک اختیار فروش و فروش یک اختیار فروش دیگر با قیمت اعمال متفاوت برای محدود کردن هزینه)، چون احتمال افزایش نوسان قیمتها بیشتر است.
