دلار/ین (USD/JPY) تقریباً بدون تغییر بود؛ زیرا تقاضا برای اوراق قرضه دولتی ژاپن (JGB؛ اوراق بدهی دولت ژاپن) بهتر شد و افت قیمت نفت خام باعث شد بازدهی JGB پایین‌تر بیاید. حراج‌های اخیر اوراق «سررسید خیلی بلند» (اوراق با سررسیدهای بسیار طولانی مثل ۳۰ یا ۴۰ سال) شاخص‌های بهتری نشان دادند و داده‌های جریان معاملات هم از خرید گسترده‌تر داخلی حکایت داشت؛ موضوعی که برداشت «حمایت بنیادی قوی‌تر» از بخش انتهایی منحنی بازده (سررسیدهای بلندتر) را تقویت می‌کند.

با وجود اینکه ریسک‌های تورمی هنوز بالاست و ین ضعیف مانده، بازارها افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن (BoJ) در ماه ژوئن را تا حد زیادی در نظر گرفته‌اند و حدود ۱۹ واحد پایه از آن را «پیش‌خور» کرده‌اند (واحد پایه یا bps یعنی یک‌صدم درصد؛ ۱۹ واحد پایه یعنی ۰٫۱۹٪). دلار نیوزیلند در بین ارزهای گروه G10 (ده ارز اصلی اقتصادهای بزرگ) عملکرد بهتری داشت؛ چون بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) از انقباض پولی بیشتر از انتظار قبلی و با سرعت بالاتر خبر داد. در نتیجه، افزایش نرخ در ژوئیه بسیار محتمل دیده می‌شود و تقریباً به‌طور کامل در قیمت‌ها لحاظ شده است. با این حال، حرکت ژوئنِ BoJ احتمالاً باعث جهش ناگهانی ین نمی‌شود، هرچند می‌تواند با توجه به تهدید «مداخله» (ورود دولت به بازار ارز برای تقویت یا تضعیف ین) جلوی افت بیشتر نزدیک سطح ۱۶۰ را بگیرد.

معاملات در محدوده و چشم‌انداز نوسان

با توجه به ثبات فعلی USD/JPY و پایین‌تر بودن قیمت نفت خام، انتظار داریم در کوتاه‌مدت این جفت‌ارز در یک محدوده مشخص نوسان کند. «نوسان ضمنی یک‌ماهه» در اختیارمعامله‌های USD/JPY (implied volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیارها استخراج می‌کند و انتظار آینده را نشان می‌دهد) به ۷٫۵٪ فشرده شده است؛ یعنی بازار قبل از نشست ژوئن BoJ آرام‌تر است. این فضا نشان می‌دهد «فروش نوسان» (گرفتن موقعیت‌هایی که از آرام ماندن بازار و افت ارزش زمانیِ اختیارها سود می‌برند) می‌تواند در یکی دو هفته آینده منطقی باشد.

مقاومت کلیدی، رویدادهای ریسکی و راهبردهای اختیار معامله

سطح ۱۶۰ در USD/JPY را یک سقف جدی می‌دانیم؛ سقفی که با تهدید معتبر مداخله از سوی وزارت دارایی ژاپن تقویت می‌شود. کافی است به مداخلات چندمیلیارددلاریِ تأییدشده در آوریل و مه ۲۰۲۴ نگاه کنیم تا عزم دولت در این سطوح روشن شود. این موضوع «فروش اختیار خریدِ دور از قیمت» (out-of-the-money call؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از نرخ فعلی است) با قیمت‌های اعمال ۱۶۰ یا بالاتر را جذاب می‌کند.

با توجه به اینکه بازار حدود ۱۹ واحد پایه افزایش نرخ برای نشست ژوئن BoJ را پیش‌خور کرده، خود رویداد بعید است باعث رشد بزرگ ین شود. داده‌های اخیر «تورم هسته توکیو» (Tokyo Core CPI؛ شاخص قیمت مصرف‌کنندهِ هسته که معمولاً اقلام بسیار نوسانی مثل غذاهای تازه را حذف می‌کند) برای ماه مه که روی ۲٫۳٪ مانده، از افزایش نرخ حمایت می‌کند اما آن‌قدر غافلگیرکننده نیست که حرکت بسیار بزرگ‌تری را نشان دهد. بنابراین ریسک اصلی را «غافلگیری انبساطی» (dovish surprise؛ تصمیم نرم‌تر از انتظار مثل افزایش کمتر یا تعویق) می‌دانیم؛ مثلاً افزایش ۱۰ واحد پایه یا تأخیر، که می‌تواند USD/JPY را دوباره به سمت مقاومت ۱۶۰ هل بدهد.

با در نظر گرفتن این عوامل، به دنبال راهبردهایی هستیم که از این محدوده مشخص و مقاومت قوی بالای سر سود ببرند. برای مثال، فروش «اسپرد اختیار خرید» روی USD/JPY (call spread؛ فروش یک اختیار خرید و هم‌زمان خرید یک اختیار خرید دیگر در قیمت اعمال بالاتر برای محدود کردن ریسک) مثل فروش اختیار با قیمت اعمال ۱۶۰ و خرید اختیار با قیمت اعمال ۱۶۱، راهی با ریسک محدود است تا از «افت ارزش زمانی» (time decay؛ کاهش ارزش اختیار با گذشت زمان) و احتمال پایینِ شکست صعودی قبل از نشست BoJ استفاده شود. این موقعیت در صورتی سود می‌برد که این جفت‌ارز ثابت بماند یا بعد از افزایش نرخی که از قبل در قیمت‌ها لحاظ شده، کمی پایین‌تر بیاید.