حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) در بنگال غربی دستاوردی تاریخی داشت و در آسام برای سومین دوره پیروز شد؛ نتایج همچنین نشان‌دهنده تغییراتی در تامیل‌نادو و کرالا بود. انتخابات در بنگال غربی، تامیل‌نادو، کرالا، آسام و پودوچری برگزار شد.

در سال‌های اخیر، بودجه‌های ایالتی شاهد افزایش هزینه‌های رفاهی و عوام‌پسندانه بوده‌اند (یعنی خرج‌کردهایی با هدف جلب حمایت عمومی، مانند یارانه‌ها و کمک‌های مستقیم). این روند نسبت کسری بودجه (اختلاف درآمد و هزینه دولت) را در سال مالی ۲۶ و احتمالاً سال مالی ۲۷ بالاتر از حد آستانه ۳٪ تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) برده است؛ هم‌زمان فاصله بازده «وام‌های توسعه‌ای ایالتی» (State Development Loans یا SDL؛ اوراق بدهی منتشرشده توسط دولت‌های ایالتی) با اوراق دولت مرکزی هم بیشتر شده است.

وعده‌های انتخاباتی قرار است امسال فشار بیشتری به مالیه ایالت‌ها وارد کند. این موضوع می‌تواند نگاه بازارها به ریسک‌های مالی (احتمال بدتر شدن وضعیت بودجه و بدهی) را تغییر دهد.

حوزه‌های مرتبط با هزینه‌کرد دولت، مانند راه‌آهن، زیرساخت، دفاع، برق‌رسانی صنعتی، بنادر و تولید، از بخش‌های مورد توجه هستند. در این تحلیل همچنین به ریسک‌های دارایی‌های هند از سمت نفت برنت (Brent؛ شاخص جهانی قیمت نفت)، ال‌نینو (پدیده آب‌وهوایی که می‌تواند الگوی بارش را تغییر دهد) و بازده اوراق قرضه اشاره شده بود.

گسترش نفوذ سیاسی حزب حاکم، که پس از دستاوردهایش در انتخابات‌های ایالتی سال ۲۰۲۵ روشن بود، نشانه‌ای از تداوم ثبات سیاست‌گذاری تلقی می‌شود. این روند بلندمدت از چشم‌انداز مثبت برای بخش‌هایی که به هزینه‌کرد دولت وابسته‌اند حمایت می‌کند. برای معامله‌گران مشتقه (ابزارهای مالی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این موضوع استدلال برای خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) با سررسیدهای بلندتر روی شاخص‌های مرتبط با زیرساخت و تولید را تقویت می‌کند.

بخش‌هایی مانند راه‌آهن، زیرساخت و دفاع همچنان از تمرکز پایدار دولت سود می‌برند. بودجه اتحادیه برای سال مالی ۲۷ همین مسیر را ادامه داد و رقم بی‌سابقه ۳ تریلیون روپیه برای راه‌آهن اختصاص داد؛ این تصمیم ادامه سیاست افزایش هزینه‌های سرمایه‌ای (Capital Expenditure؛ خرج برای پروژه‌های بلندمدت مثل راه و تجهیزات) در چند سال اخیر است. معامله‌گران می‌توانند موقعیت‌های صعودی (شرط‌بندی روی رشد قیمت) در قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) شرکت‌های بزرگ مهندسی و کالاهای سرمایه‌ای را که بیشترین بهره را می‌برند، مدنظر قرار دهند.

هشدارهای قبلی درباره افزایش کسری بودجه ایالت‌ها به‌دلیل خرج‌کردهای عوام‌پسندانه اکنون تحقق یافته و یک ریسک مشخص ایجاد کرده است. داده‌های تازه بانک مرکزی هند (RBI) تأیید می‌کند کسری تجمیعی ایالت‌ها در سال مالی ۲۶ به ۳.۴٪ «تولید ناخالص داخلی ایالتی» (GSDP؛ معادل GDP در سطح هر ایالت) رسیده و از اهداف مالی فراتر رفته است. این فشار می‌تواند به نوسان بیشتر در نهادهای وابسته به ایالت و ابزارهای بدهی آن‌ها منجر شود.

بازار اوراق قرضه هم این موضوع را نشان داده است؛ فاصله بازده SDLهای ۱۰ساله با اوراق دولت مرکزی ۱۰ساله از اواخر ۲۰۲۵، ۱۵ «نقطه پایه» دیگر افزایش یافته است (Basis Point؛ هر نقطه پایه برابر ۰.۰۱٪). این یعنی بازار برای بدهی ایالتی ریسک بیشتری قیمت‌گذاری کرده است. «آتیِ نرخ بهره» (Interest Rate Futures؛ قراردادهایی برای پوشش ریسک یا معامله روی تغییرات نرخ/بازده) می‌تواند برای پوشش ریسک یا شرط‌بندی روی افزایش بیشتر این بازده‌ها به‌کار رود.