بهبود نشانههای دیپلماتیک در خاورمیانه، تمایل بازار به ریسکپذیری را تقویت کرده و باعث تضعیف دلار آمریکا و حمایت از بازارهای ارز آسیایی شده است. با این حال، بازدهی کوتاهمدت اوراق آمریکا (بازدهی سررسیدهای نزدیک مانند اوراق ۲ساله) همچنان بالاست و به دلار پشتوانه میدهد؛ بازدهی اوراق خزانهداری ۲ساله آمریکا هنوز بالاتر از نرخ مؤثر وجوه فدرال (نرخ عملی سیاست پولی که فدرالرزرو در عمل هدفگذاری میکند) است، هرچند کمی کاهش یافته است.
بازار اوراق قرضه همچنان نسبت به روایت «کاهش تنش» محتاط است. ارزهای آسیایی با قیمتگذاریِ احتمال حلوفصل سریعتر تقویت شدهاند، اما اگر دیپلماسی متوقف شود، رشد اخیر میتواند آسیبپذیر باشد.
اگر مسیر سریع و قابلاعتماد برای حلوفصل ایجاد شود، خوشبینی میتواند ادامه پیدا کند و در میانمدت فشار بر دلار را حفظ کند. اگر دیپلماسی شکست بخورد، دلار ممکن است مدت بیشتری حمایت شود و در شرایط تداوم قیمت بالای انرژی، رشد ارزهای آسیایی زیر فشار برود.
رشد قوی تولید محصولات فناوریِ پیشرفته در چین با آمار صادرات مارس تایوان همخوان است؛ صادرات تایوان در مارس نسبت به سال قبل ۶۱.۸٪ افزایش ثبت کرد که عمدتاً ناشی از نیمهرساناها (تراشهها) و محصولات الکترونیکی بود. این موضوع از دیدگاهِ ادامهدار بودن «چرخه رونق فناوری» در منطقه (دورهای که تقاضا و تولید فناوری افزایش مییابد) حمایت میکند و به ارزهای وابسته به فناوری مانند دلار تایوان (TWD)، وون کرهجنوبی (KRW)، دلار سنگاپور (SGD) و رینگیت مالزی (MYR) کمک میکند.
بهبود لحن دیپلماتیک در خاورمیانه بازارها را آرام کرده، دلار آمریکا را تضعیف کرده و به ارزهای آسیایی نیرو داده است. با این حال، نرخهای بهره کوتاهمدت بالای آمریکا همچنان نگهداری دلار را جذاب میکند. بازار اوراق نیز محتاط مانده که نشان میدهد این خوشبینی میتواند شکننده باشد.
در چنین فضایی، زمینه برای «معامله روی نوسان» فراهم است؛ چون رشد اخیر ارزهای آسیایی آسیبپذیر است. اگر تلاشهای دیپلماتیک متوقف شود، ممکن است دلار سریع دوباره تقویت شود. معاملهگران میتوانند «راهبردهای اختیار معامله» (قراردادهایی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص میدهند) را در نظر بگیرند که از احتمال افزایش نوسان نرخ ارز در چند هفته آینده سود میبرند.
در این هفته، بازدهی اوراق خزانهداری ۲ساله آمریکا بالای ۴.۹٪ محکم مانده است؛ یعنی بازار بهطور کامل قانع نشده که موج ریسکپذیری پایدار شکل گرفته است. همچنین میبینیم با اینکه شاخص VIX (معیار نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا که به «شاخص ترس» هم معروف است) به حدود ۱۵ رسیده، «نوسان ضمنی» در جفتارزهای اصلی مثل USD/JPY (نوسانی که از قیمت اختیار معامله استنباط میشود) به همان اندازه کاهش نکرده است. این واگرایی نشان میدهد تنش پنهان همچنان وجود دارد.
با نگاه از سال ۲۰۲۶، به یاد داریم که تیترهای ژئوپلیتیک در ابتدای ۲۰۲۵ باعث برگشتهای تند اما کوتاهمدت در تمایل بازار به ریسک شد. واکنش بازار آن زمان نشان داد روایت کاهش تنش میتواند خیلی سریع فروبپاشد. این سابقه از این دیدگاه حمایت میکند که «پوشش ریسک» (کاهش زیان احتمالی با ابزارهایی مثل اختیار معامله) در برابر تغییر ناگهانی، منطقی است.
جدا از هیاهوی ژئوپلیتیک، چرخه رونق فناوری در آسیا به نظر روندی قوی و بادوام است. رشد بالای تولید فناوریِ پیشرفته در چین، دادههای مثبت صادراتی منطقه را تأیید میکند. این یک دلیل بنیادی (مبتنی بر واقعیتهای اقتصادی مثل تولید و صادرات، نه صرفاً جو بازار) برای خوشبینی نسبت به برخی ارزهاست.
بنابراین، اتخاذ «موقعیتهای مشتقه» (ابزارهای مالی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید) به نفع ارزهای فناوریمحور مانند دلار تایوان، وون کرهجنوبی و دلار سنگاپور قابلتوجیه است. این ارزها باید همچنان از تقاضای بالای جهانی برای محصولات الکترونیکی سود ببرند. دادههای اوایل آوریل ۲۰۲۶ نشان داد صادرات تراشه کرهجنوبی در سهماهه اول ۴۸٪ نسبت به سال قبل جهش کرده که ناشی از تقاضای پایدار برای سختافزار هوش مصنوعی بوده است.
